STEREO CIPOLLA

Bitti Kalem Doldu Defter

2012-01-14T12:32:00.004+02:00

Buluşma

2011-09-24T13:18:00.003+03:00

Askerlik sebebiyle geçen sezonun büyük bir bölümünü kaçırınca bu sezonu çok daha büyük bir özlem ve hevesle bekliyordum. Maça gitmek için çok büyük bir heyecan duyuyordum ama her şey piç oldu. Eylül ayı bitti ve hala Saraçoğlu'na gidemedim.

Ceza bitti ve sonunda İBB maçı ile stada girebileceğim. Her ne kadar yaşananlar beni sahanın içinden uzaklaştırmış olsa da o tribünde olmayı çok özledim. Belki maçı adam gibi izlemeyeceğim bile, şu an tek istediğim zaman zaman eleştirdiğim tribün tayfası gibi sahada olan biteni çok da umursamadan 90 dakika boyunca haykırmak.

O stada girip yeşil çimleri görünce bu yaz döneminde giden bazı şeylerin geri geleceğini de hissediyorum. Ve Fenerbahçe takımı ile Saraçoğlu'nda buluşmak için sabırsızlanıyorum. Sonuç ne olursa olsun mükemmel bir gün geçireceğimden eminim. Çünkü çok özledim.

Haydi artık şu maçın tarihi bir an önce açıklansın ve bir şafak da maç için saymaya başlayayım.

Buluşmaya az kaldı.

İyi ki Varsın

2011-09-14T13:30:00.007+03:00

Çok şey oldu, çok acaip 74 gün geride kaldı. Saha dışında bütün bu acaip şeyler olurken onları bir kenara bırakıp saha içine dönmek kolay değil. Ben de bunu yapamıyorum. Dışarıda verilen mücadele devam ediyor, o tarafta bir zayıflama yok ama sahada oynanan futbola ilgi gösteremiyorum. En basitinden Orduspor maçının özetlerini bile hala izlemedim, sadece golü gördüm. Mutlaka o duygular ortaya çıkmaya başlayacak ama sanırım biraz daha var.

Bu geçiş döneminde beni sahanın içine çeken en önemli güç ise Alex de Souza. Futbola tekrar aynı ilgiyi gösterdiğim zaman bunda en büyük pay onun olacak. İzlemenin insana sonsuz keyif verdiği futbolcu. Güzel insan, büyük karakter. O Fenerbahçe ambleminde yer alan sarı, yani "gıpta" nın karşılığı. Onu izlemekten vazgeçmek, o büyük keyiften uzak kalmak kolay değil.

İyi ki doğmuşsun bizi futbola bağlayan insan, iyi ki varsın.

Umarım daha çok doğum gününü burada bizimle kutlarsın..

CL Fantasy Football 11/12

2011-09-12T13:31:00.004+03:00

Futbol havasına girmek kolay değil, heves kalmadı. İlgimi iyice kaybetmemek için elden geldiğince Fantasy Football liglerine giriyorum ve yarın da Şampiyonlar Ligi başlıyor.

Ben takımımı oluşturdum, bir de lig açtım. Ligin kodu 106592-18441.

Bir de ufak ödülümüz koyalım ki boşa oynamayalım. Geçen sezon gibi yine futbol ile ilgili bir kitap olsun. Bizde sponsor falan yok, o yüzden bizden ancak böyle bir ödül çıkar.

Herkesi bekleriz.

Diego Alfredo Lugano Moreno

2011-08-26T18:15:00.002+03:00

Dün Ali Koç'un yaptığı gurur verici açıklamanın sonunda söyledikleri, yani istemeden de olsa bazı oyuncular ile yolların ayrılacağı bilgisi bu sabah itibariyle gerçek olmaya başladı. Belki de benim gördüğüm en iyi Fenerbahçe kadrosu ilk firesini ne yazık ki Lugano ile verdi.

Duygusal şeyler yazacak halim yok, istemiyorum. Acı veriyor ve yapacak bir şey yok. Kalan sağlar bizimdir diyoruz, oyuncular gitse de Fenerbahçe hep ayakta kalacak bundan şüphe etmiyoruz ama bazı şeylerin bu şekilde sona ermesine insan çok üzülüyor. Satmak zorunda kalmak, bu gerçekten çok üzücü..

PSG'ye gidiyor Lugano. Ginola'lı bir PSG formam vardı artık bir tane de Lugano'lu olur.

Emeklerin için, bu formaya akıttığın her damla ter için, sahadaki ben olduğun için teşekkürler. Bu taraftar seni hiçbir zaman unutmayacak, bu ülkeye her gelişinde seni yine el üstünde tutacak.

Yolun açık olsun Tota.

Fenerbahçe Dışarı

2011-08-25T12:25:00.005+03:00

Her hafta çok fazla gelişme oluyor, üzerine konuşacak çok olay oluyor. Dün bir nevi final oldu, en azından bu final vuruşunun benim tarafımdan nasıl gözüktüğünü yazayım.

UEFA Türkiye’ye “bir şekilde” gelir, neler oluyor bakalım burada diyerek sorular sorar. Savcı ve TFF Fenerbahçe’nin suçlu olduğuna inandıklarını fakat ülkedeki sistemin hemen küme düşürmelerine müsaade etmediğini söyler. UEFA bunun üzerine standard ve geçmişte de uyguladığı sistemi TFF’ye açıklar. “Eğer Fenerbahçe Şampiyonlar Ligi’ne girerse biz de kendi soruşturmamızı yaparız ve suçlu bulursak kendi cezamızı veririz. Bunun olmasını istemiyorsanız ya Fenerbahçe çekilmeli ya da siz Fenerbahçe’yi men etmelisiniz” der. Bu aslında Fenerbahçe’nin isteyeceği bir uygulamadır, sistemin dışında bir kurum tarafından yargılanmak. UEFA soruşturmasını yapsaydı neler olurdu bilemeyiz. Kendi kurumlarınca suçlu bulunan ama UEFA nezdinde bir suçu tespit edilemeyen kulüpler oldu. Bunun tam tersi de yaşandı. Ama suçu tespit edilmeden kimseye bir yaptırım uygulanmadı.

TFF bunu yani UEFA'nın kendi soruşturmasını yapmasını istemez ve Fenerbahçe’den Şampiyonlar Ligi’nden çekilmesini talep eder. Bu talep kabul görmeyince de Fenerbahçe’yi UEFA'yı öne sürerek Şampiyonlar Ligi’nden men eder. Oysa 23 Ağustos tarihinde yani UEFA’nın Fenerbahçe ile ilgili yazısını TFF’ye gönderdiği söylenen gün Mehmet Ali Aydınlar “UEFA duruma el koydu diyemeyiz, sadece gelip bilgi aldılar.” açıklamasını yapmıştır. Bir sonraki gün ise, UEFA kaynaklarından Fenerbahçe’nin kura çekimine katılacağı bilgisi gelmişken, aynı gün içinde "uluslararası kurumlar önemli" açıklaması yapan Cumhurbaşkanı ile görüşen TFF, UEFA’nın talebi üzerine Fenerbahçe’yi men ettiğini açıklar.

Ama Fenerbahçe’yi UEFA men etmemiştir. Trabzonspor ve Beşiktaş’ın devam ettiği yerde Fenerbahçe’nin men edilmesi gibi bir kararın UEFA’dan çıkmış olmasına imkan yoktur. Hele ki böyle bir kararı dün Mehmet Ali Aydınlar’ın söylediği gibi gazete haberlerine bakarak alması mümkün değildir.

TFF ve savcılık Fenerbahçe’nin suçlu olduğunu UEFA’ya bildirmiştir. Bu UEFA açıklamasında geçen “the decision of the Turkish Football Federation to withdraw Fenerbahçe SK from the UEFA Champions League 2011/12 due to the fact that the club has been involved in match-fixing" cümlesi bunu açıkça göstermektedir. TFF hükmünü vermiştir ve bunu savcı ile birlikte UEFA’ya bildirmiştir. UEFA da "eğer şike varsa ya Fenerbahçe dışarıda kalsın ya da biz de soruştururuz" demiştir. TFF de bu soruşturmanın yapılması yerine Fenerbahçe’yi men etmeyi tercih etmiştir. Ve bunu son dakikada yaparak tüm itiraz haklarının da önüne geçmiştir.

Mehmet Ali Aydınlar dün akşam net olarak “Fenerbahçe genel kurul yapıp tutuklu olan yöneticileri ile bağını koparsaydı Şampiyonlar Ligi’ne gidiyor olurdu” bile dedi. Yani Fenerbahçe suçsuzluğunu savunduğu için, yöneticilerinin içeride haksız yere tutulduğunu düşündüğü için cezalandırıldı.

Çok şey oldu, çok haksızlıklar yaşandı ama dün olanlar çok büyük darbe oldu. Dün UEFA değil ama TFF Fenerbahçe’ye çok ağır ve yanlış bir ceza verdi. Şimdi de Fenerbahçe’nin bir ceza kesmesi lazım ve verilebilecek tek ceza da sistemi Fenerbahçe’den yoksun bırakmaktır. Fenerbahçe an itibariyle hakkı olan Şampiyonlar Ligi'nin dışına atıldıysa bu sistemin de tamamen dışına çıkmalıdır. Kimi çok önemli bir değişiklik olmayacağını düşünebilir, kimi de bunun Türk futbolu için bir yıkım olacağını iddia edebilir. Nasıl etkileri olacağını bilemeyiz ama sonunda her ne olacaksa artık daha fazla bu tiyatronun içinde olmamak lazım.

Ben bir taraftar olarak, geçtiğimiz sezonun büyük bölümünde askerlik sebebiyle Fenerbahçe’den uzak kalan ve Saraçoğlu’nda takımını desteklemeyi çok özlemiş bir taraftar olarak bu zevkimden mahrum kalmaya hazırım.

Ben bu kez de ligden çekilmemiz için yani Fenerbahçe'yi onların elinden almak için kulübe yürümeye hazırım.

Huzur

2011-08-02T23:39:00.003+03:00

Bloga yazmaya başlamak istiyorum ama bir türlü yazamıyorum. Sanırım içimden gelmiyor, yazacak şey bulamıyorum. Fikirler, kurulan cümleler hep malum gündem hakkında oluyor. O konu için de Twitter yeterli oluyor.

Ama bu fotoğrafı blog hak ediyordu. Son günlerde gördüğüm en güzel fotoğraflardan biri, belki de Fenerbahçe özelinde en güzeli.

Sanki baktıkça son 1 ay içinde yaşadığımız şeyleri alıp götürüyor, kötü günlerden uzaklaştırıyor. İnsan baktıkça huzur buluyor..

Kazanılan Bir Şey Yok

2011-07-11T22:41:00.007+03:00

Bir haftadır çok uğraştık, her anlamda çok yorulduk. Detaya girmeyelim ama dün de çok hırpalandık. Bundan sonra da mücadele etmeye ve sesimizi çıkarmaya devam edeceğiz.

Bugün Futbol Federasyonu'nun kararı ile sadece olması gereken oldu, henüz kazanılan hiçbir şey yok. Biz ancak aklanınca kazanmış sayılacağız. Ben kulübümün küme düşmemesi için mücadele etmiyorum, sadece yapılması gereken bir şey varsa doğru şekilde yapılsın istiyorum. Bundan sonrası için de istediğim o. Dava sonunda şike ispatlanırsa, her şey bana açıkça gösterilirse bu kez de Fenerbahçe'yi küme düşürmeleri için yürüyebilirim.

Bugün Federasyon en doğru kararı vermiştir. Fenerbahçe'yi küme düşürdükten sonra aksi bir yargı kararında yaptıklarının altından kalkmaları mümkün olmazdı. Böyle bir karar vermeyerek bu büyük riskten kaçtılar, doğrusunu yaptılar. Yargı Fenerbahçe aleyhine karar verirse yapacakları zaten belli, hiç zaman kaybetmeden küme düşürecekler. Belki o zaman da süreç her şeyiyle doğru sonuçlanmış olmayacak ama bu yaptıkları seçimin getireceği yük kesinlikle çok daha hafif. Hem Fenerbahçe küme düştükten sonra o büyük mutluluk yaşarken kimse de çıkıp "sezon başlamadan düşürmeniz gerekirdi" diye ortalığı yangın yerine çevirmez.

Şu an cezasız kalmış bir şey yok, hiçbir şeyin de üzeri örtülmedi. Çünkü her ne kadar bazıları anlamak istemese de hala ortada bir suç yok. İsteğimiz gerçekten bir şeyler varsa bunun ispat edilmesidir, o zaman Fenerbahçe'nin küme düşmesi için en yüksek sesi de biz çıkartırız. Aksi takdirde elimizden geldiğince sonuna kadar mücadele edeceğiz. Her şey bittikten sonra da kendi içimizde hesaplaşacağız.

Henüz hiçbir şey bitmedi. Daha yeni başlıyor.

...

2011-07-11T22:35:00.000+03:00

Pazar Günü Sarı-Lacivert Cepheye

2011-07-08T00:51:00.002+03:00

Camiada ve kulüpte bir ufak hareketlenme, ilk şoku atlatıp ayağa kalkma belirtileri var ama en önemlisi taraftar.

Fenerbahçe'yi şu an taraftarından başka kimse koruyamaz ve savunamaz. Herkes çok korkuyor. Normal.

Mesela Nihat Özdemir ne diyebilir? Ne kadar savunabilir? Bir ton davası var, onu da içeri tıkarlar.

Ya da Ali Koç? Ne kadar sert çıkabilir? O aile hiç izin verir mi?

Şansal mı? Rıdvan mı? Kuyruklarını kıstırdılar, seslerini çıkaramıyorlar.

Sahip çıkmamız lazım, Fenerbahçe başı boş kalmamalı.

En azından bu adamların bize çok ihtiyacı var.

O yüzden Pazar günü Sarı-Lacivert Cepheye.

Var ya da Yok

2011-07-06T09:58:00.006+03:00

Hazırlık maçlarını bekliyordum. Yeni sezon değerlendirmesi ile bloga ufak ufak yazmaya başlarım diyordum ama kısmet başka türlü oldu. Şimdiye kadar olanlar ile ilgili bir şey söylemenin anlamı yok, herkesin safı belli oldu zaten. Medyanın da durumu ortada. Önemli olan bundan sonra ne olacağı.

Öncelikle şu geçmişi ve diğerlerini bir kenara bırakmak lazım. "Ama onlar da yapıyor, onlar da yargılansın" kafasından kurtulmak lazım. Bu doğru savunma değil ve bize de hiçbir faydası yok. Fenerbahçe taraftarının bu dönemde üzerinde durması gereken sadece iki seçenek var, şike yapıldı ya da yapılmadı. Yapıldı diyorsak olması gereken şey belli. Kulübün, yöneticilerin, camianın en ağır şekilde cezalandırılması ki zaten böyle bir sonucun getireceği utanç hepimiz için Bank Asya'da oynamaktan daha ağır bir ceza olur.

Ama ben bu suçlamaları kabul etmiyorum, söylenenlerin hiçbirine inanmıyorum. Artık bu ülkede olan birçok başka şeye inanmadığım gibi. Ben izlediğim maçları biliyorum ve ben Fenerbahçe futbol takımının bu sene şampiyonluğu herkesten fazla hak ederek kazandığını düşünüyorum.

Ve tabii bir de Aziz Yıldırım var. Ben onu çok destekledim ve hala da bu bahsedilen hataları yapacak bir adam olmadığı kanaatindeyim. Ama bir noktada yanıldım, ben onun gerçekten Fenerbahçe'yi işinin de önüne koyduğunu düşünüyordum. Öyle değilmiş. O hiçbir şeyden vazgeçmemiş, o Fenerbahçe'yi tehlikeye atmış. Şike işinin içinde olmadığına inanıyorum ama yine de onu affetmeyeceğim.

Yukarıda dediğim gibi şike yapıldı ya da yapılmadı, bizim için bundan başka bir üçüncü ihtimal yok. Olmamalı. Artık bekleyeceğiz. Her ne olacaksa bir an önce olsun o yeter.

Fark

2011-06-18T11:55:00.007+03:00

Basketbolda rakibimiz Galatasaray değildi. Galatasaray sadece serinin son halkasına engel olabilmek için tüm gücünü ortaya koyan ve aşılması gereken son engeldi. Ama başaramadılar, engel olamadılar. Fenerbahçe harika bir sezonu olması gerektiği şekilde bitirdi. Kimse "Dünyanın En Büyük Spor Kulübü" dediğimizde kızmasın, bulabiliyorsa başka bir kulüp adı yazsın.

Saras'ın yıllarca büyük bir hayranı oldum ve ne olursa olsun onu bu formayla az da olsa izleyebilmek mükemmeldi. Emir'e bayılıyorum, harika işler yapıyor. Top eline çok yakışıyor. Sahada yaptığı işler, o mükemmel saha görüşü ve oyun zekası beni çok etkiliyor. Tomas'ı bir ayrı seviyorum, tam bir takım oyuncusu. Olması gereken yerde ortaya çıkıyor ve sessiz sedasız işini çok iyi yapıyor. Seneye de onu bu takımda görmek istiyorum. Oğuz, Ukic, Kinsey ve diğerleri, hepsi çok önemli oyuncular. Elde gerçekten iyi bir kadro var.

Ama işte Kaptan var ya Kaptan, o bir başka.. Bu son maçı o aldı, kupa töreni sırasında da aklımızdan geçenleri yaptı, tezahuratları başlattı. Bütçe farkı, kalite farkı, o fark, bu fark şu fark. Hepsine tamam ama en büyük fark Ömer Onan..

Fenerbahçe'de bizim kadar Fenerbahçeli bir Büyük Kaptan var, başka da kimsede yok..

4-1

2011-06-15T12:03:00.003+03:00

Askerden döneli 1 aya yaklaşıyor, aslında işe de başladım ve bilgisayar başında daha çok zaman geçiriyorum ama bir türlü bloga hareketlilik kazandıramadım. Çok koptuk her şeyden, güzel bir sezonun koca bir bölümünü kaçırdık. Sanki dışarıda kaldım. Şimdi de tekrar içeriye girmekte zorlanıyorum. Muhtemelen yeni sezonun başlamasına yakın benimle birlikte blog da eski haline geri döner.

Fenerbahçe dün çok kötü bir basketbol oynadıktan sonra Galatasaray’a sahasında kaybetti ve seri uzadı. Oysa herkes ne kadar da emindi, 4-1 olacaktı. Zaten final serisi başlamadan önce bile bu son belirlenmişti, herkesin ağzında bu 4-1 vardı. Aksi bir sonuca ihtimal bile verilmiyordu. Salon süslenmiş, tribünler kupanın havaya kalkmasını yerinde görmek isteyenler ile dolmuştu. Böyle bir ruh halinin pek hayırlı olmadığını salona girdiğim anda hissettim. Oyuncuların, tribünlerin kısacası tüm Fenerbahçelilerin bu uyuşuk ve yavşak hali bu camia için zaten bir klasik.

İlk devre kafa kafaya geçti ve yanılmıyorsam Fenerbahçe bu devreyi 3/15 üç sayılık atış ile bitirdi. Oyun 1-2 şutun girmesi halinde maçın kopacağı hissini veriyordu, oyuncular da böyle hissetmiş olmalı ki sürekli dışarıdan attılar ama o şutlar bir türlü girmedi. Girmiyorsa zorlama, o topu içeri bir indir. Bir önceki maç Oğuz’u savunamadılar, oradan ekmek çıkarmaya çalış. Dış şuta bir ara ver, biraz nefeslen sonra yine atarsın. Ama Fenerbahçeli oyuncular bir an önce maçı kazanıp kutlamalara başlamak için acele edince skor bir türlü kopmadı. Diğer tarafta Galatasaray’ın Tutku-Andriç ikilisi ile birlikte bulduğu sayılar da sinirleri bozdu ve maç kopmadıkça stres başladı.

Üçüncü çeyrek iki takım da skor üretemez oldu. İkinci devre Galatasaray’ın çok iyi bir alan savunması yaparak Fenerbahçe’yi kilitlediğini düşünmüyorum. Rakibin çok bir efor sarf etmesine gerek kalmadan statik oyunuyla Fenerbahçe kendi kendini kilitledi. İşin savunma tarafını fena yapmadığı için ufak bir skor avantajı yakaladı ama kötü hücuma devam edince maçı bu kez 3. çeyrekte kopartamadı ve Tutku-Andriç ikilisi ile işlemeye başlayınca rakibi yakaladı, öne de geçti.

Tribünler kötüydü, anlamsız bir şekilde emniyet de taraftarla çok uğraştı. Bağırtmaya çalışan tayfanın maç ile alakası olmayınca insanın tezahurata katılası gelmiyor. Maç ile alaka sıfır. Çeyrek sonuna 20 sn. kala rakip hücum ederken tribünleri “Fenerbahçem benim, biricik sevgilim” diye bağırtmaya çalışırsan, daha 2. çeyrekte sahaya arkanı dönüp şaklabanlıkla karışık tezahurat yaparsan kimse seni ciddiye almaz. Yoksa son çeyrekte Galatasaray öne fırladıktan sonra tribünlerin devreye girmesiyle fark kapandı ve Fenerbahçe öne geçti.

Maçın son bölümü hakkında iş işten geçtikten sonra konuşmak kolay. Ukiç’in çembere değmeyen şutunda kenarda ne çizildiğini bilemeyiz. Bence çizilen hücumu Emir biraz p*ç etti, top da Ukiç’in elinde patladı. Halbuki orada erken kullanılacak bir hücum son hücumu yine Fenerbahçe’ye bırakabilirdi. Son topta ise faul yapmamak eleştirilemez. Ben de faul yapardım ama neticede bu bir tercihtir, saygı duymak gerekir. Spahija’yı eleştireceksem bunlar üzerinden değil Tutku-Andriç oyunlarını kesememesi, alana karşı hücum ettirememesi ve benim için daha da önemlisi Sean May’i kadroya almaması üzerinden eleştiririm. Adam sezonun en yüksek performansını verirken bir anda kendini tribünde buldu.

Shipp’in son basketi ekstra oldu. Fenerbahçe çok kötü oynamasına rağmen maçı neredeyse kazanıyordu ama hak edilen tokat son saniyede geldi. Galatasaray maçı kazanarak seriyi uzattı. Ucuz kahramanlık hikayeleri yazılmaya başlandı, üç kez kaybettikleri Ülkerspor’a karşı ikinci kez Fenerbahçe’yi yenince “Shipp’tik mi?” lafları dolaşmaya başladı. Bir final maçında böyle bir görüntü sergileyerek kaybetmek için bir Fenerbahçe klasiği dedik ama Abdi İpekçi’de kupayı boşaltılmış önünde kaldırmak da kimseyi şaşırtmaz ve bir Fenerbahçe klasiği olur..

Gurur

2011-05-23T15:04:00.004+03:00

Fenerbahçe Aykut Kocaman'dır..

Aşk

2011-05-23T14:27:00.003+03:00

Fenerbahçe Daiane ve Alex'in sarılmasıdır..

Şampiyonluğa Dönüş

2011-05-23T14:16:00.007+03:00

Askerdeydim, döndüm. Çok da güzel döndüm. İkinci yarı sadece Gaziantepspor maçına gidebildim ama zaten o maç da çok maça bedeldi. Unutulmayacak bir sezonun en güzel bölümlerini kaçırdım ama şampiyonluğa yetiştim.

Şampiyonluğu çok özlemişim. Maç sonrasında sadece etrafıma aptal aptal bakınarak Bağdat Caddesi'ni baştan sona yürüdüm. Bir takımın bir şehri nasıl o hale getirebildiğine akıl erdiremeden yürüdüm. Şampiyonluk çok güzel şey ama Fenerbahçe şampiyon olunca daha bir başka oluyor, bu dünya yanıyor..

Geçtiğimiz yılın üzerine çok zor şartlarda başlayan ve dibin de görüldüğü böyle bir sezonu ancak Fenerbahçe zirvede bitirebilirdi. Aynen 2007'de olduğu gibi. En çok biz istedik, biz mücadele ettik ve en iyi bizdik. Bu şampiyonluğu hep beraber kazandık, sonuna kadar hak ettik.

Hepimize hayırlı olsun.

MMXI Düzeltme ve Özür

2011-04-24T14:04:00.005+03:00

Yiğit Özgür sağolsun, blogda ihtiyaç duyulmaya başladığını hissettiğim, havayı değiştirecek bir görsel oldu sayesinde. Allah düşmanıma vermesin denir ya hani, öyle bir sezon bitiyor, artık kısmetse. Bu arada yazdığım son posttan da utandım sonradan. Hani küfür üzerinden bir hikaye çıkınca sinkafımı gizleyemedim. Kimse nasıl olsa üstüne alınmamıştır ama üslubumla rahatsız ettiğim kişilerden özür dilerim. Arkhe Çavuş'tan da. Kaç batıyo lan?

Kendi Kusmuğunuzda Boğulun

2011-04-18T14:32:00.002+03:00

Galatasaray, Arda Turan ve ilgili kötü gidişe dair her kötü şeyden rant çıkarmaya çalışan tüm ibneler.

Bunlar çok fena geri dönecek size. Devam edin. Öldürmeden bırakmayın. Hayatta kalırsak zira kan alıcaz bir tarafınızdan, bok fareleri sizi.

Galatasaray Kaptanı Arda Turan'a Açık Mektup

2011-04-05T20:42:00.003+03:00

Sevgili Arda,

En son söyleyeceğim şeyi en önce söyliyeyim: şu ülkede milyonlarca kişi seni gerçekten çok seviyor ve sevecek. Bunu asla unutma. Seni kardeşi gibi, abisi gibi, oğlu gibi seven yığınlarca insan. Galatasaraylılar en başta tabi, ama illa ki her kesimden. Niye anlatıyorum bunu dersen, ki görenler de ilk başta gereksiz bulacaktır, senin için, bunu unutmaman için anlatıyorum gerçekten de. Çünkü meşhur olmanın ne demek olduğunu bilmiyorum ben. İnsanın tecrübe etmeden öğrenebileceklerinin sınırının da farkındayım. Bilmiyorum insan içindeki fırtınaları nasıl idare eder, hele senin genç yaşta edindiğin şöhretin ve sorumluluğunla. Acaba 3-5 şaşkın yüzünden bu kadar insanı unutabilir misin? Normal hayatları olan bize, fazla değil tek bir kişinin bile kötü bürşey söylemesi ne acayip etki edebiliyor, ya bir-iki kişi de buna tanıklık ederse? O yüzden Antalya'daki son olaylardan sonra yazmak zorunda hissettim kendimi.

Diyorum ya bilmiyorum nasıl bir histir her daim kameraların hedefinde yaşamak. Eminim ki alışılan kısımları var, iyi ve kötü anlamda. Yani bütün o prestij, karizma, ne bileyim fors derlerdi bi ara, açılan kapılar vödövödö. Bunlara alışmak sanırım kolay ama tehlikeli. Bir de geniş anlamıyla tepkiye alışmak var. Bu eminim çok daha zor, ve aynı şekilde de tehlikeli. En son diyorlar ki birileri: "milli takımda bödübödü gassarayda bidibidi". Külliyen gerizekalı insanlar var hakikaten. Kusura bakma Ardacım ama son milli maçta oynadığın *iyi* oyun senin %60'ın bile değil. Ya seni unuttular ya da gördüğünü anlayacak halde değiller. Gol atmışın, hee maçı da aldın belki böylece, yani? Romanya Ligi gol kralının ocaktan beri kaç golü var Galatasaray'da? Stancu, garibim, ne kadar suçlu? Ya da pardon, Stancu çok kötü futbolcu da onu getiren mi suçlu, o zaman Pino'yu getiren, öbürünü götüren? Takım topu öte tarafa getirmekten aciz artık, Pato oynasa ne yazar? Yönetimden malzemeciye kadar göçük altındaki bir klüpte, yerle yeksan Galatasaraylılık hissinin üzerine işemeye gelmiş birkaç zavallı kendilerini camianın gerçek sahipleri ilan etmiş haddinizi bildirecek size işe bak. (Allahım çok korkuyorum bundan sonraki yönetim de bundan beter çıkacak diye. Ne medyayı, ne taraftarları, ne takımı, ne beklentileri, ne projeleri, ne federasyonu, ne amatör şubeleri... Bir haltı yönetemediler. Bu derece mi zor bu işler?)

Çocuktun daha, Galatasaray amblemini taşımayı hakettin. Kalbinde taşıyordun, üstüne bir tane daha kondu. Kim seni ihanetle suçluyorsa ortaya çıksın, toplamının Galatasaray sevgisinden fazladır seninki. Nasıl ölçülecekse artık, karşılaştırır olduk bunu son dönemde. Kim daha Galatasaraylı? 'Ben' yaz 9999'a gönder. (Elbette, böyle birşey bir değerlendirme yöntemi olarak, gayet yakışıksız hallerde başkan ve etrafından kullanılmış olması sebebiyle de, belki iyice abes bugün, ama derdimi nasıl anlatabilirsem anlatacağım.) Sen "öyle demiyorum" demiştin ama öyleydi Arda, hala öyle: sen sana küfredenlerden daha çok seviyorsun tabi ki Galatasaray'ı. Onlar da aslında inkar edemezler ki, kazanmayı seviyorlar aslında, Galatasaray'ı değil. Kazanmayı sevmek kendini sevmektir, kendi seçtiğinin kazanmasına vurgu. Kendini sevmek güzel ve gerekli. Lakin insanı insanlaştıran, algısını açan, sürüngen beyninin üstüne çıkaran kendisi haricinde birşeyi sevmektir.

O yüzden maça gidemiyorum ben kolay kolay. Artık iyice ayağım kesildi üstelik. Ne alaka dersen benim takımıma, kaptanıma, gencecik çocuktan kaç yıllık emektara kadar saygı göstermeyen, ulan hadi geçtim saygıyı, 'tuttuğu takım'ı sevmeyen, sevemeyecek kapasitede insanlara maruz kalıyorum sıklıkla. Fenerli ve Beşiktaşlı arkadaşlarım var. Hep aynı şeyleri konuşuyoruz. Onlar da aynı, yanlış anlama yani. Daha A takımdaki ilk sezonunda Bülent Korkmaz'ın Kayseri Erciyes'ine elenirken kupada, sen aşağıda çıldırırken yeni açığın köşesindeki grup yüzünden, ben numaralıda nara attıydım yuhalayan kodamanlara, nereme güveniyorsam.

Arda sen biliyorsun ki Fenerbahçe'den ne kadar daha nefret edersen o kadar daha Galatasaraylı olmazsın. Fener nefreti ve bunun dozajı Galatasaray sevgisinden bağımsızdır. Metin Oktay'ın kim olduğunu bilemeden anlayamadan adını ağzına alan kimi yeni yetmeler ona da gider yapardı bugün. Ne var ki son 10 yıldaki Fener maçları da taraftarını sarstı malesef. Çürük yumurtalı, ses bombalı eziyetlere göz yuman tıfıl yönetimler de bu alevi harlandırdı. Ama sana şunu da söyliyeyim, 19 Mayıs 2007'deki 'sulu maç'ın 17. dakikasında da stadı terkettim. (Bu da yurdum gerçeği; lanet okumayayım ama malesef anca o günden sonra Kadıköy'de bize insan muamelesi yapılır oldu.) Yine de, buna da rağmen asla kabul edemedim, içime sindiremedim o günü. Linç kalabalığı mıydı çocukken stadda ilk kez görüp de anında kendimi parçası hissettiğim Galatasaray taraftarı?

Öte yandan ben kendimi bildim bileli Galatasaray yekvücud olarak zaten kendi nefret ve heyecanına yenilir Fener maçlarında. Yenildikçe nefret ---> daha çok yenilmek gibi bir çıkmaza girdi Galatasaray, travma yaşıyor ezeli rekabette. 3-5 senedir bütün branşlarda önümüzde olmalarının sahaya çıkarkenki ruh haline etkisi yoktur mu dersin? Bu yumurta-tavuk hikayesinin sonunda sen de kalk, üstelik "o takım" filan diye konuşan Emre Belözoğlu'yla uluorta arkadaşlık et, Aziz Yıldırım'a saygı göster, Acun'a, Semih'e 'abi' de. Olmaz, çünkü bu yüzden sana küfredenlerin hayatlarında babalar, hocalar, komutanlar, patronlar asla Fenerli olmaz, olursa da saygı gösterilmez. Hiçbirinin ayrıca kardeşi, abisi, arkadaşı, tertibi, sevgilisi de Fenerli değildir, en azından sevilecekse. Bu mudur? Emre "o takım" dediyse sen de onlardan bahsederken "honunasokhtuumunun" filan demelisin mesela. İşi gırgıra vuruyorum Arda ama Emre konusunda seni savunduğumu da düşünme. Herhangi bir Fenerli futbolcudan bahsetmiyoruz neticede, herneyse.

E tamam hataların da vardır, olmuştur, olacaktır. Hz. İsa demiş galiba; "kim ki hiç günahı yoktur, ilk taşı atsın" (Hiç eğilme çünkü tuzaktır, günahsız insanı nereden bulacağını bırak, öyle biri olsa da kalkıp başka bir insana taş atacak biri değildir ki günahsız kalmıştır heralde, neyse)

Ama bu bazı azınlıktaki salaklar sen gittikten sonra anlayacak, zaman içinde pekiştirecek. Öyle havaalanında daha yüzünü yeni gördüğü adamlara I love you çekerken anlayacak bir kısmı. Bir kısmı bağrından çıkan ve değerini bilemediği, destek olmadığı adam uzaklarda başkalarını sevindirirken anlayacak. En kıt'ı (medya da bu grupta), yabancı taraftar, medya, camia değerini bildiği zaman anlayacak. Ah bir de sana "oraya gitti top oynamayı öğrendi" diyecekler.

"Beni Gassaray'da oynatçaklar, bi de üstüne para vercekler varr yaa.." diye konuşan zibidileri tartan piste çıkarıp: "dönün lan 20 tur Galatasaray'a 3 puan yazılacak" desem, yarısı ben kafamı döndüğümde hile yapıp kestirmeden döner, yarısı haftaya bir daha gelmez. Sen hergün koş, yediğine içtiğine dikkat et, tekme ye, sakatlan, baskı, şöhret, sorumluluk sırtlan "insan la bu da, üstelik 24 yaşında" demez hiçbiri yine de.

Bu nankörlükte bir mesleğin karşılığında kazandığınız paraların değerini iyi bilin vallahi kardeşim. Antep kupa maçından sonra yazmadım hiçbirşey, ama malesef oradaydım. Ayhan'ı yuhaladıklarında içimden bir parça daha kırıldı yere düştü. Tugay, Hakan, Hasan, Bülent, Ayhan ve Arda: Galatasaray'da liderlik, kaptanlık, vefa ve saygı, dünü-bugünü-yarını, çok yakında kitapçılarda... Çok seneler ahkam kestim biliyor musun Ardacım, biz farklıyız bizde olmaz bunlar diye, gururlandım. Ben mi çok acayibim diyorum bazen ama aslında etrafımla konuştuğumda, internette yazılanları ve yorumları okuduğumda görüyorum ki benim gibi düşünen, hissedenler çoğunlukta. Statta da öyle aslında. Ama birileri on senelik emeği hiçe sayıp yuhalarken, onları onaylamayan bakışlar sessiz. Ne olabilir ki? Ben, abim, nice tanıdığım insan bu denyoluklarla kavga etmek ve sessiz kalmak arasında seçimi maça gitmeyerek atlatmaya başladık. Bilen bilir son 3-4 senede çok insan küstü, takımına değil stada, seyirciye. Neden kavgayı seçmediğimiz belli, bir yaşa kadar insanın kendine böyle bir kavga seçmesi mazur görülür. Bir noktadan sonra olacak iş değil. Nerelere geldik be Arda. Denyo Galatasaray'a küfredemesin de maçımızı seyredelim diye Galatasaraylı dövmek gerecekmiş birgün. Demek ki bunu savaşıp kazanması gerekecek taraftarın. Bu dönem onun için güzel bir fırsat aslına bakarsan. Bu mektup sağduyulu taraftara da yazılıyor demek ki. Son maç protestoya gelen gruba "yeter lan" diye başka bir grup dalsa belki takım 3 atacak yiyeceğine. Ama yanlış anlaşılmasın, takım kazansın diye olmayacak bu kavga, yeni küçük çocuklar da takımını sevebilsin diye olacak. Bu kavgayı vereceksek bunun yolu da destek, hoşgörü ve sevgidir. Yönetimin taraftar bazında bu bağlamda yapabileceği birçok şey olabilir, ama onların tek derdi kart satmak, koltuk satmak, müşteri yönetimi. Kongrede oy, kasada para, uAda desibel niceliği.

Sevgili kardeşim, inan bana tüm bunları olduğu gibi gören çok insan var. Göremeyenlerden daha fazla. Çirkefliğimiz, ratingimiz yok pek diye anlaması zor oluyor ama öyle. İnanmazsan sana ispatlayacağım. Ben taraftarlığa ilk yakalandığım yıllarda "yenilsen de bazı bazı, taraftarın buna razı, sen şampiyon olmasan da, biz çekeriz bu cefayı" söylenirdi. Hepi topu 5 şampiyonluğumuz vardı. Sonra senin doğduğun seneden itibaren başarı dönemi başladı, üzüntünle sevincinle seninle birlikte olan, sana inat ve inançla Avrupa'da finali yakıştıran ama Klinsmann'lı Monaco 3 tane attığında da yine seni alkışlayarak uğurlayan bir taraftarın parçasıydım. O zaman da tepki, protesto olan yıllar oldu elbette ama ne zaman "yenilsen de yensen de" başlasa, ne zaman yuhların arasından bir "rerere rarara" filizlense onun coşkuyla stadı kapladığına şahit de oldum defalarca. Belki kısa sürer bunlar, kapalı hazır tempo artmışken güncel hücum tezahüratına geçer çünkü ama bazen bir maçı, bazen bir maçla sezonu çevirmişliği vardır bu anların. O sessiz kalan insanların parlamalarıdır kanıdım, tecrübelerimin diken diken tüyleriyle sabittir. O parlama pragmatik "gaz vereyim de gol atsınlar" parlaması değil işte Ardacım. O parlamanın benzini "seviyoruz işte, var mı diyeceğin"dir aslında. ya da yeni modeli "asaletin bize yeter"dir. Size "biz de varız, küfreden, ıslıklayan, yuhalayan varsa biz de varız, daha da çok arkandayız" demek derdindeki insanların yırtınmalarıdır o parlama.

Sen de, aşırı fanatik bir kısmı görmezden gelirsen, genci yaşlısıyla eminim ki bu ülkede çok seviliyorsun. Ama kalmanı ne kadar istesem de senin için iyi olanın gitmek olduğunda herkes hemfikir galiba. Tugay Kaptan giderken de kabullenmiştim artık. Alınma ama, senden, herkesten çok severdim Tugay'ı. Onun gibi olmak ister, 6 numara giyer (Falco'lu yıllar), ortanın ortasında oynardım. O da altyapıdan gelmişti, 18 yaşında Monaco yarı final maç kadrosundaydı, 22 yaşında Feldkamp'ın kaptanıydı, ciddiydi, hırslıydı, teknikti. 2000 yılında gitti ve kaçırdığı o fantastik mayıs ayına rağmen doğru karardı.

Senden naçizane 2 ricam var güzel kardeşim; Neyin ne olduğunu anlayabilen ve seni, takımı seven taraftarları unutma bu bir, ikincisi de gittiğin zaman bu hesabı kapat. Yani hakikaten olabileceğin en iyi futbolcuyu olmak için herşeyi yap, potansiyelini gerçeğe dönüştür, kendine acıma. Takman gereken kapakların sayısını unutma. Dönerken de Emre abin gibi değil Tugay abin gibi dön. Hayır Fener'le alakası yok. Blackburn'le, Ewood Park'la, Turkish Delight'la alakası var.

Hurmalar

2011-03-31T18:13:00.003+03:00

Hazır, dedim, dünyanın en kötü başlığını atmışken, şöyle bir-iki ay kalsın orada. Beni onu yazmaya gark eden çipi tespit ettik ama değiştiremedik henüz, japonyadan yedek parça bekliyoruz.

Blogspotun başına gelenlerden sonra ne blog okuduk, ne yazdık. Bu arada Galatasaray tamamen havlu attı. Kupaya, lige, yönetilmeye. Havlu daha da büyürse kefen olacak gibi gelmeye başladı. Yine Alex kazandı, yine hoca gitti, yine bir evladımız(!) harcanacaktı - Tugay yemedi filan falan.

Herşeyden önce, Hagi'yi çok seviyorum, hep müthiş saygı duyuyorum, ve ne olursa olsun "OH BE GİTTİ" diyen adamla işim olmaz, olacaksa da kavga olur. Kendi götünü kurtarmak için teknik direktörlüğe Hagi'yi getirenler hıyardır, Hagi değil. Sportif direktör, scout-başı filan değil, doğrudan harcayacağın yere getiriyorsun Hagi'yi. Bülent Ünder bugün doğru isim. Sadece bugün değil ekimde de doğru isim olurdu ama geçti Bor'un pazarı. Sezgin istifa etti Allah razı olsun. Bekleseydi daha. Başkanın her fırsatta belirttiği özverisi olmadan nasıl geçecek günler ah? Stumpf-Falco'nun yerine Kuzmanovski-Mapeza, Mondragon yerine Orkun, Saidou yerine Inamoto gelmese nasıl tez yazardık biz, şimdi neyleyeceik? O 200bin dolar için pazarlıklar etmese, öbürü Ribery'nin parasını yatırsa, beriki 27'ye alıp 5'e satmasa...

Yazın yediğin hurmalar gelir götünü tırmalar. Rerere rarara'yla çınladı kongre salonu ibra edilmedikleri kabul edildiği anda. Ne acayip. Camia Canaydın döneminin finansal kabusunda bir adım geri çekilmişti. Daha az kaybedecek şeyi olanlar istedi görevi, normal şartlarda başkan olması pek olası olmayan Polat da bu şartlar altında göreve geldi. Yapsın bakalım ne yapıyor dendi adeta. Bir daha bulamaz bu şansı, hele hele yaka paça aşağı indirildiği unutulmayacakken.

Üstelik kendi kurduğu yönetim birarada çalışamamış, kavgalar, istifalar dedikodular, 'çete'ler damga vurmuş. Doğru dürüst konuşan ve klübün menfaatlerini savunan ikinci bir kişi daha öne çıkmamış. Stat bir şekilde (!) bitirilmiş ama ilk günden ağızda kötü tat bırakmış. Yılların hayali olan stat içimizde bir soğuklukla gözlerini dünyaya açmış, sezon rezalet, açılış skandal, taraftar-ultraslan içler acısı. Başkanı, lideri olan bir klübe benziyor mu resim? Klübün görünen yüzü futbol'muş! Yok canım? Çok üzülmüşler onlar da, tıpkı bizim gibi. Yapma beni de ağlatacaksın bajkan.

Oturuyoz sessiz ve kederli,
bizim bakkalın orda,
nevizadeye bile gidecek halde değiliz

2010-2011 22/34 Spor Toto Süper Lig Ahkam Baltalamasyonu I

2011-02-23T17:58:00.000+02:00

Madem biriktirdik biraz, dökelim üşenmeyip. Stereo Cipolla iftiharla sunar: Spor Toto Süper Lig Ahkam Baltalamasyonu I (Kısaca sıtısılab-bir)

Not: Dizilişlerle ilgili, Trabzon'u yazmak kolay nispeten de mesela Bursa bayağı zor, ben son hallerini yazıyorum, yani sezon genel gidişatı, son haftalar ve önümüzdeki yakın gelecek toplamında yorumumdur. Sezonu kapatan sakatlar, transferle giden oyuncular veya hiç denenmemiş görev/oyuncu seçimleri elendi mesela.

22. Hafta itibariyle Puan Durumu

Trabzonspor, 50, +30
Fenerbahçe, 48, +28
Bursaspor, 45, +20
Kayserispor, 42, +12
Gaziantepspor, 37, +7
Beşiktaş, 32, +7
Eskişehirspor, 32, +1
Galatasaray, 32, -1
Manisaspor, 31, +1
İstanbul BB, 30, +3
Karabükspor, 29, -2
Ankaragücü, 25, -8
Antalyaspor, 25, -9
Gençlerbirliği, 24, -12
Bucaspor, 18, -15
Konyaspor, 16, -14
Sivasspor, 16, -19
Kasımpaşa, 14, -29

Bölüm 1

TOP 5

TRABZONSPOR
50 Puan, +30 Avj., Galibiyet %68, Gol/Maç 2.09

Trabzonspor'la başlamamız yakışırdı zaten. Şenol Güneş geldiğinden beri beğeniyorum. Daha sezon başındaki Süper Kupa maçında haa dedim, bunlar olmuş baya baya takım. Bu sezon özellikle takım halinde oynama konusundaki ilerleme önemli. Takım olununca bireysel performansların da nasıl parladığını görmek açısından kıymetli bir örnek. Fiziksel yeterlilik ve takım oyununa uygunluk asıl önşartlar. Ondan sonrasında 6-7 hücum formasyonlu oyuncuyla birden oynayabilen, bunu yapmak üzere de saçma sapan goller yemeyi kader görmek zorunda kalmayan bir takım seyrediyoruz. Başka bir yerde Hagi'nin takım savunmasını güçlendirmek için Neill'ı, Hakan Balta ve Sabri'yi orta üçlüde görevlendirdiğini görüyoruz örneğin. Trabzon ise sadece Ceyhun'lu oynadığında defans formasyonlu oyuncu kullanıyor orta sahada. Kaldı ki o zaman rakip pas mas yapamıyor zinhar. Eğer Brozek kardeşler ikinci yarıda takımın yüküne omuz verebilirlerse çok iyi olur. Şampiyon olsa da olmasa da Trabzon, lütfen Şenol Güneş oyunun içinde birkaç yıl daha kalsın. Daha detaylı bir Trabzon yazısını bir maç arkasına saklıyorum ve pupa yelken Fener'e geçiyorum.

FENERBAHÇE
48 Puan, +28 Avj., Galibiyet %68, Gol/Maç 2.36

Önce Alex. Sonra daha Alex ve en sonunda Alex. Tabi ki dolaysız yoldan bu takım ve etrafındaki organizasyonun gayretleri değerli. Tabi ki tek başına bir oyuncudan bahsetmek yanlış ve ayıp olur, üstelik işini iyi yapanların sayısı hiç de az değil. Ama Alex konuşulacak, anılacak, bundan çok uzun zaman sonra bile. Başka hiç kimse değil, Aziz Yıldırım bile bir noktaya kadar, kaldı ki Alex'siz başkanla başkansız Alex'e bakarsak bunun sağlaması çıkar sanki. Yine de, takım savunması geleneğine sahip çıkan Fenerbahçe çok büyük ihtimalle yine ilk 2 içinde olacak sene sonunda. Üstelik en büyük iki rakibine karşı da derbi morali konusunda üstün senelerdir. Beşiktaş>Fenerbahçe>Galatasaray>Beşiktaş gibi bir equilibrium vardı he mi? İstatistiklerden de ziyade toplum hafızasınca. 'Alexli Fener kazanır' a dönüştü bu değil mi? Malesef 2 sene daha var bunu yıkmaya çalışacağımız. Yahu bir de Aziz Amca'nın Brezilya'daki en iyi stoperi pide siparişi verir gibi yapıp getirdiği Lugano var kafama takılan. Gidin siz de alın yahu. Neyse ne, iki tane canavar stoper transferi yapıp da sonra başarısız olmuş takım var mı lig tarihimizde? Gidin lan, önce kalecinizle stoperlerinizi alın. En iyisini oraya alın. Delirtmeyin beni.

Şu ana kadar bu sezonun asıl sürprizi Stoch'un kayboluşu. Yalnız kopmuş gibi görünen çok oyuncu comeback yaptı bu takımda, yaşı itibariyle potansiyeli bakidir. Bunların dışında Volkan-Gökhan-Emre rakiplerde olmayan seviyede yerli oyuncular. Alex'in dışında fark yaratabilecek faktör de budur bence son düzlükte. Arkhe dönene kadar bir-iki tane maçını yazmamız icap edecektir, o zaman detaylandırırız.

BURSASPOR
45 Puan, +20 Avj., Galibiyet %59, Maç/Gol 1.72

Ömer Erdoğan'ın milli takıma seçilişidir Bursaspor. Aynı takıma neden Volkan Şen'le Sercan Yıldırım'ın seçilemediğidir de aynı zamanda. Ertuğrul Hocadır belki de en önce. Takım savunması, oyun disiplinidir haliyle de. Enteresan geniş bir kadrodur bir de son tahlilde. Olmadığı, ona uymayan da önde koşan takım olmak, favori olmak, lider olmak sanki, kovalayan bir underdog olmak daha iyi oturuyor üstüne. Bu sene asıl sıkıntıyı İvankov'da yaşıyorlar, bir anda çok sıradan-altı bir kaleciye dönüştü sanki. İstikrarı filan bir yana seyretmesi pek zevkli gelmiyor Bursa maçlarını, kusuruma bakmayın. Oysa bir üst seviyede top oynayacak potansiyeli olan bir kadro bence. 4.5 yıldızlı bir stoper veya bir bek o sıçramayı yapabilir, bir de kaleci gerekecek malum. Altidore ve Miller yine FMvari transferler oldular Bursa adına sanki, umuyorum ki faydalanılsınlar. Bursa'nın ideal 11'ini yazmak zor dedik, Volkan/Turgay tercihi örneğin, veya Ozan/Sercan, Miller/Altidore, Batalla/Insua vs. Hem gücü hem de limiti aynı yerden geliyor, oyuncular hep birbirinin ayarında. Kimi zaman BİR kişinin kral olması da gerekebiliyor sahada. Volkan buna soyundu ama kaldıramadı. Bakalım, kadroyu bozmaz, son dönemdeki çatırdamalar klüp içinde parçalanmalara dönüşmezse yaş ortalaması genç bu kadro, ne yaptığını bilen bu teknik adamla daha da güzel günler görebilir.

KAYSERİSPOR
42 Puan, +12 Avj., Galibiyet %55, Maç/Gol 1.32

Kayserispor'u çok çok seyretmedim aslında. Sezon başında biraz, son haftalarda biraz daha. Cangele sakatlanmasaydı neler yaparlardı bilmem. Zalayeta yavaş yavaş toplanır gibiydi ama o hali bile Makukula'nın geçen seneki performansına yaklaşamazdı. Sahi Kahe'nin Maku'ya tercih edilir hale gelmesi de acayip Manisa'da, biz Baroş'un yarısını oynatmaya mecburken, neyse. Ama Selim Teber'iyle, ucundan acık Moritz'iyle, yeni kanları Amrabat, Ziani ve Kujoviç'le belli bir standartta top oynuyor Şota'nın takımı. Amısulaşvili'nin kaçması kötü oldu ama. Hasan Ali Kaldırım, Serdar Kesimal gibi çocuklar da yine yerlileri dökülen bir takım ve onun genel menejerini akıllara getiriyor ama neyse. Şota da sakin, efendi, Türkçe konuşıyor filan, bayılıyorum ne yalan söyliyim, iyi hoca olmasaydı da on numara yorumcu olurdu.

GAZİANTEPSPOR
37 Puan, +7 Avj., Galibiyet %45, Maç/Gol 1.09

Aynen Cenk Tosun'dan devam edelim de ateş harlansın. Galatasaray'la parada anlaşılmasına rağmen Kayseri'den beri kendisini isteyen Tolunay Hoca kendisini ikna etmiş. İlk 11 garantisi heralde ikna sebeplerinden biri. Öte yandan Galatasaray hakkında başka bir takım bilgiler de vermiş olabilir Hoca. Haklıdır kendince, oyuncunun doğru seçim yapmasına sebep olmuş olabilir buradaki vaziyet belliyken. Başka deyişle tam aradığımız tipte, üstelik genç ve Türk olduğunu Antep yerine Florya'ya gelseydi belki anlamaya fırsatımız olmayacaktı. İşte bu Tolunay Kafkas aslında Abdullah Avcı'yla birlikte Galatasaray teknik direktörlüğünün ilk adaylarındandır önümüzdeki yıllarda. Bu ikili için büyük takım hocalığı yapma adına dillendirilebilecek şüpheler Aykut Kocaman için de Rıza Çalımbay için de söylendi zamanında. Sonuçta teknik direktörün başarısı birçok değişkene bağlı. Tolunay'a dönecek olursak, ben futbolculuğunu Galatasaray'a gelene kadar çok severdim aslında. İnsan olarak da düzgün bulurum. Hoca olarak ise sıkıcı, metodik, defansif filandır da önemli olan kadrodan verim almak ise Ertuğrul gibi ona da saygı duymak gerekiyor. Ivan sol arkada, Murat Ceylan ortada, Wagner önünde çok çok iyi. İleri üçlü de mükemmele yakın bir Anadolu takımı için. Karcemarskas da yine Galatasaray'ın transfere başlaması gereken noktayı gösteriyor: Alınacak oyuncuları seçen pozisyona. Yabancı sınırlamasıyla Zurita'ya tercih edilen Hürriyet yerine daha düzgün bir önliberoya ihtiyaç var sanki sezon sonunda. Ama bu kadroyu bir arada tutabilecekler mi bakalım?

Zirvenin şu genel resmine baktığımızda Beşiktaş ve Galatasaray'ın bu 5'e girememesi çok süper enteresan değil. Elbette iyi bir hocanın sıradan oyunculara bile neler kazandırabileceğinin resmidir herşeyden öte ama devre arası transferlerine kadarki iki takımın kadrosu şu yukarıda yazdığımız kadroların hangisinden *ÇOK* daha iyi denebilir? Bir takımın herşeyiyle oturması için gereken ortam yaratılmadıkça oyuncular da bir yere kadar gelirler, e rakiplerin kadroları iyi, sizden daha iyi çalışıyorlar, daha akılları başlarında, e ne olacağıdı? Anlatabiliyor muyum acep, yok bence çok da iyi olmadı...

Milan Baros

2011-02-23T16:29:00.002+02:00

Daha yeni yazdım gelecek sezon fikirlerimi. 9 numaraya da kendisini koydum tereddütsüz. Sözleşmesi de var daha. Yalnız acaba mantıklı mıdır Baros tercihi? Meziyetlerine hiç birşey demek mümkün değil. Çıplak gözle seyrettiğim en iyi santrforlardan biridir. 3 maç arka arkaya oynayınca goller de atmaya başlıyor. Bütün bunlar tamam, ama geride kalan 2.5+ sezonda oynadığı maç sayısı? Sezonda 30 maç oynamayan adam üznden kadro planlamasına gitmek doğru mudur? Hiç kimsenin sakatlanmayacağını garanti edemezsin ama Baros'a da bakınca önümüzdeki iki sene ne değişecek diye düşünüyor insan. Aldığı parada maç başı ayarı yapmak ve aynı özelliklere sahip (!!!) bir alternatifini de kulübeye çekmek bir tercihtir, senelerden beri söylediğimiz bu aslında. Lakin bir tercih daha olabilir. Baros hala para ederken okutmak ve yeni bir birinci-tercih-santrfora güvenmek de artık düşünülmelidir Galatasaray adına. Onun da alternatifini almak mecburi, o ayrı :) Ama burası İngiltere değil "3-4 tane doldur, hangileri sağlamsa/formdaysa oynasın" yapamıyoruz henüz, zaten yerli-yabancı karın ağrısı var. Yapılmaz veya kimse yapmıyor demiyorum da biz yapamıyoruz işte...

Better luck next year

2011-02-23T14:21:00.003+02:00

Şubat 2011

Serkan Kurtuluş yerine Sabri'nin sağ beke geçmesi heralde yakındır. Bu konuda daha eveleyip gevelemeye gerek yok. Merkez oyuncusu olmayacak Sabri'den, üstelik Serkan'dan daha iyi bir sağbek.
Cana ve Neill'ın yerleri değişebilir, ama Cana'yı sevmem için çok sebebim olmasına rağmen her iki pozisyonda da Neill daha iyi sanki. Ayrıca sağbekte de çok iyi, normal şartlar altında orada oynatırdım
Hakan Balta'dan bıkmayan yok heralde. Insua veya Çağlar hiç olmazsa kredilerni tüketmediler. Yabancı kontenjanı durumuna göre biri veya diğeri
Sabri'den boşalan yerde Barış Hagi'nin ilk seçimi olur heralde. Yoksa Yekta'yı orada oynatmasını isteyenler çoğunlukta. Bana göre de kaybedecek birşeyin olmadığı bu tip zamanlar, Yekta'nın o mevkiye alışması ve kendini geliştirmesi için fırsattır. Culio'nun yedeğine de ihtiyaç olacak ileride. Boşuna BAM'ı hortlatmaya gerek yok artık ortalarda.
Kewell ve Baros bir gidip bir geldiklerinden hücum setleri oturmuyor. Arda yok zaten. Kazım çok sık sakatlanmadığından (fiziksel olarak en azından) sağ açık onun. Stancu da banko 11. Geri kalan kişiyi form durumuna göre seçmek icap ediyor

2011/2012 Şen Şef Yapılanması altında

Yeri garanti olan tek oyuncu 8 no.lu pozisyonda Culio. Diğer pozisyonları eldeki alternatifler ve transfer olasılıkları hesabıyla yazalım, arkasından oyun taktiğini açmaya çalışalım.

Zapata'nın sezon sonuna kadar şansı var. Şu an verdiğimiz değerden fazlasını hakedecek bir kaleci olabilir, şu on onbeş maçı da görelim kesin birşey söylemeden. Ancak 6 yabancı hakkından birini kaleye kullandığınızda, hele bu bütçelerle, gönül rahatlığı beklemek hakkıdır taraftarın. Ufuk kalır, A2 kalecisi 3. kaleci olur, Aykut da gider artık bi zahmet bir yerlerde kendini kanıtlar.
Sabri, olmadı Serkan, olmadı Neill. Ya da transfer durumlarına göre Neill ilk 11'in sağbeki olabilir çoğu rakibe karşı. Yine de normali Sabri Reyiz.
Insua'nın sezon sonu dönme ihtimali yüksek. Hakan Balta belli. Çağlar da malesef sakatlık makatlık derken bir türlü kapamadı formayı. Buraya transfer mecburi, yerli pazarı belli. Gurbetçi çocuklardan iyi olanlarını zaten Anadolu klüpleri kapıyor. Muallakta yani 3 numara
Servet, Balta, Gökhan veya yapılacak bir yerli stoper transferi. Galatasaray'ın yazılmamış kuralı gibidir. İlla defans göbeğinde bir Türk olur. Emre Güngör ve Ali Turan'ı çok kolay salladık ama buraya yerli transfer yine yapılır. Biraz işbilen birileri yapabilse transferi, düzgün, aşama kaydedebilecek genç oyuncular bulunabilir.
Neill veya yabancı stoper transferi. Neill'ı ne kadar beğensem de stoper olarak üst seviye olduğunu söylemek zor, zeka olarak evet ama fizik, hava topu ve top kapma becerisi bakımından değil işte napçen. Artık aklı da dışarıda heralde. O yüzden buraya ciddi bir transfer bekliyor, umuyorum.
Beklentim yerli transfer. Selçuk İnan veya Murat Ceylan çok çok iyi olur mesela. Ceyhun Gülselam tipi bir adam ise formasyonu bozar örneğin. Şimdilerde çok övülmeye başlanan Mehmet Güven yuvaya dönse bile heralde o pozisyonun yedeği olur ancak. Hagi'nin ilk dönemindeki Flavio Conceiçao - Ergün Penbe ikilisine denk bir ikili olması lazım buranın. Culio Ergün'ün iyi zamanları gibi, o bakımdan nokta bir transferle çok yol kateder takım.
Burada oynayacak oyuncu yeterli. Pino, Kazım, Stancu, Yekta, hatta çok darda kalındığında Arda ve Kewell.
Culio. Yedeği olarak Ayhan kalır bir sene daha.
Baros tabi de, bir var üç yok olduğundan alternatiflerini de yazalım. Benim beklentim yukarıdaki 9-10 no.lu pozisyonları önlü arkalı bir şekilde oynaması takımın. O bakımdan Stancu sanki ilk yedek olmamalı Baros'a. Buraya da yerli bir transfer bekliyorum. Cenk Tosun Baros'u bile kesebilecek, önümüzdeki yıllarda banko 9 numara olabilecek oyuncuymuş galiba. Tabi huyunu suyunu, karakterini bilmem, 2 ay sonra kaybolur gider bilemem. Neticede genç potansiyeli olan fizik gücü yüksek bir adam alınır istenirse.
Stancu. Necati-Hakan Şükür ikilsi dönemindeki Necati gibi. Hem markaj dışı uzak forvet olarak, hem şut tehlikesi içererek, hem de tek pas, hızlı oyun içgüdüleriyle tehlikeli bir "9.5" Stancu. Bir de oyun diiplini ve takım savunmasına yardım durumu var ki, bu işte gerektiğinde göbeği kapatırken, gerektiğinde ceza alanında çoğalırken faydalı olacak bir durum. Bu da oyun içinde rakibe göre klasik 442'ye, ya da 433 veya 451'e geçebilmek demek. Yedeği de Yekta olur, Kewell olur, hatta Culio olur gerekirse. Arda? Belki.
Arda, Stancu, Kewell. 3'ü de kalırsa takımda transfere gerek olmayabilir. Yekta da oynar, Culio da, Pino da.

Gözden çıkarılanlar

Aykut
Barış
Aydın
Mustafa Sarp
Gökhan

Gitse de olur kalsa da

Neill
Kewell
Hakan Balta
Cana
Insua

Transfer İhtiyaçları

Kaleci (Büyük ihtimalle yabancı)
Stoper (Tercihen bir genç Türk, bir üst düzey yabancı)
Solbek (Giden/kalana göre şekillenir)
Merkez orta saha (Yerli ama bonservise kıyılacak)
Santrfor (genç, yerli/yabancı)

5-6 transferle, kadro derinliği tamamlanabilir. Bunların 3'ü mutlaka çok çok net transferler olmalı: kaleci, stoper ve 6 numara. Yabancı sayısı filan da öyle aman aman bir sıkıntı yaratmıyor Galatasaray'da.

Oyun, takım yapısı itibariyle Hagi'nin 2005 modeline bu sezonki Trabzonspor'un Türk tikitaka'sının eklenmesi gibi birşey bekliyorum. Dengeli ama hücumu düşünen, takım halinde oynayabilen ve futbolun birçok basit doğrusunu ezberlemiş, otomatikleştirmiş bir takım bekliyorum. Tabi belki de en önemlisi yıllardır sabahtan akşama kadar aralarında olup da maçı seyrederken "hoca ipleri kaçırmış" diyecek pişkinlikte olmayan bir sorumlu istiyorum. Menejer mi olur, yönetici mi, ağabey mi başkan mı bilmem. Ondan sonra hocanın insan ilişkileri zayıftı, disiplinsizdi, veya buraya alışamadı gibi bahanelerle kendi boklarını kamufle eden demeçler duymak da istemiyorum. Yönetici yönetir, teknik direktör teknik direktördür.

Asıl sana alkışlar

2011-02-22T18:23:00.002+02:00

Sene 2003'tü gazeteler Fener-Alex flörtünü yazıyordu. Olmadı-oldu-olacak derken bir sene sonra geliverdi. Sıkı Fenerli bir abim sorduydu, "Aziz Alex'i almış, ne diyosun?" diye de, "nereye almış, nasıl alıyor, heralde genç bir stoper var, Alex diye, onu almıştır, ama o da iyi transfer" demiştim. "Yok yaw orta sahaymış" dedi. "O zaman çok büyük iş" dediydim. Haa meselam benzer konuşmalar hangi futbolcular için de yapıldı? Hagi-Popescu-Taffarel, Galatasaray tarihinde on numara. Ya kalanlar?
Debur'u almışız olm, sol ayaklı stoperlerin tanrısı
Lincoln mü, oha daha neler, Alex'in koşanı değil mi o?
Linderoth mu, Tugay'la Suat'ın toplamı lan
Elano'nun ne işi var lan Türkiye'de saçmalamayın
Olm Jo kadroya giremiyo lan takıma bakk!
falaan filan

Diğer klüplere ve özellikle de Beşiktaş'a takılabilirim bu konuda ama gerek yok. Konumuz önce Alex, sonra da Fenerbahçe'nin son 10 yıldaki yabancı transfer başarısı, ya da oyuncu/yıldız yönetimi başarısı. Dikkate değer bir istikrar ve başarı var sarı-lacivertte Denizli döneminden beri ve bu dönemin vücuda gelmesi ufak tefek kavruk bir Brezilyalı. Guti geçen akşam maç sonunda yanına gelip "ne işin var la buralarda" demiş. Haksız sayılmaz.

BJK:1 KDK:1

2011-02-05T18:05:00.004+02:00

Bildiğiniz üzere blogumuzda Beşiktaşlı yazar yok. Ama ikimizin de Beşiktaş'la öyle veya böyle harcadığımız zaman oluyor. Kısa kısa geçeceğim bu maçla ilgili yorumlarımı.

Mustafa Kamil Abitoğlu, dünyada kaç tane senden kötü hakem buluruz acaba? Hani bütün amatör ve altyapı hakemlerini de katsak 10'u geçmez tahminimce. Senin deeee, seni hakem yapanın daaa... Yazıklar olsun.

Emenike muhteşem bir santrfor. Kapalı defanslara karşı ne yapar ne yapmaz belki tartışılır ama bence değil 3 büyükler filan, rahat Premier League topçusu.

Fernandez'den nefret ettim ben. Ne ön libero olabilir bu yumuşaklıkla, ne de oyun kurucu olabilir bu kararsızlıkla. Üstelik saklandı, gereksiz topla oynadı aldığında, bir de yetmezmiş gibi hiç mücadele filan etmedi. Necip'ten çalınan tek bir dakikaya bile yazık. Ernst de iyi değildi, kabul, ama yine de Fernandez'e ultra gıcık oldum.

Nobre top kapması, mücadelesi, basit oynaması, 3-4 kere kafayla gole çok yaklaşmasıyla koskoca bir HELAL OLSUN aldı benden. Öte taraftan Hugo Almeida da fena değil, galibiyet golünü de attı aslında ama en azından son 15 dakika yerini Bobo'ya bıraksa heralde iyi olurdu.

Sonra, Simao-Q7 maç içerisinde yer değiştirmeli daha sık. Hilbert sağ açıkta değil de sağ bekte oynamalı, ama mutlaka gerekli. E diyorsan ki yabancı sayısı, Necip'in, Aurelio'nun veya mecburiyetten Ekrem'in veya başka birinin orta sahaya sokulması gerekir. Öyle ya da böyle Hilbert sağ bek oynatılır.

El netice, iyi takım, güzel transferler filan tamam da, yerli oyuncu pazarını zorlamadan olmayacak bu iş, gurbetçilerden olur başka çözüm olur bilmem. Ama kaç sezondur aynı hikaye.

Bu arada Karabükspor da, Yücel İldiz de, up up up up... Ah bi de Cernat sakatlanmayaydı...

Son olarak, yeni açık kombinesini satmak isteyen birisini tanıyorsanız, talibim :)

p.s. Mustafa Kamil, yatacak yerin yok. Çok uzaklara git lan. ÇOK!

Kadro vesaire

2011-01-12T19:55:00.006+02:00

Dünkü maçı seyredip de hala Ayhan üzerinden kadro eleştirisi yapan herkese;
İlk yarıda takıma bakıyorum, 2 tane futbolcu var bizim formalı. Biri ışık veren (ve golde de hatalı olan malesef) İnsua, diğeri de tanımayan birinin "bu adam heralde gençliğinde üst düzey top oynamış" diyeceği Ayhan Akman. Sev sevme kardeşim bana ne, de, pozisyon bilgisi, oyunu okuma, teknik kapasite olarak 18 numaranın takıma yetmediğini söyleme. Çünkü o zaman Aydın'ı, Barış'ı, Balta'yı filan nerene sokacağını şaşıracaksın. "Dışarıda taraftar var mı" demesinin dışında bir nedene dayandıramayacağın nefretini unutmadan Serveeet diye bağıran da sensin işte kabul et.

Sonra, yukarıda adı geçenlerle birlikte asıl listeyi yapalım madem.

Serdar Özkan'ın tribünlerce ve teknik yönetim tarafından sezon sonuna kadar hırpalanmasını istiyordum ama o kadar bile kredi yaratamadı kendine. GÜLE GÜLE demenin gülme kısmını şimdi daha iyi anlıyorum gidişiyle.

Ali Turan konusunda hiçbir zaman ciddi bir sıkıntım olmamıştı benim. Stoper olduğunu ve kanımca Zan'dan iyi olduğunu yeniden not düşelim. Kendine gelmesi büyük ihtimal gelecek sezonu bulur ama apar topar kovulmasındansa neden kiralanmadı anlayabilmiş değilim.

Barış Özbek en iyi maçında 10 üzerinden 7 oynamıştır, koşar moşar da dağınıktır, savruktur, üzerine plan yapılması zor bir oyuncu, şayet plan kaosu alevlendirmek değilse. Olup olabileceğini oldu artık, hiçbir yanıyla da matah değil. Ayhan'ı gözü kapalı bir sezon daha kadroda tutarım da Barış'a bir kuruş vermem, ben.

Aydın Yılmaz. Bir cümle bile yazasım yok gerçi, daha önce söylenmemiş birşey de yok kafamda. Yolu açık olsun, haa daha gitmedi di mi? Gitsin artık madem.

Hakan Balta, Servet Çetin ve Gökhan Zan. Bursaspor'da olsalar alabilmek için bir taraflarımızı yırtıyor olacaktık değil mi? İşte onlar da gelebilmek için aynı yerlerini yırtıyor olacaklardı büyük ihtimal. Yırtmadıkları sürece vasat altı adamlar, milli takımmış, uyuyor işte. O milli takımın da hallerini gördük. Almanya'ya kök söktürüp defansı beceremediği için yenilen, Malta'da diş çektirircesine kaybeden milli takımın defansı işte. Kalsınlar mı kalmasınlar mı birşey diyemiyorum, Gökhan'ın aldığı yıllık ücrete küfretmekden gayrı. Kalsınlar belki, ama bir veya iki sağlam yabancı stoper de alınsın. Öyle olur.

Mustafa Sarp da heralde sezon sonu yolcudur, yaşı da futbolu da müsait değil artık bu formaya. Aykut Erçetin de yeterin artık, tartışmaya bile gerek yok. Kewell herhalde tamam diyecek sezon sonu, ama sanırım herkes bir yıl daha (maç başına anlaşılarak) kalmasını ister. Neill da aynı şekil.

O o şekil, bu şu şekil derken gelelim özgürlükler, kelepçeler bi'dir Kazım'a. Son dönemde Meira, Lincoln, Misimoviç hikayeleri dönmeseydi, Türk oyuncularla yabancılar arasında çifte standart vaziyetleri, bölünmüşlükler filan ortaya çıkmasaydı bambaşka konuşurduk belki de kendisini. Hiç cevaplan(a)mayan sorular olmassaydı son 3-5 seneye dair başka açılardan görmeye çalışırdık belki. Herşeyi bir yana bırakıp da salt futbol olarak bakarsak Serdar Özkan'la Aydın Yılmaz'ın toplamından fazlası vardır diyebiliriz. Sadece dün attığı gol ile bile Pino'dan daha fazla merkez hücumcudur da diyebiliriz. Bir de üstelik Türk pasaportundan dem vururuz. Lakin yukarıdaki tablonun sonuna eklendiğinde yutamadık işte kolay kolay. İki gol daha atsın, hazımsızlığın ha'sı kalmayacağı gibi, 2 hafta üstüste o meşhur vurdumduymazlığını göstersin, kendisine ve onu alanlara edilecek küfürün de haddi hesabı olmaz.

Culio ile ilgili ise konuşmak için erken. Tekniği, ayağı daha iyi bir Mustafa Sarp'a dönüşmesinden tırsıyorum ben biraz. Asıl Hakan Şükür'ün ne kadar övdüğüne şaşırdım kaldım ben dün. İsimsiz ya, maliyeti nispeten düşük ya, kramponundan şıra içecekti neredeyse. Nasıl bir ego sıkıntısıdır kardeşim anlamadım gitti.

Son olarak Arda'ya değinmem lazım. Sanırım Arda hayatında ilk kez futbol olarak bu kadar geriye gitti sakatlık makatlık derken. Eski haline dönmesi onun için yepyeni ve zorlu bir süreç olacak. İlk yükseliş başka, düştükten sonra aynı yere çıkmak başkadır, bu da futboldan ziyade hayatla alakalı. Umarım ülkecek üzerine çok gidip mundar etmeyiz kendisini. Tugay'a şimdi çok saygı duyanların vaktinde benzer durumda ona nasıl davrandığını unutmam, o kendini kurtardı, Arda da kaçarak kurtulmak zorunda kalmamalı.

Çetiiiiiin....

2011-01-12T19:18:00.002+02:00

Serveeeeeettt...

Ulan ne devler devirdik beea diye diye gel şu stadın son gününe, ondan sonra Beypazarı Şekerspor'a karşı yenilerek veda etme kabusunu gör, ondan sonra da o kadar adam içinden 76 numara gelip rövaşatayla kurtarsın seni. Sonra, Serveeeett...

Sktrolgit çeken taraftarın şukunu vereyim hemen. Öte yandan ne olursa olsun, kim olursa olsun konu, önemli olan üstündeki forma işte ne yaparsın. Hagi'nin nasıl sevindiğini gördünüz mü gollerden sonra? Kupada yola devam etmek midir sebebi, ya da kendi kariyeriyle filan mı alakalıdır? Hayır. Gecenin asıl anlamının yarattığı sorumluluktur bence. Serveeeeettt de öyle birşey işte.

Son damlalar

2011-01-12T17:37:00.006+02:00

Çılgın sellerden geriye damlalar kaldı, tek tük, saf damlalar. Bir de promosyonel, profesyonel, kurgusal hisler, klipler ve şiirler. Üzülmeliyiz, kahrolmalıyız filan demiyorum, ya da *ruh*, *endüstriyel*, *175TL* filan kullanmıyorum bu yazıda. Sadece kendi hayatımızın, anılarımızın kapanan bir odası olmasıyla önemli, başka birşey değil. Tugay ağlarken hepimizi ağlattı ya, işte aslında o da, biz de, kendimize ağlıyoruz; zamanın geçmesiyle ilgili bir yüzleşmenin yoğunluğudur işin aslı. İnsan nasıl cenazede ölen kişiye değil de kendisinin onsuzluğuna ağlarsa, işte öyle birşey.

Ben şahsen "bu işlerin bittiğine", yani "endüstri"nin, pahalı biletlerin, locaların taraftarlığı öldürdüğüne, (artık neyse o) *duruş*umuzu yok ettiğine filan inanmıyorum.

Öncelikle ne duruş, ne benzeri yakıştırmalar öyle pek gerçek şeyler değil, konu Türkiye'de taraftarlıksa. Her dönemde iyi ve kötü örnekleri vardır ve önemli olan şehir efsanelerine ve camiaların kendi kendilerini böbürlemelerine fazla takılmamak. Sonrası daha kolay yemin ederim. Amanın da şöyleydi o zamanlar, böyleydik şu zamanlar diye anlatılan dönemlerde yığınla maça gittim. Herşeyin iyi gittiği zamanlarda, akıllı, tavırlı, tek-ses tribünlerin, işler kötü giderken sabırsız, vefasız, ahlaksız ve her-kafadan-ayrı-ses olduğuınu da gördüm. Defalarca hiddetlendim renkdaş taraftarıma, kendimi zor tuttum bir yığın insana gider yapıp linç edilmemek için. Yalnızdım zira çoğu zaman, benimle aynı düşünen çok kişi ağzını açmadı çünkü, destek olmak bir yana. Ama bazen de karışmışlığın, umutsuzluğun içinde bir anda (hem de) numaralıdan yükselip bir anda stadı kavrayan "Rerere Rarara"yla maçların döndüğünü de tüylerim diken diken hatırlamaz mıyım?

O yüzden hatırlamakta fayda var, veda edilen sonuçta mimari bir yapıdır, ne ruh, ne de sevgilidir. O ruh da, ruhsuzluk da, akıl da, aptallık da, sevgi de, sinir de, hepsi bizimle beraber Seyrantepe'ye gelecektir, içiniz rahat olsun. Nasıl şampiyonluklar ve hüsranları gördüysek Mecidiyeköy'de, nasıl Trömsö'ye elenip Manchester'ı elediysek, nasıl 40 senede 3 farklı santrforunu neredeyse 40 gole taşıdıysa bir sezonda, o ateş de bizimle beraber yeni mabedde yanacaktır. İlk kez bu stada ayak basışımı anlatmıştım ilk postlarımdan birinde. Buraya yazdım mı hatırlamıyorum ama, arkadaşlarımla kavgasını da yapmışlığım vardır, çünkü evet modern şartlarda maç seyretmeyi hak ederiz, ama bu herşeyden önemli değildir. "Kendi evin duygusu"ndan mesela. Aldığı sonuçlara bakmadan o formanın evine gitme duygusundan. Ülkenin, dünyanın dört bir tarafında bir kez göremediği için kahrolan Galatasaraylının duygusundan bağımsız olarak düşünülemez çünkü o eve gitmek...

Aslında çok üzülmemek gerek derken ne kadar üzüldüğümü ele verdiğimi de fark etmiyorum sanmayın, ama Ali Sami Yen Stadı nasıl bizimle var olduysa Seyrantepe TT Arena da olacaktır demek istiyorum.

Son olarak her yerde kendi kendimize anlattıklarımızı bir de UEFA'nın sitesinden link geçelim (onlar söylemeden inanmıyoruz ya bazen, mazallah :) ). Elveda Sami Yen, seni çok sevdik, asla unutlmayacaksın...

O stad kapanır

2011-01-05T02:22:00.004+02:00

UA filan da coştu, Kazım Prens Ferdinand olabilir. Açılışta olay çıkabilir, Sivas maçı yeni stadda sessiz oynanır. Ya da bu işte başka bir iş var.

Necati ve Kazım ve Kazım ve Kazım Zım Zım zımzmzmzzzzz....

2011-01-04T19:52:00.004+02:00

Tekelsever bloggerlardan BiraSigaraFutbolcular, Galiba Necati'ye ihtiyacımız var demiş. Mantıklı geldi okuyunca. Tita'yı da kabul edebilirim ben aynı mantıkla. Öte yandan Kazım Kazım gerçekten gelirse TT filan yalan benim için ne kombine ne bireysel. Bu kez de yine pek sevdiğim Chao'ya veriyorum mikrofonu: O bahsettiğiniz karakter buysa, ta karakterinizi sikeyim ben sizin.

Cipolla Not Out !

2011-01-04T17:29:00.006+02:00

Arkhe kardeşimiz yeminini etti, dağıtım vakti geldi neredeyse, ben daha bir post atmadım. Yazıklar olsun bana. Kendisi kahraman bir jandarma olarak Trakya bölgesini savunuyor, içiniz rahat olsun. Ayrıca Fenerli balı (!) olarak kimilerinin lanse ettiği üzere, dağıtımı İstanbul'a çıkması kuvvetle muhtemel olan Arkhemiz umarız bir Brian Steel Nielsen tadında "çok iyi adamdı yea keşke kalsaydı biraz daha" duyguları yaşatarak tamamlar vatani görevini...

Sivil hayata dönersek, Galatasaray'ın artık umursamamaya alışmaya başladığımız rezalet durumu, futbol ile olan alışverişimi minimum düzeylere indirdi. Okuduğum blog sayısı, seyrettiğim futbol süresine paralel olarak düştü. Gene de Galatasaray maçlarını izliyorum tabi yanlış anlaşılmasın, ama boş bakan gözler ve tutkusuz yüz ifadem için birşey diyemem. Bu kadarı geliyor içimden. Yine de ev halkı memnundur heralde evin haftasonları bağırış çağırış, küfür kafir dolmamasından. Ve hala internette e-mailimden sonraki ilk adresim bir spor sayfası, üstelik hiç istemediğim transferler olmuş mu diye bakmak için.

Evet, herkes hemfikir neredeyse, Galatasaray'ın hazır, gelir gelmez oynayacak 3-4 transfere ihtiyacı var. En azından kupayı kazanmak ve "düşüyonuz lan ehehe" geyiğinden sıyrılmak için. Necati, Formica ve de biri daha bekleniyor. Çok umurumda. Fazla para harcamasınlar yeter ki. Ali Turan'ı sallamışız bile, sanki Necati gelmese bile yolcu gibi duruyor. Misimoviç'i de kakalamaya çalışıyoruz biryere zorla. Elano gitti, Arda-Baroş daha dönmedi, Neill-Kewell bir süre yok falan filan.

Ben ise gerçekten karışık duygulardayım. Bu adamların ne daha fazla para harcamasını, ne de kadronun geleceğiyle ilgili kararlar vermesini istiyorum çünkü. Bugünün kurtulmasını da istemiyorum o kadar çok. İyice yansın, şöyle bir pisliği gitsin gibi karanlık hislerim var bütün TTArena gazına rağmen. Yönetimde, ama daha ziyade futbol şubesinde, taraftarda, kadroda bulunan pislik iyice yansın kabarsın da spatulayla kazıyalım. Hayal tabi. Benim futbol ve Galatasaray kümelerinin kesişiminde yürüttüğüm bütün akıllar da hayal zaten. Galatasaray'ı tutmanın çocukluktan beri bana salgılattığı adrenalin de endorfin de hayal kurabilmekle iligi ayrıca. (Şimdi burada gidilecek yollar var yazı olarak da ben onların ışıklı-gülümsemeli-nostaljik sokaklarına girmiyorum)

*******************************************

Başka yerlerde, Beşiktaş'ın yeni yabancıları bazılarını etkilemedi (bkz Arkhe - "daha iyisini gördük" dedi, GS'ın son 3 sezondaki flaş isimlerini kast ederek). Bendeyse ohannes tepkisi yaratmadı desem yalan olur. Hangi 5 Türk oyanayacağı ise daha önemli konu Beşiktaş'ta. Güzel top oynasınlar, ciğerimi yesinler, taraftar da sakin olsun kötü sonuçlarda, bu seneki soğukkanlılıkları sürsün biraz daha. Olursa seneye müthiş bir sezon, olmazsa ekim-kasım gibi Schuster-Mehmet Özdilek değişikliği bekliyor onları kanımca. O değilde forma çok kötü lan.

********************************************

Son olarak, son dönemde takip ettiğim bazı bloglarda dikkatimi çeken, beğendiğim veya konuşmaya değer bulduğum birkaç şeyi buraya taşımak istiyorum bugün. (Copy-paste'le ödev dolduran öğrenci gibi hissettim bir an kendimi)

Kaçıranlara: Bundesliga uzmanı ve pek şahane futboldan anlayan kişisi Borges'ten Hugo Almeida.
Yine Borges'ten Misimoviç'le alakalı hislerime tercüman olmanın ötesine geçen yazısı.
Maç Yazıları çok başarılı bir projeydi bence ama eminim sürdürmek kolay değil. Keşke devam etseler. Şu an için önemli olduğu kadar, gelecekte arşiv olarak çok önemli olurdu sanki. Zira gazetelerin maç yazılarından çok daha iyi işlerdi bunlar, online, etiketli bir biçimde biriktirilseler, arama yapınca bulunsalar kolay kolay, çok da güzel iyi olur taam mı?
Nadir Galatasaray sığınaklarımdan SorosçuAslanlar.com döktürmeye devam ediyor. Tükenişin Kronolojisi I, II ve III yakın geçmişte olan biteni güzel özetleyen bir üçleme örneğin. Yabancı oyuncu fetiş ve sorunsalı üzerine, vizyon muhabbetlerine, takım dinamiklerine yaptıkları ciddi, komik, realist veya ütopik giderleri beğenerek izliyorum.

Ve Arkhe Gider

2010-12-12T01:38:00.002+02:00

Biraz! geç kalmış (Yaş 31'den 32'ye yürüyor) askerlik görevini yapmak üzere Kırklareli'ye.

Ne kadar ilgilenecek bilmiyorum, açıkçası ondan çok da fazla umudum yok ama blog arada buralara uğrayan, diğer patron Şen Şef'e emanet.

Aslında daha farklı bir şeyler yazmayı düşünüyordum ama ne Perşembe gününün Sinan Erdem notları için, ne de sezon sonu tahminlerimin olduğu bir gidiş yazısı için vakit yaratamadım. Gerçekten değişik bir tempo oluyormuş, son günler orada oraya koşturmakla geçip gidiyormuş.

Bir aksilik olmazsa dönüş 18 Mayıs, en azından ligin son haftasına yetişiyorum.

Takip eden, okuyan, yorumlarıyla katkı yapan ya da bir şekilde yolu buradan geçen herkese eyvallah.

Akatlar'da Iverson

2010-12-08T15:55:00.003+02:00

Hafta sonu gidiyorum ve uzun bir zaman buralarda olmayacağım. Geldiğimde Iverson ülkesine dönmüş olabilir, neticede Beşiktaşlı arkadaşlar her ne kadar onun burada olmaktan çok mutlu olduğunu söyleseler de öyle karakterlere güven olmaz. Ben de Iverson'ı bir kez canlı izlemek için dün Akatlar'a gittim.

Bu transferin çok fazla sportif katkı sağlayamayacağı, Beşiktaş'ı zirveye taşımayacağı belliydi ki muhtemelen transferin öncelikli hedefi de bu değildi. Ama işin diğer tarafında da yani ürün, pazarlama, tanıtım, gelir vs. açısından baktığımızda da durum pek parlak gözükmüyor. NBA Tv Beşiktaş-Fenerbahçe maçını banttan verdi, Avrupa'da birçok basketbol izleyicisi Beşiktaş'ın adını öğrendi tamma ama neticede burada tribünler dolmuyor. Düşünün, ben bu transfer gerçekleştiğinde Beşiktaş'ın bundan sonra maçlarını Sinan Erdem olmuyorsa da Abdi İpekçi'de oynaması gerektiğini söylüyordum.

Normalde İnönü kapalısının yerleştiği pota arkası dün boştu ama muhtemelen bunun Bursa olayları ile ilgisi var. Zaten alınanlar olmuş, diğerleri de alınma tedirginliği ya da salona gidilmemesine dair yapılan telkinler sebebiyle Akatlar'a gelmemiş olabilir. Onlar olsaydı ortam mutlaka farklı olurdu ama ne olursa olsun, yukarıda da dediğim gibi ben daha fazlasını bekliyordum. Yanılmışım.

İstatistiklere bakmadım ama Iverson fazla oynamadı, hakemlerin saçma sapan düdükleriyle erken faul problemine girdi. Maçı da yanılmıyorsam 9 sayı ile bitirdi. Akatlar malum ufak ve basketbolcularla iç içe olunan bir salon, Iverson'ı o kadar yakından görmek de çok değişikti. Fiziğini az çok tahmin ederdik ama ben bu kadar ince ve zayıf gözüktüğünü hiç düşünmemiştim, çok şaşırdım. Sahadaki o ufak tefek çocuk zamanında korkusuzca Shaq'in üzerine giden Iverson'dı. Öyle bir fizik nasıl en iyiler arasına girmiş, nasıl bir NBA efsanesi olmuş buna inanmak çok zor ama Iverson da işte öyle büyük bir yetenekti..

Akatlar'da tribünde bir 'Murat' var, bilen zaten biliyordur. Çok normal bir adam olduğunu söylemek zor ama belli ki kötü niyetli de değil. Maçı ilk saniyesinden son saniyesine kadar yaşıyor, basketbolcularla birlikte oynuyor ve en az onlar kadar yoruluyor. İşi de biliyor. Zamanında tribünleri susturmaya çalışıyor, doğru zamanda ıslık başlatıyor. Savunmada oyunculara gerekli uyarıları da yapıyor. Bir basketbol takımına en kral amigodan daha çok faydası olur.

Maçı yorumlayabilecek kadar dikkatli izlemedim ve oynanan basketbol hakkında bir şeyler yazacak durumum yok. Zaten Akatlar'a gidiş amacım da başkaydı. Basketbol izlemek ve takım desteklemek için ise yarın Sinan Erdem'de olacağım.

Eren Güngör..

2010-12-07T03:08:00.000+02:00

Eren 1988 doğumlu ve 2008-2009 yılında Kayserispor savunmasında gösterdiği performansla adından iyice söz ettirmeye başlamıştı. Milli takıma yükselmişti ve onu Fenerbahçe'de görmeyi çok istiyordum.

Eren Kayserispor ile yeni sezona hazırlanırken, 15 Temmuz 2009'da Litex Lovech ile oynanan hazırlık maçında sol diz ön çapraz bağlarını kopardı. Genç futbolcunun sahalara eskisi gibi döneceğini düşünüyordum. Ameliyat oldu ve çalışmalara başladı ama başladıktan kısa bir süre sonra, Kasım ayında bir idman sırasında aynı diz bağları ona tekrar ihanet etti.

Daha geçen gün bir arkadaş ile milli takım stoperlerinden bahsederken adını anmıştık, Eren'in dizi müsade etseydi kendine milli takımda önemli bir yer edinebilirdi. Akşam Eskişehirspor karşısında sahaya çıktığını görünce çok mutlu oldum, Eren Süper Lig'de son maçını Mayıs 2009'da oynamıştı.

Maçın ikinci devresinin büyük bir bölümünü izleyemedim ve o izlemediğim bölümde Eren ne yazık ki tekrar sakatlanmış.. Pozisyonu görmedim ama sanırım sert bir darbe almış.. Gelen haberler iyi değil, kesin sonuç MR sonrası çıkacak diyorlar ama belli ki o bağlar tekrar kopmuş..

Artık bu kadarına şanssızlık denmez, bu olanlar için hafif kalır. Çok yazık, bu genç adam için gerçekten çok üzüldüm.. Artık işi çok daha zor.. Umarım bir daha ama bu kez tam anlamıyla geri dönebilir..

Altın Çocuklar

2010-12-07T02:49:00.000+02:00

Beşiktaş-Bursaspor

2010-12-07T02:41:00.000+02:00

Gündüz maçına duyulan özlem ve Bursa seyircisinin İnönü'ye gelecek olması beni bu maça da götürdü. Ben bu kadar olay beklemiyordum, daha doğrusu polisin sıcak teması geçtim iki tarafın birbirine yaklaşmasına bile kesinlikle izin vermeyeceğini düşünüyordum. Olaylar hakkında bir çok sosyal içerikli tartışma yapılıyordur ama ben alınmayan önlemler ile ilgileniyorum. Yoksa buna benzer olaylar her ülkede oluyor.

İstanbul Emniyeti çok daha riskli bir karşılaşma olmasına rağmen benim şahit olduğum Fenerbahçe maçlarına göre çok daha zayıf önlemler almıştı. Ben Kabataş'a indiğimde Bursa seyircisi de stada yeni geliyordu ve çok ulaşılabilir gözüküyorlardı. Az polis vardı ve bir Beşiktaşlı kalabalığın o zayıf zinciri kırabileceği çok belliydi. Tek çözüm daha çok polis olması değil, Bursa seyircisi stada çok daha erken ya da Beşiktaş taraftarının çoğunluğu girdikten sonra, daha geç getirilebilirdi. Tam Beşiktaş seyircisi semtten stada doğru yaklaşırken Bursalılar geliyordu. Polis arada sıkışıp kaldı, çok yetersizdiler. Ben bir şekilde karambolden sıyrıldım ve kendimi stada attım. Asıl olaylar da ben girdikten sonra olmuş.

Bu kadar büyük olaylar olunca maç geri planda kaldı, benim de söyleyecek fazla bir şeyim yok. Maç yazısı olmasın diye de başlığa skor yazmadım. Ortada giden tipik bir beraberlik maçıydı ama Bursaspor'un eksik kalması işi değiştirdi. Volkan'ın karakterinin o kırmızı kartı sonuna kadar hak ettiğini düşünüyorum ama Fırat Aydınus da kırmızı kartını sanki o hareketi bekliyormuş gibi bir hızla çıkardı. Ben tribünden bir şey anlamadım, ikinci sarı kart çok ani çıkınca Volkan'ın küfür ettiğini düşündüm ama sonra gördüm de çok ufak bir tepkiymiş, sanki kart biraz kolay çıkmış. Bursaspor 10 kişi kaldıktan sonra Beşiktaş'a belki fazla pozisyon vermedi ama çıkarken kaptırılan bir topun sonrasında kalesinde golü gördü. Bu galibiyet ile iki hafta önce yarışta çok zor bir durumda olan Beşiktaş, muhtemelen birçok taraftarının da beklemediği bir şekilde iki maçtan altı puan alarak üst gruba tutunmayı başardı.

Bu saatten sonra iki takım taraftarları arasında neler olur bilemem. Bursa'da oynanacak maça Beşiktaş taraftarının gidebilmesi bence mümkün değil, hatta çift taraflı yasağın çok daha uzun süre devam edeceğini düşünüyorum. İki tarafın bu kadar olaydan sonra bu savaşa son vermesini de beklemiyorum. Muhtemelen biri ölene kadar kimse akıllanmayacak ve bu iş böyle devam edecek. Ondan sonra belki gazetecileri çağırıp onların önünde birbirlerine çiçek falan verirler.

Fenerbahçe 2-1 Karabükspor

2010-12-07T02:06:00.001+02:00

Pazar günü İnönü'de gündüz maçı keyfini kaçırmak istemedim, oradan da Saraçoğlu'na geçtim. Çalkantılı ve yorucu bir gün oldu, özellikle İnönü bölümü. Seyircinin tribünleri baya doldurmuş olduğu Saraçoğlu'na gelince ise huzur buldum, maçın sonunu da aynı şekilde getirdim.

Maçın gidişatı hakkında yazacak fazla bir şeyim yok, biraz futbolculardan bahsederiz. Aslında Fenerbahçe maç başında iyi bir baskı kurmamıştı, iki farkı getirecek pozisyon zenginliği de yoktu ama işte Fenerbahçe'nin Alex'i vardı. Sahneye çıktı, bir şeyler yaptı ve takımını 2-0 öne geçirdi. Fenerbahçe ilk devre sonuna kadar beni tatmin eden bir futbol oynadı. Neticede Karabükspor iyi bir takım, Pazar günü belki hücumda Emenike'nin üstün özellikleri dışında bir etkinlik sağlayamadılar ama diğer yandan maçın genelinde Fenerbahçe'ye de fazla alan bırakmadılar. Zaman zaman önde bastılar, Niang da yine kötü oynayıp ileride top tutamayınca Fenerbahçe'yi baya tehdit ettiler. Emenike ise gerçekten çok acaip bir adammış, canlı izleyince insan daha iyi anlıyor. Oyunlarda yarattığımız hileli adamlara benziyor, çok hızlı ve çok güçlü. Topa da vuruyor. Yobo'nun hiçbir forvet oyuncusu karşısında bir daha bu kadar zorlanacağını sanmıyorum.

Yobo için Emenike ile olan karşılaşmasından sonra, bazı pozisyonlarda arkasında kaldığı için çatlak sesler çıkarmaya çalışanlar var. Geniş alanda yakalanınca zorlanıyormuş, o kadar hızlı değilmiş, kiralık sözleşmesi bitince alınması gereksiz olurmuş gibi saçmalıklar. Yobo'nun Fenerbahçe'de oynadığı maçları nereleriyle izlediklerini merak ediyorum. Yobo bugüne kadar sergilediği performans ile benim gözümde Türkiye'nin en iyi stoperidir. Fenerbahçe için onun varlığı Lugano'nun varlığından çok daha önemlidir. Öyle bir adamdır ki Bekir bile yanında iş görebilir. Ama işi zor çünkü sol stoper oynuyor ve bir yandan da sol bekin arkasını topluyor. Emenike gibi bir oyuncu da sol bekin savunma yapamadığı kanadı kullanarak Yobo'yu böyle hırpalayabiliyor.

Sol kanatta sıkıntı var ama sağ kanat kusursuz işliyor. Mehmet Topuz'un bu sezon oynadığı futboldan çok memnun olduğumu hep söylüyorum, Pazar akşamı da çok iyiydi, Alex'in golünde yaptığı orta harikaydı. Her ne kadar hücumda sağ iç gibi oynayıp Gökhan Gönül'ün önünü açıyor olsa da Karabükspor karşısında etkili bindirmeleri de oldu. Orada Gökhan ile birbirlerini çok iyi tamamlıyorlar. Gökhan'ın performansının bu kadar artmasında Mehmet Topuz'un da payı var. Zico'nun Fenerbahçe'sinde Deivid ile oynayan Gökhan Gönül nasıl farklıysa, Mehmet Topuz ile oynayan Gökhan Gönül de öyle farklı.

Kısa bir süre önceye kadar bir diğer sıkıntılı bölge de orta sahaydı ama son üç maçta izlediğimiz Cristian performansı, Emre ve Selçuk'un iyileşmesi ve Gökay alternatifinin ortaya çıkması ile buradaki sorun şimdilik çözülmüş gibi gözüküyor. İlk golde Cristian geçtiğimiz hafta İBB karşısında yaptığı gibi bir pres başlattı ve devamında kapılan topta Niang golü getiren faulü aldı. Cristian'a tekrar güvenmek kolay değil ama devre sonuna kadar böyle devam ederse ona karşı olan bakış değişebilir.

Stoch ilk yarıda bazı anlarda potansiyelini gösterdi ama bir türlü tam olamıyor, o patlamayı hala yapamadı.Sanki takımdan biraz kopuk bir hali var. Hala çok heyecanlı ve istediklerini bir türlü yapamıyor. Bu yüzden oyundan da genelde mutsuz bir çocuk olarak çıkıyor. Üst üste 1-2 maçta gol ya da asist ile skora etki edebilirse o da kendine gelecektir. Dia ise oynadığı sınırlı dakikalarda yaptıkları ile taraftarı çok daha fazla etkilemiş durumda. Çok rahat adam eksiltiyor, mutlaka bir şekilde kaleye iniyor. Son vuruş eksikliği fazla ama bu da üzerinden gelebileceği bir şey. Dia ve Stoch gibi iki oyuncunun forma savaşı vermesi, Fenerbahçe'de oyuna girerken heyecan veren böyle iki oyuncunun olması keyif verici.

Niang'da birden çok acaip bir düşüş oldu, arkasında başka bir şeyler varmış gibi geliyor. Bucaspor maçı çok geride kalmadı ve o maçta gayet iyiydi ama Karabükspor karşısında İBB maçında olduğu gibi yine çok kötü bir günündeydi. Kötü oynayınca keyfi de kaçıyor ve iyice yok oluyor. Aykut Kocaman da kör değil, Niang'ın bu durumunu görmüştür ama onu özellikle oyunda tuttuğunu ve belki rahatlar diye sola çektiğini düşünüyorum. Stoch yerine oyuna Selçuk girip de orta sahayı üçledikten sonra Alex merkezde kaldı ve Niang sola geçti. Ama ne yazık ki burada da etkili olamadı. Umarım bir an önce kendine gelir. Alex önderliğinde Fenerbahçe ilerliyor ama bu yolda Niang'a da çok ihtiyaç var.

Karabükspor maçının kalan üç maçın en zoru olduğunu düşünüyordum. Fenerbahçe galip geldiği diğer maçlara kıyasla çok da etkili bir futbol oynamadan üç puanı aldı. Maçın Fenerbahçe adına en sevindirici yanı ise maçı uzun süre tek farklı götürürken rakibe pozisyon vermemiş olmak, belki de bu sezon ilk kez. Özellikle ikinci devre Karabükspor sonuna kadar zorlamasına rağmen gol pozisyonu bulamadı. Halledilmesi gereken en önemli sorunda bu maç böyle bir gelişim görmek güzel, devamını bekliyoruz.

Emeğe saygı gösterelim ve Alex için yapılan pankarttan bahsederek bitirelim. Harika olmuş, emeği geçen herkesin ellerine sağlık. Bir futbolcuya hakkını vermek, ona duyulan sevgiyi ve saygıyı bu şekilde göstermek çok güzel. Bu tüm futbolcuları motive edebilir, böyle bir yere gelmek bazılarının hedefi olabilir.

Burada bir Fenerbahçe efsanesi var ve o efsane böyle her güzel şeyi sonuna kadar hak ediyor.

Zafer

2010-12-02T18:56:00.012+02:00

Çok acaip bir dönem geçiriyorum o ayrı ama bu zaferi bloga yazamayacak gibi de bir durumum yoktu. Ama gerek maç öncesinde, gerekse maç sonrasında sürüp giden anlamsız tartışmalar yüzünden hiçbir şey yazasım gelmedi. İnsanı şu büyük ve güzel mücadeleden bile soğuttular.

Kimseye bir şey ispatlamak zorunda değilim, bilen zaten biliyor ama blogdaki ilk postum da burada. 90'ların başından beri Barcelona'nın yeri bende ayrıdır ve o günden bugüne oynadıkları, beni de kendilerine aşık eden futbol nasıl değişmediyse Barcelona'nın da yeri bende değişmemiştir. İşte benim yıllar önce, futbola çok da aklımın ermediği günlerde "tık tık, çok güzel oynuyorlar" diyerek sevdiğim takım Pazartesi akşamı uzun süre unutamayacağım bir galibiyete imza attı.

İşin Mourinho ve Ronaldo tarafına ise hiç girmek istemiyorum, onlardan nefret etmek de Barcelona'yı sevmek gibi bıkbık edilen bir şey oldu. Neticede Jose'yi ve Ronaldo'yu o durumda görmek de benim için ayrı bir güzeldi.

Benim sevdiğim futbol ve benim sevdiğim takım kazandı. Nefret ettiğim rakip takımı ezerek ve küçük düşürerek. 10-0 bile olabilirdi ama bu kadarı da herkes için yeterli oldu.

Maçın üzerinden bu kadar zaman geçtikten sonra detaya girmenin bir anlamı yok ama öncelikli amacı arşiv ve bazen de mastürbasyon olan bu blogda böyle bir zafer de eksik kalmamalı..
.

Visca el Barça..
.

2018 & 2022

2010-12-02T17:53:00.006+02:00

Dünya Kupası'na 2018 ve 2022 yıllarında ev sahipliği yapacak ülkeler az önce açıklandı. Turnuva 2018'de Rusya'da düzenlenecek, 2022'de ise Katar'da. Bu işlerin arkasında neler olduğunu ve bu güzel oyunu nasıl kirlettiklerini biliyoruz. Her iki ev sahibinin aynı anda açıklanmasının altında bile kim bilir neler var. O yüzden sonuçlar için yorum yaparken benim kriterim hak edip hak etmedikleri değil, hangisinin benim işime daha fazla geldiği. Zaten adaylık dosyaları ile ilgili de zerre fikrim yok.

2018'i Rusya'nın almasına sevindim. Böyle büyük bir futbol ülkesinin artık bir Dünya Kupası'na ev sahipliği yapma zamanı gelmişti. Ortak düzenlenen kupaları sevmiyorum, İngiltere de daha önce bu turnuvayı düzenledi. Bu sonucun benim için en güzel yanı ise yerinde izlemenin diğer aday ülkelere göre daha kolay olması.

2022 ise Katar'a gitti. Japonya, Güney Kore ve Amerika'nın yaptığı şımarıklık, bu kadar kısa bir süre sonra kupayı bir kez daha düzenleselerdi bence büyük rezalet olurdu. Avustralya kazansaydı saat farkı bizleri hırpalayacaktı, böyle bakınca da sanırım en iyisi Katar oldu.

Neticede sonuçlardan ben memnun oldum. 2018'e daha çok var, o zamana kadar neler olur bilinmez ama bir Dünya Kupası'nı yerinde izlemeyi çok isteyen benim gibiler için bu iki kupa büyük şans.

İki Derbinin Sonrasında

2010-11-29T18:01:00.012+02:00

Benim için yoğun bir hafta sonuydu. Aslında maçları yazmak için dün zamanım oldu ama Haydarpaşa yangınından çok etkilendim, futbol yazmak falan içimden gelmedi. Haydarpaşa'nın birçokları için neler ifade ettiğini yazamayacağım ama kısaca benim ne hissettiğimi söylemem gerekirse dün canlı canlı yanışını izlerken gözlerim doldu, şu an kafamı pencereden dışarı çevirip ortası boşalmış iki kuleyi görünce de içim yanıyor. Aksine inanmam zaten çok zor ama eğer gerçekten bu iş kasıtlı yapıldıysa, azıcık bile payı olan herkesin cayır cayır yanmasını diliyorum.

Herkesin derbisi kendine büyük, benim için de bu haftanın en önemli derbisi Cumartesi günü Olimpiyat Stadı'nda oynandı ve Fenerbahçe çok zor bir deplasmandan çok önemli 3 puanı alarak evine döndü. O stadda istekli bir futbol oynamak zor ve Fenerbahçe de ligin en iyi 4-5 takımından biri olan İBB karşısında maç başında bunu başaramadı. İlk 10 dakika sıkıntı çekti ve rakibe pozisyon da verdi ama daha sonra özellikle Cristian'ın kıpırdanmasıyla ve Gökay'ın da ona eşlik etmesiyle toparlandı. Fenerbahçe iyi pas yaparak topa sahip olmaya, top rakipteyken de önde basmaya başladı. Böylece İBB'nin gol tehditi azaldı, Fenerbahçe golünün geleceği ise belli oldu. O gol de önde basma mentalitesi ile, Cristian'ın kazandığı top sonucunda Alex'in ayağından geldi.

İkinci devre son 10 dakikaya kadar Fenerbahçe'nin oynadığı futboldan ben memnun kaldım. Takımın pas trafiği çok başarılıydı, maçın bazı anlarında beni özellikle çok etkiledi. Geçmiş maçların aksine penaltı kaçana kadar Fenerbahçe geri yaslanmadı. Bu sebeple pozisyon bulurken rakibe de gol pozisyonları verdi ama penaltı kaçtıktan sonra eksik kalan rakip karşısında yine psikolojik sorunlar kendini gösterdi. İkinci golün bir türlü gelmemesi, penaltının kaçması ve İBB karşısında son 3 deplasmandan puansız dönülmüş olması takımı kendi kalesine doğru itti. Fenerbahçe gayet iyi oynadığı bir maçta iki puanı kaybedebilirdi.

İBB karşısında Fenerbahçe orta sahası çok iyiydi. Özellikle Cristian çok farklıydı, onu beğendiğim dönemdeki futbolunu izletti ama bu şekilde ne kadar devam edebilir bilemiyorum. Ona eşlik eden Gökay'dan bahsetmezsem haksızlık olur, bence yine kendi ölçütlerinde mükemmel bir maç çıkardı. Fiziği şu an yetersiz ama mental olarak hiç 18 yaşındaymış gibi değil. İyi pas trafiğinde onun da payı çok büyüktü, elinden geldiğince de mücadelesini etti. Bu iki oyuncunun yanına Mehmet Topuz'u da eklemek lazım. Çok güçlü ve çok mücadeleci. Belki hücumda fazla etkinlik gösteremiyor ama maçın hiçbir anında, hangi mevkide oynasa da oyundan düşmüyor. Nazar değmesin, ben ondan bu sezon çok memnunum.

Kötü isim söylemem gerekirse de Niang ve Caner diyebilirim. Niang'ı geçiyorum, gününde değildi. Golcülerin böyle günleri olabilir, Niang'ı çok dert etmiyorum ama Caner'in durumu düşündürücü. Beni yanıltıyor, beklentilerimi karşılayamıyor. Çok yanlış yapıyor, büyük bir şansı değerlendiremiyor. İBB onun kanadını maç boyunca koridor yaptı.

İlk devre sonu hedefime doğru takım emin adımlarla ilerliyor, hesaplarımda tek şaşan Antep karşısında fazladan kaybedilen 1 puan oldu. Şimdi kazanılması gereken 3 maç var ve ben takıma güveniyorum.

Derbi tahminim beraberlikti. Her ne kadar kağıt üzerinde beraberlik iki takıma da yaramıyor gibi gözükse de psikolojik olarak derbiyi zararsız atlatmak demekti. Kaybetmekten korkarak ürkek bir futbol oynayacaklarını düşünüyordum ama maçın başındaki penaltı oyunun gidişatını değiştirdi.

Galatasaraylıların Hagi kredisini anlayabiliyorum ama dışarıdan bakınca şu ana kadar gösterdiği performans hiç iyi değil. Hakan Balta tercihini kabul ediyorum ama şu maça hala Ali Turan ile başlamak bence çok yanlış. Aslında Galatasaray'ın öyle abartıldığı kadar da kötü bir kadrosu olduğunu düşünmüyorum. Sabri-Servet-Neill-Hakan Balta dörtlüsü önünde oynayacak Cana-Ayhan ikilisi ortalamanın üzerinde bir arka taraf oluşturuyorlar. Ön taraf için kalan 4 oyunculuk yer için ise Kewell, Pino, Elano, Misimoviç, Mehmet Batdal ve Baros ile Arda düşünülünce ortaya hiç de fena bir takım çıkmıyor. Ama işte sakatlar ve Hagi'nin tercihleri ile ortaya bu sonuçlar çıkıyor.

Beşiktaş tarafında ise tercih yapılabilecek fazla bir alternatif yoktu. Kenarda ilk 11'de düşünülebilecek sadece İbrahim Üzülmez ve Necip alternatifleri vardı. Solda tercih İsmail olmuştu ve Beşiktaş ilk devrede bu kanatta önemli sıkıntılar yaşadı. İsmail'e yakın oynayan Ersan da çok kötü bir gününde olunca madenden yararlanmak için Kewell da bir ara o tarafa geçti. Galatasaray mağlup duruma düştükten sonra Beşiktaş üzerinde büyük bir baskı kurdu, pozisyonlara da girdi. Cenk'in iyi performansı, Galatasaraylıların beceriksizliği ve biraz da şansın yardımıyla, penaltı pozisyonu dışında rakip kaleye pek gidemeyen Beşiktaş ilk devreyi tek farklı önde kapadı.

İkinci devre Galatasaray'da oyuna Mehmet Batdal girdi, Sabri de sağ beke geçti. Bu devrenin ilk bölümünde yine Galatasaray baskısı vardı ama bu baskı golü getirmedi. Servet'in yerine Barış oyuna girdikten ve Cana stopere geçtikten sonra ise Galatasaray baskısı yavaş yavaş kayboldu. Cana'nın olmadığı orta sahada bana kalırsa maçın o anlara kadar kötü isimlerinden Guti ortaya çıkmaya başladı. Bir gol bir de asist ile oynayan Guti'nin algıyı değiştirmesi normal ama ben çok iyi oynadığını düşünmüyorum. Hatta ilk devre yaptığı bir basit top kaybı Galatasaray adıne net bir gol pozisyonu oldu. Ne zaman ki Galatasaray orta sahasında boşluklar oluşmaya başladı, Guti de sahneye çıktı. Maçın Beşiktaş adına bence en iyi oyuncusu Aurelio idi. Fenerbahçe günlerini hatırlatan bir futbol sergiledi.

Beşiktaş gidişatının hiç de bu sonucu işaret etmediği bir maçta çok önemli bir 3 puan kazandı ve böylece üst tarafa tutunmuş oldu. Galatasaray ise her ne kadar bu ligde her şeyin olabileceğini, 5 maç üst üste kazananın çok farklı yerlere gelebileceğini düşünsem de bir anlamda lige veda etti. Kalan haftalar onlar için çok zor olacak. Beşiktaş ise bu galibiyetin bir anlam kazanması için haftaya Bursaspor karşısına çıkacak.

Lucescu'dan

2010-11-26T13:20:00.003+02:00

Aynıı, kaynımda var...

‘Schuster'in sözü normal'
“Beşiktaş'ın teknik direktörü Bernd Schuster'in, ‘Türkiye'de 1960'lı yılların futbolu oynanıyor' sözünü doğal buluyorum. Her yerde benzer şeyler yaşanıyor. Daha altta yer alan takımlar direnir ve kapanırlar. Sonuçta amaç puan alarak yenilmeden sahadan ayrılmaktır. 10 sene önce de durum farklı değildi. Şimdi de o yüzden gerilere gitmeye yok."

Aklı başında herhangi birimizin diyeceğini, dediğini söylemiş büyük usta. Schuster'e zaman verilsin, sabredilsin, eyvallah. Ama sırf yabancı biri söylüyor diye saldırmamalıysak, aynı şekilde hemfikir olmak zorunluluğu da hissetmeye gerek yok.

Budur

2010-11-26T00:33:00.000+02:00

"Alex bu takımda oyuncuların gelişmesinde en önemli etkenlerden biri. Alex bir başka oynuyor, doğaçlama biliyor ne yapacağını. O Fenerbahçeli genç oyuncular için bir şanstır. Ben burada olduğum sürece Alex'in takımda olması bana rahatsızlık değil, güç verir. Alex bu kadar önemli biri."

Aykut Kocaman

Gurur

2010-11-26T00:27:00.000+02:00

Bayan Basketbol

UMMC Ekateringburg 67-73 Fenerbahçe

Erkek Basketbol

Lietuvos Rytas 75-81 Fenerbahçe Ülker

Bayan Voleybol

Fenerbahçe Acıbadem 3-0 N.F. Bergamo

Erkek Voleybol

Tours VB 1-3 Fenerbahçe

Havaya Girerken

2010-11-25T16:26:00.003+02:00

Mourinho sağolsun ilk defa bir El Clasico öncesinde gaza gelmiş durumdayım, Barcelona'nın kazanmasını daha önce hiç bu kadar istememiş ve iki takımın bir maçını hiç bu kadar hırslı beklememiştim. Umarım içimde patlamaz.

Maç öncesinde yapılacak koreografiyi Barcelona resmi sitesinden açıkladı, görsel de yukarıda. Takımlar sahaya çıkarken 45.000 kırmızı, 35.000 mavi ve 20.000 sarı karton aynı anda havaya kalkacak ve ortaya bu görüntü çıkacak.

Çıkış tünelinin karşısındaki tribünde ise "T'estimo Barça" yazıyor olacakmış.

Anlamı ise "Seni Seviyorum Barça".

Bu saatten sonra (ah'lar vah'lar 2)

2010-11-24T17:17:00.016+02:00

Daha çok hücumcuyla daha çok hücum edilmez. Takımın en iyi defansçısı en ileride oynayan olmalıdır. İki yönlü orta saha oyuncusu lüks değil şarttır. Vee son olarak hücumcuya defans öğretirsiniz de savunmacıya hücum öğretemezsiniz. Hayır, bu yazı "bunlar ne salak klişelerdir" yorumu içermeyecek. Ve lakin, bu kadronun bu saatten sonra neler yapabileceği ile ilgili beyin jimnastiği içerecek. Bunu yaparken de keşke gündemdeki 'modern vs. 60lar futbolu' muhabbetine de değdirsem diye düşünmüyor değilim.

"Defansçı" Lucescu ligde Ümit Karan (Serkan Aykut) - Arif - Sergen'i aynı anda oynatabilmiş, Nouma (Ahmet Dursun) - İlhan Mansız - Pancu - Sergen'i coşturmuştu. Galatasaray'da daha önce Arif-Hakan-Hagi-Ilie aynı anda sahaya çıkabilmiş, arkalarında Tugay, Emre, Ergün gibi ilk özelliği defans olmayan çift yönlü adamlarla kabus gibi yardırabilmişti.

Her maç değil elbet, ve her zaman da başarılı olmadan, bittabi. Fakat, Parreira'dan bu yana Fenerbahçe kontrollü oyunun istikrarına inanmışken Galatasaray aslında çok uzun bir süre ligde saldırgan hücum futbolunun posteriydi. Lig ile Avrupa arasındaki ayrımın dersini de 1989'da geçmişti bu ekol. Ve haliyle zaman içerisinde Monaco karşısında kale çizgisinde 7 kişiyle duran takım daha dinamik ve kontraatakla Manchester'ı eleyen takıma dönüştü. Ama ligde kalabalık hücum eden takım kimliği değişmedi. Başarılarda da başarısızlıklarda da bu böyleydi.

Futbol değişti, gelişti, elbette. Bu gelişimin özü de takım defansı ve iki yönlü oyuncular değil mi? (Schuster'in yorumu da bu yönde patlamıyor mu zaten? Takım halinde defans yapmayı futboldaki diğer herşeyin üstüne koyuyor gibi gördüğümüz Ziya Doğan'a darılmış ama böyle bir takımdan iki gol yemesine daha çok bozulmuştur sanırım. Veselinoviç takımı mı eski model acaba Ziya Doğan takımı mı? Ya da zaten, eskiden tek bir model mi vardı sanki? 60larda catenaccio vardı da WM yok muydu? 8 kişiyle defans yapıp 8 gol yediğimiz milli maçlar da hatırlarım, 5-4-1'le Euro 96'ya katıldığımızı da)

Peki yukarıda örneklerini verdiğim kadroların karşısına çıkan rakipler katı savunma yapmıyorlar mıydı? Saftig'i hatırlayanlar vardır aranızda. Samsun-Antep-Antalya 3'lüsünü? Hepsi katı savunma artı 1-2 kişiyle hızlı kontrataklar sonucu yenmiş 5 gole karşılık Kubilay-Saffet-Hakan-Arif gibi hücum hattıyla atılan sıfır golle kaybolan sezonu? Tam da bu yazıda açmaya çalıştığım konunun kötü örneği, ağızlarda bıraktığı kötü tat. Peki ya aynı sezonu Falco-Stumpf-Bülent 3'lüsüyle geçirmiş olsak, kalede Hayrettin yerine birisi olsa üst üste 3. şampiyonluk gelir, Daum'un Türkiye macerası 1.5 yılda bitebilir miydi? Belki de.

O, o zamandı diyenlerin elinden tutup gelirim 2005-2006 sezonuna. Gerets'e gelirim. Hasan Şaş - İliç - Necati - Hakan Şükür (Ümit Karan)'a gelirim. 4 senede mi değişti herşey? Diziliş ve oyuncu seçimi kadar taktik de önemli değil midir? Rıza Çalımbay, Ali Sami Yen'e Mehmet Yılmaz - Ümit Karan - Serdar - Youla'yla çıktı mı? Çıktı. Takım savunmasını gene de doğru yaptı mı? Evet. Başarılı oldu mı? Evet.

Evet bir ideal olmalı. Daha dengeli, daha rakip farketmeksizin efektif olabilen bir takım yaratılmaya çalışılmalıdır. Bununla bir sorunum yok. Ama eğer söz konusu takım 13. hafta sonunda -3 averajla onuncu sıradaysa illa da şart değildir belki bunu diyorum sadece. Hagi'nin seneye de kalacağını çok tahmin etmediğimden de kaynaklanıyor belki bu tutum biraz. Yani bir kadro ve sistem oturtup, seneye de olmuşun üstüne koyarak gider gibi gelmiyor bana. İnanmıyorum pek. Hele Adnan'lara rağmen.

O zaman ben de şunu diyorum bir kez daha: 2 beraberlik bile fazladır bundan sonra. 1'i oldu bile. Kötü bir Kayserispor önünde çok da kötü değildi pazar günkü futbol ama daha fazla hücum etmesinin önünde bir engel yoktu Galatasaray'ın. O bir puan ne işe yaradı ki? Önümüzdeki maç Beşiktaş karşısında da aynı oyunla iyi bir sonuç alınması da mümkün. Gene de benim durduğum yer aynı olacak. Yetenekli hücumcularını topyekün kullanmalı Galatasaray bugünden sonra. Dizilişi 4-1-3-2, parolası saldır. Evet Song-Tomas gibi bir ikiliyi çok arar Galatasaray bu anlayışta. Varsın olsun, herşeyi tam ve doğru yapalım derken yapılan hatalar da aynı sonucu getiriyor nasıl olsa. Geriye de dönen, defansta yardımlaşan takım olabildiğini görüyoruz Galatasaray'ın ama hücum edebildiğini? Defansta kalabalıkken yediğimiz goller de az değil. Gol atamadan yemek ile gol atamadan yememek arasında bir takımız. Kaybedilecek birşey kalmayan şu ortamda beni çıldırtıyor bu. Hızlı, kaotik, dengesiz bir ofans takımı istiyorum ben, evet, çağdışı, evet gerçek eski model(!) Pısırık, kısır, umutsuz, en yetenekli oyuncularına sırt çeviren bir takım değil.

4'lüyü nasıl yaparsan yap, çıkar ileriye. Önlerine Cana'yı koy, tek defansif orta saha. Sağda Elano, solda Arda, ortada Misi. Önlerine Pino'yla Baroş'u koy, Kewell'la Batdal yedeklesin bu ikiliyi. Antrenmanlarda hızlı çıkmayı baz alan setler çalış boyuna. Derdin gol atmak olsun, gol yememek değil. Alınan sonuç da, yenilen kontraatak golleri de umurumda olmayacak. Ama iddia ediyorum hissiyat değişecek takımda, tribünde, bende (evet ben taraftarım, ve evet hisiyat işidir takım tutmak) ve belki de en önemlisi rakiplerde. Arda gitmeden, Baroş'la Kewell tamamen bitmeden, Misimoviç'le Elano aforoz edilmeden döktürseler, 3-5 kere bile olsa müthiş maçlar çıkarsalar fena mı olur? 3 sezondur plansızlık, vizyonsuzluk, istikrarsızlıktan, hayal kırıklığından başka birşey vermedikleri şu taraftara en azından böyle bir hediye verseler ne olur sahi? Alex Ferguson hani bir takımın herşeyini daha iyi yapmaya çalışırken hepsinde birden başarısız olmakla ilgili demiştir ya, güçlü olan yanını sivriltmek bazen daha önemlidir. Eğer konu Galatasaray ise ben de diyorum ki sivrilteceğin hücum olmalı. Uzun vadede, doğru dürüst yöneticiler ve teknik rehberlik ışığında şekillenecek takım da bu temelin üstüne yapılacak modifikasyonlarla kurulmalı.

Bugüne dönersek, yukarıda verdiğim kadroyu Feldkamp oynatabilir miydi? Teoride de olsa (o da yabancıların başına gelebilecekler yüzünden) bence evet. Arda'nın Feldkamp öncesinde 60. dakikada bitmesi sendromunu hatırlayalım. Ve sonrasını. Bu baklavadaki Arda ve Elano da çok efektif pres yapamasalar bile topun arkasına geçecek kadar atletlik yapabilir. Pino ileride eski Necati misali takılsa da geriye gelip göbekte Misimoviç'in yanına girebilir top rakipteyken. Velhasıl-ı kelam "if there is a will, there is a way" derler Anglo'lar, ama burada da "niyeti namazda olmayanın kulağı ezanda olmazmış" diyorlar. Hagi, gel dönelim bu yoldan, vazgeç şu defansı "sağlam" takımdan, şu "dengeli" maçlardan.

Sakatlık hikayesini pas geçmiyorum. Bu isimlerinin hepsinin bir arada sağlam olmalarını kimse gibi bende beklemiyorum. Ama alternatifleri de yine hücumcu olmalıdır bunların. Yani kanatlar için Sabri-Barış-Ayhan değil Emre-Serdar ilk alternatiftir. Misimoviç'in yedeği de Mustafa değildir, Elano'dur Arda'dır. Ortaya kayanın yerine kanatlarda çocuklar oynar yine.

Bitirirken, çok kısa da olsa, önümüzdeki sezonlara bir bakış atayım diyordum ama ayrı bir posta dönüştürsem iyi olur herhalde, zira beklemediğim kadar uzadı bu yazı.

Ah Cimbom Vah Galatasaray 1

Jose'nin Oyunu

2010-11-24T15:22:00.007+02:00

Maç skorlarını internetten takip ederken son dakikalarda Ajax karşısında Real Madrid'den iki oyuncuya kırmızı kart çıktığını gördüm. Kavga çıkmıştır diye tahmin ettim ama Ramos da Xabi Alonso da ikinci sarı kartlarını görerek oyun dışında kalmışlardı. Tam anlayamadığım olayın ne olduğunu özetlerde gördüm. İki oyuncu kenardan gelen direktif sonrasında bilerek birer sarı kart daha görerek oyun dışına çıkmışlardı. Görüntüleri burada görebilirsiniz. Böylece sonraki maçlar için sarı kart cezalısı durumuna düşme risklerini azalttılar, birer sarı kartı silmiş oldular.

Çok şaşırtıcı değil. Hele ki ilgili takım Real Madrid ve tepedeki adam da Mourinho olunca hiç şaşırtıcı değil. Mourinho bir de utanmadan maç sonunda "böyle rahat bir maçta kırmızı kartlar çok gereksizdi" gibilerinden bir şeyler söylemiş.

"Bunda ne var? Kendini yere atmak ile aynı şey" diye düşünüp bu olayı önemsemeden geçenler olabilir. Saygı duyarım ama ben öyle düşünmüyorum. Daha önce de bilerek kart görenler oldu, bunun benzerlerini ülkemizde de gördük ama iki oyuncunun arka arkaya dalga geçer gibi kart görmesi ve bunu daha ufak hesaplar peşinde koşarken yapmaları beni rahatsız etti.

Benim rahatsız olmamda işin içinde Real Madrid ve Mourinho'nun olmasının da mutlaka payı vardır ama Kopenhag maçında Barcelona yedek kalecisi aptal Pinto, rakip oyuncu ofsayt düdüğü sanıp da topu bıraksın diye ıslık çaldığında da ceza alması gerektiğini düşünüyordum. İnsanları aptal yerine koyup da avantaj elde edenlerin cezalandırılması gerekir.

Bu sarı kartlık hareketleri hakem çözememiş olabilir ama maç sonunda işin aslının ne olduğu ortaya çıkmışken UEFA'nın bu olaya gereken cezayı vereceğini umuyorum. Çıkan haberlere göre de soruşturma başlatmaya hazırlanıyorlarmış. Umarım kasıtlı olarak görülen bu kartları centilmenliğe aykırı olarak değerlendirirler ve fazladan birer maç ile daha cezalandırıp bu zeki arkadaşlara gereken dersi verirler.

Fenerbahçe 5-2 Bucaspor

2010-11-23T14:37:00.006+02:00

Fenerbahçe’nin devre arasına kadar sürdürmesi gereken galibiyet serisinin ilk maçıydı ve herhalde kimsenin galibiyetten şüphesi yoktu. Oyun bir süre berabere devam etseydi maçı daha farklı ve uzun yorumlamak gerekebilirdi ama Fenerbahçe maça 1-0 önde başlayınca işler değişti. 10 dakika sonra fark ikiye çıkınca da maç orada bitti.

Sahaya çıkan kadroya bir itirazım yok, Gökay’ı ilk 11’de görmek herhalde her Fenerbahçeliyi memnun etmiştir. Ben dün oynadığı futboldan memnun kaldım. Sinip kalmadı, korkmadan top aldı ve rakibe bastı. Fiziği haliyle şu an yetersiz ama güçlenecektir. Boyunun kısa olması biraz sıkıntı yaratacaktır ama neticede ismini onunla beraber andığımız Emre de 1.80 değil. Gökay bana umut verdi ama daha çok yolu var. Kadodaki Caner-Andre Santos değişikliği de bence mantıklıydı. Caner Antep deplasmanında kötüydü, bu maçta da oynasaydı formasının garanti olduğu gibi bir düşünceye girebilirdi. Andre Santos’un bu sezon sergilediği performans hiçbirimizi memnun etmiyor ama bir anda üzeri çizilecek bir futbolcu olmadığını düşünüyorum. Ona birkaç son şans verilebilir. İlki Bucaspor karşısında verildi ve muhtemelen milli maç yolculuğunun da etkileriyle çok kötü oynadı.

Fenerbahçe’nin takım olarak maç içinde yaşadığı iniş ve çıkışlara artık bir çözüm bulmak gerekiyor. Dün ilk 35 dakika ile son 20-25 dakikada oynanan futbol ile arada kalan bölüm arasında çok büyük farklar var. Aynı temponun 90 dakika devam etmesini isteyecek kadar doyumsuz değilim ama tempoyu düşürüp aktif dinlenmek ile ipleri tamamen rakibin eline vermekte fark var. Fenerbahçe dün anlamsız bir şekilde ikinci devrenin başlaması ile birlikte oyunun kontrolünü Bucaspor’a verdi. Golü yedikten kısa bir süre sonra ise hakemin ve Bucaspor’lı bazı oyuncuların dürtmesiyle devre başından beri uyuyan takım tribünlerle birlikte tekrar ayaklandı ve iki gol daha buldu. Bu kadar keskin değişiklikleri aynı 90 dakika içinde yaşamak kabul edilemez. O kötü 20 dakika Bucaspor’a karşı telafi edilebiliyor ama daha kuvvetli takımlar karşısında puan kaybına neden oluyor. Aykut Kocaman mutlaka kafasını bu probleme yoruyordur ve umarım çözümünü bulacak.

Bir diğer çözüm bulunması gereken sorun da çok açık bir şekilde gözüküyor ve hepimizin de zaten dilinde, savunma problemleri. Sıkıntı sadece savunma oyuncularından kaynaklanmıyor, takım savunmasında sıkıntılar var. Eskiden takım fazla adamla çıkılan hücumların dönüşünde pozisyon verirdi ama artık yerleşik durumdayken bile problem yaşanıyor. Fenerbahçe alan daraltamıyor, savunmaya yerleştiğinde oyunu sıkıştıramıyor. Şu anda orta sahada oynayan isimlerin yapısı böyle bir şeye müsade etmiyor. İyi bir Selçuk bile bu noktada çok faydalı olacaktır ki zaten devre arasında orta sahaya bir takviye gelecek gibi duruyor.

Tribünlerin Bilica’dan sonra bu haftaki hedefleri de Cristian ve Andre Santos oldu. Bence oyunculara homurdananlardan bir çoğu bunu kendi gördükleri ışığında yapmıyorlar. Rıdvan da dahil olmak üzere Fenerbahçe medyası kimi hedefe koyuyorsa ona yükleniyorlar. Hedefe konan isim ne yaparsa batıyor, oyuncunun özellikle hatası kovalanıyor. Bu taraftar medya güdümüyle Alex’i bile yuhaladı, daha ötesi yok. Şimdi de aynı gaz ile Brezilyalılara karşı bir tavır var. Benim de memnuniyetsizliğim var ama 5 gol atılan bir maçta oyuncu ıslıklayacak kadar nefret dolu değilim. Cristian ıslığı yediğinde daha arkadaki bir arkadaşına pas vermişti çünkü önünde top atabileceği kimse yoktu. Geriye oynamak her zaman yanlış değildir, herkes de Alex gibi en görülmeyecek noktaları görüp en imkansız pasları atamaz. Ama işte yeri geldiğinde Cristian Alex olamadığı için, kimi zaman da Alex bir ön liberonun yaptığı işleri yapamadığı için tepki görebiliyor. Ama Cristian düz adam, Alex de koşmuyor zaten.

Cristian’ın şiddetli bir savunucusu değilim ama mesela geçen sezon da herkes kadar tepki dolu değildim. Dün de kötü oynamadığını düşünüyorum, ilk golün pası da ondan geldi. Her şeye rağmen devre arasında ayrılması iki taraf için de daha hayırlı olacaktır, artık ömrünü doldurdu. Hatta Andre Santos bile iyi bir teklif gelirse yeri doldurulmak şartıyla bırakılabilir. Ne yazık ki bu ıslıklar ancak böyle kesilecek gibi duruyor. Santos ile Cristian’ı geçiyorum bu ıslıklar her oyuncuyu etkiler. Mesela dün ben Gökay’ı düşündüm, belki Saraçoğlu’nda oynadığı ilk maçta doğru bir geri pas yapmaktan korkacak ve top kaptıracak. Belki sahada ürkek oynayacak, ayakları titreyecek. Saraçoğlu’nu Fenerbahçeli futbolcu için de zor bir hale getirmenin cezasını yine Fenerbahçe çekecek.

Bir de Semih’e değinmeden geçemeyeceğim. Bu adamda acaip şeyler var, en kötü haliyle bile bir şekilde golü çekiyor. Dün oyuna girdikten sonra 10 dakika içinde 1 gol ve 1 asist yaptı. Ligdeki gol sayısını da 7’ye çıkardı.

Fenerbahçe’nin önünde oynayacağı çok önemli 4 maç ve alınması gereken 12 puan var. Bu 4 maçın en önemlisi ve en zoru ise Cumartesi günü Olimpiyat Stadı’nda oynanacak. O maçtan çıkacak 3 puan ve kazanılacak ivme ile devamının gelmesi durumunda Fenerbahçe ilk devreyi sezon başındaki şartlar düşünülünce çok iyi bir yerde bitirecektir.

Alex ve 3000. gol mü? Camia olarak hepimiz o golü onun atmasını çok istedik ve oldu. Sanırım olacağını biz de biliyorduk, o da biliyordu. Maçtan bir önceki gece Twitter’da “yarın 3000. golü......” yazmıştı. Benim artık onu anlatacak bir kelimem kalmadı. Onu canlı olarak izleyebildiğim için ne kadar şanslı olduğumu çok iyi biliyorum ve artık sadece onunla geçen her anın keyfini çıkarmaya çalışıyorum.

Ah Cimbom Vah Galatasaray 1

2010-11-19T16:21:00.014+02:00

Öncelikle, neden bu kadar nadir yazdığımla başlayayım. Abidik gubidik akla ilk gelen şeyi yazmaktansa, biraz bekleyip düşünmeyi severim. Ama gel gör ki, tam ve geniş kapsamlı bir fikir oluşturana dek konuyla ilgili şartlar değişiveriyor buralarda. Oluşturmaya çalıştığın fikrin daha hafta sonu gelmeden çöpe gittiği bir ortamda nasıl uzun vadeli çalışma yapılır, yapılsa da sürecin tamamlanmasına imkan olur mu? Çok güzel, pek harika 3-4 yıllık planlar yapıp bir-iki ayda bir değiştirdiğiniz sürece ne olur? Evet bu Galatasaray, ama değil sadece sporudur, futboludur, kötü niyetli planlar dışında bu bütün ülke değil midir? Herneyse, boyumu geçen sulara açılmadan hiç olmazsa, sabır... sabır... diye diye biriktirdiğim görüşlerimi sıralayayım sarı kırmızılarla ilgili. Az buz değil galiba. Madde madde sıralarken bütünleştiririm umarım.

Manisa maçındaki tribün tepkisine göre gidelim. Önce Ali Turan'a patladı taraftar. Bu adamın sağbek değil de stoper olduğunu Filipinlerdeki 14 yaşındaki FMciler bile biliyor. Sağbekte zorunluluktan oynadığını da. Dahası Türk seyircisi bu adamın Galatasaray'da oynamak için (!!) 6 ay futbol oynamadığını da biliyor üstelik. En formda dönemlerinde bile bazen sağ bek oynarken rakibin önünü kesebilen ve hızlı bir adam olarak (Kayseri'deki gibi düşük beklentiler önünde üstelik) vasatı aşamayan bu adamı ıslıklamak ve yuhalamak, mağlubiyeti, kötü futbolu onun üstünden doğru eleştirmek boş iş. Geçelim. Ortada stoper bölgesinin yedeğidir. Gökhan Zan'dan da iyidir bence.

Gelelim banko ve maç başına 1 asistle oynayan Servet'e. Manisa maçında gol yedirmesi de, top kayıpları da bildiğimiz Servet. Hangisi, iki Servet'ten kötü olanı. Bir ekstra Servet vardır, nasıl bu kadar iyi oynadığına inanamadığımız. Garip olan, şu ana kadar kariyerinde heralde 30-40 maç gördüğümüz bu ekstra Servet'in varlığı aslında. Çoğu Feldkamp döneminde, bir kısmı Sivas'ta, bir kısmı da Skibbe döneminde gördüğümüz Servet bu. Diğeri, son dönemde sık sık gördüğümüz, Fenerbahçelilerin gayet iyi tanıdığı Servet ise, aslında normal Servet'tir. Fenerlilerin "al bak size diyorduk" demek için zevkle parmak kaldırdığı Servet. Abimin ve birçok diğer Galatasaraylının daha gelirken öngördüğü, inanmadığı Servet. Hani "bana inanılan yerde..." gibi cıvık laflar etti ya. Aslında tam tersi. Kimsenin ona inanmadığı dönemlerde kendini ispat etmeye çalışan Servet'in futboluyla "beni ne Marsilyalar istedi de babam vermedi" Servet'in futbolu arasındaki farkı gördük. Son olarak Song ve Tomas da gol yedirirdi bu takıma, Popescu'yla Bülent de. Ama kimse akıllarının ve gönüllerinin konumundan şüphe etmedi, midesi bulanmadı. O Song ki mesela, Afrikalı bütün oyuncular kendisine kaptan ve baba olarak bakar, asla kendisiyle Galatasaray klubü arasındaki ilişkiyi yanlış yorumlayacak bir ego gösterisine girmedi, girmez. Kimse de Song'u yıllar sonra yavaş kaldığı pozisyonlarla, ıskaladığı hava toplarıyla filan hatırlamayacak. Ha neden bahsettiğimi bilmeyen varsa (bu bloga nerden yolu düşmüş bilinmez), son dönemde en aklı başında Galatasaray seslerini okuduğum Sorosçu Aslanlar'daki ilgili entry herşeyi açıklar sanırım.

Neyse ağzımızdaki acılığı biraz atalım da Cana'dan bahsedelim. Göklere çıkaracak, "işte bu uleeayn" filan diye gazlayacak değilim. Sakatlanmasın yeter. Ayrıca çok NET söylüyorum (fazla iddialı oldu bile) tek önlibero oynar, hele bu saatten sonra. Takımın kalan sezonda ne yapması gerektiğine dair keseceğim ahkamlar daha sonra. Ama Cana yanına Mustafa, Ayhan veya Barış olmadan da oynar. Baklava olur yani. Bekleri hücuma çok çıkarmadan ve evet pek modern zodern olmayan bir taktikte oynamalı takım. Neyse...

Genel olarak sıkça gözlemlendiği üzere kadroda belli bir kalite istikrarsızlığı, bir yedek sorunsalı bence de mühim. Bu sebeple belli bir 14-15-16 kişinin sürekli olarak birlikte oynadığını, birbirine alıştığını ve kaynaştığını görmedik şu başarısız 3 senede (ya da 10?). Mutlaka olmalı mıdır? Rotasyon gerçeği yok mudur? Vardır elbet, ama bir de kadronun temeli olur, hocanın oyun anlayışını taşıyıp, yanına yeni oyuncuları entegre ettiğin. Yok mudur yani? Birşey aradığım için mi böyle düşünüyorum? Peki şöyle baksak, (bize fazlasıyla uzay örneği olacak ama) ManU kalkıp da Giggs'in, Scholes'un, Neville'ın daha genç, daha trendy çocuklar alamaz mıydı ilk başarısızlıkta? Veya Lyon Juninho'yu yedek medek de olsa kadroda tutsa fena mı olurdu? Bilmiyorum, önemli de değil, yani bu yazının amacı da değil, beyin jimnastiği sadece..

"Gençleri oynatsın aabi!"
Tabi. Mutlaka. Lakin kim onlar? -Fark etmez aabi, bundan kötü mü olacaklar? Peki. Emre Çolak zaman alsın zaten, tamam. Bunu yaparken bir yandan da Serdar Özkan'a şıkır şıkır paracıkları vermeyeydik iyiydi ama neyse. Geçelim. Başka? Aydın Yılmaz mı? Hahayt, şaka heralde. Fener'de küfür kıyamet kariyerini devam ettirmeye çalışan Uğur Boral'ın yarısı eder mi? Genç takımlardaki başarılarının hatrına Abdullah Avcı'ya en az 1.5 sezonluğuna, mümkünse 2.5 seneliğine kiralık gitsin. 2-3 maç değil 20-25 maç ilk 11 oynasın da görelim 1. lig topçusu mu (bizde oynar mı demiyorum bile). 25 yaşındaki Mehme Batdal da genç oyuncu filan değil bu arada, medyada unutuluyor asıl yaşı. Cumhur'du, Anıl'dı, Cem Sultan'dı filan ben pek tanımıyorum. İyi şeyler yazıldığını gördüm arada bir bu oyuncular için. Ama kime göre, kimin karşısında iyiler kimse bilmiyor. Yani şunu diyeceğim bu konuda: Mehmet Güven. Övüle övüle bitmeyen Mehmet, sarı kırmızı formayı hiç bir alışında taşıyamadı ama Manisa'da belli bir standartta bir oyuncu işte. 10-15 maç iyi oynasa, kalkıp geri getirsek kendisini takıma, beklentim yine öncekinden fazla olmaz. Bu kim? Arda'nın "ben dahil jenerasyonun en iyi futbolcusudur" dediği Mehmet Güven. Demek ki bu kadar basit değil "gençleri oynatmak aabi", yanlış mı?

Daha önemli konuya gelelim benim gözümde. Bundan sonra, en azından bu sezon kaybedecek birşey kalmamışken, dizilişi, taktiği ve sistemi oyunculara göre basitleştirmek hikayesi bitsin. Onu oynayamıyorlar çünkü kalitesi yetmiyor takımın, o zaman daha yavaş oynayalım, bunu oynayamıyorlar çünkü pozisyon bilgileri sınırlı daha kalabalık olalım, şunu oynayamıyorlar çünkü geriye yardım etmiyorlar, giden gelemiyor, gelen gidemiyor. Eee, o aman 5-4-1 oynayalım, liberolu miberolu. Var mı ötesi? Takıma verilecek en güzel ceza, aynı oyuncuları yapamadıkları, beceremedikleri taktikte maç üstüne maç oynatmaktır. Yenilsin, yuhalansın, kahrolsunlar. Rezil olmamak için düzelmek, çalışmak, birbirine yardım etmek ve inanmak zorunda kalsınlar. Tek başlarına bir hiç olduklarını, sadece birarada herhangi birşey olabileceklerini ağlaya ağlaya anlasınlar. Şimdi düşününce kadro dışı bırakmaya prensip olarak karşı olan Rijkaard'ın da yaptığı buydu sanırım. Ama nerede o karakter, nerede o özeleştiri yapacak ego? Takım en iyi hücum futbolunu oynarken "bu ne yea geberdik, defansı kalabalıklaştırmak lazım" diyen gumbaklar varken. (Garibim, kıvırcığım stoper istedi durdu. Yahu en azından bu yaz kesin emindim, Neill'ın yanına sağlam bir adam alırlar dedim. Olmadı Ali Turan var, Hakan Balta var dedim de şu haliye Servet'in her maç 11 olacağını tahmin edemedim. Neyse Servet hikayesi değil bu.) Bu aslında "bu hoca da taktı bize" edasıyla kendini geliştirmek şöyle dursun geriye giden arka sıra öğrencilerinin hikayesi. Takım dediğinin bal gibi bir karakteri olur. Çirkefliğe de ulaşabildiği için Galatasaray'lı olmayanların gıcık kolduğu "o dönemlerde" takımın kazanan bir hırsı, bir takım bütünleşmesi veya ortak kavgası vardı. Sonuçlar ne olursa olsun Galatasaraylıyı üzen işte bunu görememektir. Yok Lincoln'ün iyi oynadığı 2-3 maçta, ya da 2008 şampiyonluğunda filan beni heyecanlandırmayan, umutlandırmayan, yarım sevinmeme yol açan da bu resimdir.

Olacak şey değil ya, yukarıdaki fantazimin (kimsenin maçası yemez bu camianın bugününde) amacı da budur. Bu karakteri kazanmak. Niye büyük futbolcu olduklarını ispat etmek zorunda kalsın, kurtarılmasınlar. Sen 350 gramlık yıldızsın, ben yarım kiloluk tartışmaları yerini 'nasıl takım olarak bu maçı kazanırız'a dönse, olgunlaşılsa egolardan sıyrılınıp. Kaynaşılsa, dostluklar gelişse. İyileşme süreci annem. "Hepsi gitsin doğru dürüst adamlar alalım, bu yabancılar hep isteksiz, sektürün gidün" takımı değil çünkü Galatasaray. Ya da değildi, eskiden. Vasat bir paralı Anadolu takımı gibi yönetilirseniz böyle Siirt Jet-Pa gibi, Uzan'ın İstanbulspor'u gibi de sonuçlar alırsınız. Florya'nın havasının bile formayı giyen topçuya kupa kazandırdığı günlerden geldiğimiz noktaya bak. 2000'lerdeki 3 şampiyonluk (ki zararları faydalarından çok olmuştur belki bunların) dışında 10 yılda 1 Türkiye 1 Süper Kupa var. İnanılmaz.

El netice, devre arası kesinlikle transfer yapılmasın. Tabi minik bir-iki tavsiyem var naçizane. Bir, Servet haliyle derhal bırakılmalı. Maliyet, gelir, fiyat düşünülmeden. Rıdvan Hazretleri ve diğer sanırım birçokları için milli takımın bankosu, bölgesinin en iyisi. Tamam, peki. Gitsin oynasın. Nerede isterse. Fener'e gitsin bize gol atsın, atıyorum Shakhtar'a gitsin, döktürsün, herkes birbirine "görüyor musun" desin. Umurumda değil. Uzatmak istemiyorum, lakin Servet'i alana yanında Gökhan Zan'ı da eşantiyon olarak versek, kofre accık daha pahalıya satılır, şahane olur.

Serdar Özkan'ın ise biraz kalıp Hagi tarafından tartaklanması taraftarıyım. Sıça döküle, azar yiye yiye oynasın bi 10-15 maç ak köt kara köt çıksın ortaya. Mustafa Sarp da sezon sonuna dek kalacaktır. Ne kadar az süre alırsa o kadar iyi. Hakan Balta stoper, Insua sol bek oynasın. Balta'nın yedeği de Ali Turan'dır.

Evet şu halde bile sadece Baroş oynayabiliyor olsa çok şey farkeder. Ama yoksa da Mehmet Batdal oynasın. Ne kaybederiz babuş? Pino ne kadar santrfor? Oyunu forse etmediğimiz Fener maçında 2-3 şut çekti diye oynatmaya devam edip de kalabalık savunma içinde tamamen kaybolduğunu gördüğümüz Pino'dan kötü olmaz Mehmet Batdal. Haa, ama Hagi illa da "bu ne lan" diye bakacaksa Batdal'a, genç ucuz ve hızlı bir yabancı oyuncu kassınlar devre arasında. Aynı ölçüde, Allah izin verir de Servet'le Gökhan'ı da yollarsak devre arasında, yaşlı bile olsa fark etmez, düzgün bir stopere para ayrılsa çok iyi olur tabi ama sezon hedefleri itibariyle olsa da olur olmasa da olur. Hatta transferi kimin yapacağına göre hiç olmasa daha da iyi olabilir.

Aslında bu yazının ana fikri tam da Misimoviç'in kadro dışı bırakılmaması denilebilir. Tekrar edip duruyorum ama kaybedecek birşeyi kalmadı takımın bu sezon. En azından senede 2-3 milyon kazanan adamlarını herşey tamamen berraklaşıncaya kadar oynatmaktır 20-25 maç. (Servet'i neden bir yana ayırdığımı bir daha nlatmama gerek yoktur herhalde). Hatta sonra da değineceğim üzere deli saçma bir hücum futbolu oynamaktır. Farklı galibiyetler, mağlubiyetler alınan, ama 1-0 yenip yenilinen, beraberlik alınan değil. 2 beraberlik bile fazladır kalan sürede (son anda beraberliği yakalayan biz olduğumuz senaryolar hariç). Önümüzdeki sezonun takımını oturtmaya çalışmadan, önce çok para verilen hücum oyuncularının neler yapıp yapamadığını en azından görecek kadar. Şu andan sonra koşuyor diye Barış'ı Elano'ya Sarp'ı Misimoviç'e tercih ederek hiç ama HİÇ kazanılacak şey yoktur.

Şimdilik bu postu burada kesiyorum ama elimde 2-3 posta daha yetecek notlar var. Onları da farklı başlıklarda toplayayım diye düşünüyorum. Şimdiden anons edeyim de fiyakalı olsun. Bundan sonra sırayla; kalan sezon boyun oynanmasını umduğum sistem ve mantalite, Adnanlar ve yönetim, 2011-2012 ile başlayacak Aslantepe'nin takımı, ve son olarak da tribün ve taraftar üzerine düşüncelerimi paylaşacağım.

Formula 1 Abu Dhabi GP / Yas Marina

2010-11-15T14:12:00.005+02:00

Hafta sonu sportif anlamda kötü geçti ve bloga sadece Vettel’in şampiyon olduğunu not edebildim, fazlası içimden gelmedi. Ferrari’nin son yarışa pilotlar şampiyonası lideri ile girmesi beklenmedik bir şeydi, Alonso’nun şampiyon olması da çok büyük bir başarı olacaktı. Ama daha iyi olan takımın pilotu ve en hızlı araç sezonu zirvede bitirdi. Red Bull markalar klasmanındaki şampiyonluğundan sonra Sebastian Vettel ile duble yapmış oldu.

İlginç bir yarış oldu. Alonso yarışa üçüncü sırada başlıyordu ve en büyük rakibi Webber ile arasına da bir pilot koymuştu. Webber saf dışı kalmış sayılırdı, Vettel’in yarışı kazanması halinde ise Alonso’ya 4. olmak bile yetecekti. İyi start alan Button üçüncülüğe yükselince Alonso ve Ferrari biraz stres altına girdi, yarışın henüz başıydı ve sağlam bir Webber baskısı yiyecekti. Henüz ilk turun ortalarındayken yarışın ve şampiyonanın kaderi çizildi. Schumacher’in basit hatası sonrasında olan kaza ve güvenlik aracının girmesi ilk başta o kadar önemli bir olay gibi gözükmüyordu ama turlar ilerledikçe bu güvenlik aracı periyodunda Rosberg ve Petrov’un yaptığı pit stopların işleri ne kadar değiştireceği ortaya çıktı. Belki de Schumacher’in bu kazası vatandaşı Vettel’i dünya şampiyonu yaparken Ferrari’yi üzüntüye boğdu.

Her şeyi bu basit kazaya bağlamak olmaz, gerizekalı Domenicali bizi şaşırtıp da biraz akıllı davranabilseydi o kaza yarışa bu kadar etki edemeyecekti. Önce Webber erken bir pit stop yaptı. Ferrari tüm dikkatini Webber’e vermişti ve stratejisini de yarışı 5. sırada götüren pilota göre yapıyordu. Önce Massa’yı pite alarak Webber’in önüne geçirmeye çalıştılar ama başarılı olamadılar. Kısa bir süre sonra da Alonso’yı pite aldılar. Alonso yarışa beklendiği gibi Webber’in önünde döndü ama işte hesaplamadıkları bir şey vardı. Güvenlik aracı periyodunda pit stop yapan pilotlar Alonso’nun önüne geçmiş ve İspanyol pilotu 7. sıraya itmiş oluyorlardı. Yarış sonuna kadar da bu heyecanı izledik. İki Renault pilotu Kubica ve Petrov, Hamilton ve Alonso’yu arkalarında tutarak tüm yarış boyunca Red Bull’a çalışmış oldular. Düzlüklerde Petrov’u yakalayamayan Alonso atak şansı bulamadı ve yarışı 7. sırada tamamladı. Onun yarışı bitirmesiyle birlikte de Sebastian Vettel Formula 1 tarihinin en genç şampiyonu oldu ve biz de onun gözyaşları içinde yaptığı telsiz konuşmalarını dinlemeye başladık.

Sebastian Vettel çok yetenekli ve iyi bir pilot ama bu şampiyonluktaki en büyük faktör altındaki mükemmel araçtı. Hatalar yaptı, şampiyonluk yarışında geride kaldı ama mücadeleyi bırakmadı ve son 4 yarıştaki performansı ile hak ettiği bir şampiyonluk aldı.

Üzüldüm, ekran karşısında bir süre taş oldum. Ferrari Massa’dan sonra Alonso ile de son yarışta trajik bir şekilde şampiyonluk kaybetti. Yine de Vettel’in şampiyon olmuş olması üzüntüyü biraz hafifletti, Hamilton falan olsaydı yıkılırdım.

Alonso bu sezon boyunca çok iyi bir iş çıkarmıştır. Red Bull’dan çok daha yavaş, hatta sezonun büyük bölümünde McLaren’den de daha yavaş bir araç ile “Domenicali’ye rağmen!” son yarışa kadar şampiyonluğu kovalamıştır. Red Bull ile yarışıyor olsaydı belki de bitime 7-8 yarış kala şampiyonluğu ilan edebilirdi. İticidir, zaman zaman çirkeftir ama bence bireysel performans olarak baktığımızda bu sezonun en iyi pilotu Fernando Alonso’dur. Son yarışa kadar harika bir şekilde gelip takımının yaptığı taktik hata sebebi ile de şampiyonluğu kaybetmiştir. Tüm çabaları aptal bir karar ile boşa gitmiştir.

Ferrari başkanı Luca di Montezemolo’nun açıklamasını gördüm, bir yerinde “Domenicali bu sezon harika bir iş çıkardı” gibi bir cümle geçiyordu. Domenicali’de başarılı olduklarına dair bir şeyler söylemiş. Bu ikisi arasındaki ilişki Galatasaray’daki Adnan’ların ilişkisini andırıyor. Ferrari’nin şampiyon olmadığı bir sezon nasıl başarılı sayılabilir anlamıyorum. Bu takım geçen sezonu 2010’a hazırlanma gerekçesiyle çok gerilerde bitirdi ve buna rağmen ortaya yine vasat bir araç çıktı. Mesela Massa’nın hali araç hakkında daha iyi bir değerlendirme imkanı verebilir. Sadece Alonso sayesinde başarılı gözüktüler. Son yarışta Alonso 7. Massa da 10. olunca markalar şampiyonasında ancak üçüncü olabildiler. Domenicali bu başarısız sezonun içine bir de eline yüzüne bulaştırdığı takım emri olayını karıştırdı ve bu adam için hala başarılı diyebiliyorlar. Takımdan kovulmadığı sürece Ferrari’nin iyi işler yapabileceğine inanmıyorum, pilotların yaratacağı mucizelerle ne kadar olacaksa en fazla o kadar olur. Ross Brawn ve Jean Todt’u çok özlüyoruz.

Ferrari başarısız oldu, çok istememe rağmen Schumacher’i de podyumda göremedim ama bunlara rağmen F1 2010 sezonu çok keyif aldığım ve heyecanlandığım bir sezon oldu. Bu arada başta Serhan Acar olmak üzere TRT’ye de teşekkür etmek lazım, ben bu sezon yaptıkları yayıncılıktan memnun kaldım. Özellikle son yarışta bir kez bile reklama gitmeyerek bizi çok sevindirdiler.

Önümüzdeki sezon için öncelikli dileğim İstanbul Park için hayırlı haberler duymak ve tabii ki Domenicali’siz bir Ferrari..

Gaziantepspor 2-1 Fenerbahçe

2010-11-15T11:17:00.004+02:00

Fenerbahçe için Galatasaray maçı sonrasında koyduğum 8 maç-20 puan hedefinde Bursa deplasmanı ile beraber Antep deplasmanı için de 1 puan yazıyordu. Ve bu hesaplar yapılırken Özer, Selçuk gibi sakat isimlere eklenen Niang, Lugano ve Emre’nin yokluğu düşünülmemişti. Bu yüzden çok büyük bir hayal kırıklığı yaşamadım, maç sonrası ağır eleştiriler yapanlar kadar da sinirlenmedim. Üzüldüm çünkü ciddi eksiklere rağmen hesaplarımdan 2 puan fazlasını alabileceğimiz bir maçtı ama olmadı.

Aykut Kocaman’ın Bekir tercihi mantıklıydı, sahaya çıkan 11’e benim bir itirazım yoktu. Fenerbahçe maça da kötü başlamadı ve çok güzel hazırlanmış pozisyonda büyük kaptan, efsane insan, benim futbol peygamberim Alex de Souza’nın harika vuruşuyla öne de geçti. Alex sadece Fenerbahçe forması alında attığı 100. gol ile değil oynadığı futbol ile de ilk devreye damgasını vurdu. Birkaç kez gözlerin pasını aldı, hele ki Caner’in oralardan alıp da iki kişiyi geçerek takımı atağa çıkardığı pozisyon onu izlediğim için ne kadar şanslı olduğumuzu bir kez daha hatırlattı. Ve işin diğer tarafında da herhalde Cristian’dan daha çok mücadele etti, savunmasına daha çok yardım etti. Gaziantepspor ise ilk yarıda sadece uzaktan atılan şutlar ile tehlike yaratabildi ama bunlarda da Volkan başarılıydı.

Semih’in gol attığını ama oyun olarak eski halinden uzak olduğunu ve takıma gollerden başka katkı sağlayamadığını daha önce de yazmıştık. İkinci devreye başlaması kabul edilebilir ama o oyunda kaldığı sürece Fenerbahçe’nin rakibi fazla tehdit edemeyeceği ve oyunu tek farkla önde götüren bir deplasman takımı olarak eninde sonunda ev sahibi takımdan baskı yiyeceği belliydi. Aykut Kocaman’ın doğru Semih-Dia tercihi daha önce yapılmalıydı. Böylece rakip daha fazla tehdit edilebilecek ve baskı kurması engellenebilecekti. Herhalde Gaziantepspor pozisyon bulamadığı için Aykut Kocaman takıma müdahele etmek istemedi ama değişiklik yapıldığında da ev sahibi takımın baskısı başlamıştı. Oyuncu değişikliğinden kısa bir süre sonra bir atak dönüşünde takım savunmada eksik yakalandı, Serdar Kurtuluş da harika bir gol atarak maça beraberliği getirdi.

Golden sonra ne sağ kanatta ne de forvette hiçbir şey yapmayan Kazım’ın yerine Niang oyuna dahil oldu. Bu maç için Aykut Kocaman’a getireceğim en büyük eleştiri de Kazım’ın oynamasıdır. Eskişehirspor maçındaki elinden geleni yapmayan, işini ciddiye almayan oyuncunun formaya bir süre uzak kalacağını düşünüyordum ama Aykut onu ilk 11’de sahaya sürerek biraz da kendisiyle çelişti. Niang oyuna dahil olduktan sonra Fenerbahçe rakip üzerine gitmeye başlıyordu ki yine bir kontra atakta Olcan’ın ayağından kalesinde golü gördü ve Antep’den puansız döndü.

Aykut Kocaman’ın mağlubiyetten sonra eleştirilmesi normal. Ön tarafta tehdit yaratmadığı için ben de eleştiriyorum. Antep baskısının başlamasına izin vermeden işi bitirebilirdi ama o baskı başladıktan sonra yapabilecek fazla bir şeyi yoktu. Kulübede orta saha üstünlüğünü Fenerbahçe’ye getirecek, baskıyı kırabilecek ve savunmaya da yardım edebilecek bir isim yoktu. Oyundaki en kritik bölgeden Selçuk, Özer ve Emre’yi kaybetmiş olmak hocanın elini kolunu bağlamıştı.

Geçtiğimiz sezon Cristian için yapılan eleştirelere fazla katılmıyordum. Ondan Alex’in yaptığı işleri yapmasını beklemek saçmalıktı, ben Cristian’ın teknik direktörünün ondan istediklerini yaptığını düşünüyordum ve ondan çok da şikayetçi değildim. Ama bu sezon çok farklı. Ona geçen sezon da kaptıranlar ekstra bir değişiklik olmadığını söyleyebilirler ama ben katılmıyorum. Bu sene çok daha rezil bir görüntü sergiliyor. Devre arasında gönderilecek isimler arasında adı geçmesine rağmen sakatlıklar sebebiyle ayağına kadar gelen şansı değerlendiremiyor. Belki de değerlendirmiyor demek daha doğru olur, verdiği görüntü bu. İyice fişi çekmiş, “ben artık buralardan gideyim” der gibi bir hali var. Twitter’da görmüştüm, Ortega da burada paylaşmış. O videoyu izleyen ne demek istediğimi daha iyi anlar. Cristian belki iyi oyuncu değildi ama bu videodaki gibi de bir oyuncu değildi.

Puan farkı lider ile 8 oldu ama ben çok karamsar değilim. Bu ligde daha çok şey olur, çok şey değişir. Kalan maçlar arasında İBB deplasmanı yine problem olacak ama Fenerbahçe’nin 5 maçta 15 puan alması durumunda ilk devreyi tahmin edilenden çok daha iyi bir yerde bitireceğini düşünüyorum.

Son olarak şunu ekleyelim ve bu kötü maçın yazısını güzel bitirelim. İyi ki varsın Alex de Souza, iyi ki bizimlesin. Ve umarım hep bizimle kalırsın. Seni seviyoruz, seninle gurur duyuyoruz.

Dünya Şampiyonu

2010-11-14T17:19:00.004+02:00

Sebastian Vettel..

Bu mükemmel sezona yakışan, çok acaip bir son oldu. Alonso ilk dörde giremeyince yarışı kazanan bu genç Alman zirveye çıktı..

Adam o kadar sempatik ki insan Ferrari'nin geride kalmasına olması gerekenden daha az üzülüyor..

Ve Son..

2010-11-13T02:56:00.001+02:00

Formula 1'de Kore yarışı öncesindeki duruma yer vermiştik. Tahmin ettiğimiz gibi çok heyecanlı ve sıradışı bir yarış olmuştu. İki Red Bull pilotu yarış dışı kalınca 25 puanı alan isim Fernando Alonso olmuş ve mükemmel geçen sezonun bitimine iki yarış kala şampiyona liderliğine yükselmişti.

Geçtiğimiz hafta düzenlenen Brezilya GP'de ise Red Bull takımlar klasmanında şampiyonluğunu ilan etti. Son yarış öncesinde pilotların fazla risk alma şansları yoktu, özellikle ilk üç pilot için öncelik yarışı bitirmekti. Bu yüzden belki Kore GP kadar atraksiyonlu geçmedi ama yine de heyecanlı ve her an bir aksilik olacak diye diken üzerinde izlediğimiz bir yarış oldu.

Ve artık son yarışa geldik, bu hafta sonu Abu Dhabi'de bir dünya şampiyonu çıkacak. Pist çok acaip, çok güzel. Para ile yapılabilecek hiçbir şey eksik değil. Yarış sırasında gerçek anlamda şampiyonluk için mücadele eden 3 pilot olacak. 246 puanlı Fernando Alonso, 238 puanlı Mark Webber ve 231 puanlı Sebastian Vettel. Hamilton'ın işi ise mucizelere kalmış durumda, hatta ben rahatça ve keyifle "hiç şansı yok" diyebilirim.

Birçok ince hesap yapılıyor, bu hafta içinde çok şey konuşuldu. Özellikle iki takım arkadaşının, Webber ve Vettel'in nasıl bir yarış geçireceği çok merak ediliyor. Yarışı Vettel'in kazanması halinde Alonso'ya 4. olmak bile yetecek, Webber kazandığı takdirde ise 2. olmak İspanyol pilotu dünya şampiyonu yapacak. Kısacası işler baya karışık. Her şey olabilir, her sonuca hazırlıklı olmak lazım.

Sonuç ne olursa olsun 2010 Abu Dhabi GP mükemmel bir yarış olacak ve bu sezon kolay kolay unutulmayacak.

Ve umarım Pazar akşamı zirvede kırmızı araba olacak..

Formula 1 Abu Dhabi Grand Prix

Yas Marina

Sıralama: 13 Kasım 2010 / 15:00

Yarış: 14 Kasım 2010 / 15:00

TRT 3

Not: Yarışın gün ışığında başlayıp spot ışıklar altında biteceğini de hatırlatalım..

Sen Dönersin Pippo..

2010-11-13T02:25:00.000+02:00

Malum, ben de Inzaghi'yi sevmeyenelerdendim. Sebepler klasik, en başta AC Milan için oynaması, çirkeflik derecesinde itirazları, vücut dili ve tabii ki çok basit gollerden sonra dünyanın en güzel golünü atmış gibi sevinmesi, vs.. Ondan hiç haz etmeyen bir arkadaşım daha var. Nereden çıkardıysak Inzaghi'ye her daim "sünepe" deriz. PES için toplanılan gecelere de damgasını vurmuştur, karşımda oynuyorsa mutlaka onun ayağından gol yerim. "Al işte, yedik yine sünepeden" tepkisi bizde artık bir klasik haline gelmiştir.

Ama Real Madrid maçı ile beraber bu adama çok daha fazla saygı duymaya başladım ve hatta bir taraftan ona karşı hafif bir sempatim olduğunu da fark ettim . Adamın sürekli o çirkin gollerden atması, Playstation'da bile boş geçmiyor olması beni tebessüm ettiriyordu. Ve bu adam sürekli gol atmaya devam ederken 37 yaşını bitirmiş, 38'e doğru yol alıyordu.

Sakatlandığı yeni duydum, çok üzüldüm. Sezonu kapatmış, 37 yaşındaki bir oyuncunun böyle büyük bir diz sakatlığından sonra geri dönmesi normal şartlarda çok zor ama bu adam normal değil, bu adamda çok acaip bir hırs var. Geri dönebilmesini çok istiyorum. Dönsün de boş kaleye ofsayttan bir gol atıp deliler gibi sevinsin ve beni yine çıldırtsın.

Yapar mı? Bence yapar..

***

Hayat ve futbol birbirine benzer. Bir dakika önce topu kazanmak için mücadele ederken, biraz sonra yerde ellerinizle dizlerinizi tutuyor olabilirsiniz. Kulübüm, hocam, takım arkadaşlarım ve taraftarlarımız. Bu kötü günümde bana herkes destek oluyor. En kısa sürede sahalara geri dönerek bu sevgiyi karşılıksız bırakmayacağım.

Pes etmeyeceğim. Bu macera henüz bitmedi.

Filippo Inzaghi

Farkı Nedir?

2010-11-10T16:20:00.003+02:00

Gündemde olması gerektiğinden az yer bulan menajer skandalına karışan isimlerin cezaları açıklandı. PFDK bu pisliğe bulaşan isimlerden Bülent Uygun'a 8 maç, diğer isimlere ise 4 maç ceza verdi.

Normal olarak ben de cezaları çok az buldum. Bizler uzun süreli hatta belki de sürekli bir lisans iptali beklerken PFDK sanki saha içinde kavga etmişler gibi bir cezayı uygun görmüştü. Ceza metinlerine bakmak için TFF web sayfasına girdiğimde ise bir kişi hariç tüm isimlere verilen cezaların devamının gelebileceğine dair bir cümle gördüm.

"İhlalin devam eder nitelikte eylem olmasından dolayı dosyanın gereği için TFF başkanlığına gönderilmesine karar verilmiştir."

Bu sanırım cezaların devamının gelebileceğini gösteriyor ve bu cümle 4 maç ceza alan futbolcular Koray Avcı, Murat Şahin, Ümit Karan, Volkan Arslan, Mehmet Sedef, Serdar Özkan, Mehmet Tahtaişleyen ve 8 maç ceza alan Fenerköyüspor antrenörü Tekin Aslıhan için kullanılıyor.

Soruşturulan tüm isimlerden farklı olarak sadece Bülent Uygun'un ceza metninde bu cümle geçmiyor. O bu işten sadece 8 maç ceza ile yırtmış gözüküyor, sebebini ise bilemiyoruz. Tüm isimler için ihlalin devam eder nitelikte olduğuna karar verilirken Bülent Uygun dışarıda bırakılmış.

Artık ağır abiler mi müdahele etti, yoksa daha yukarılardan mı bir emir geldi ya da gerçekten Bülent Uygun'un işlediği suçun niteliği diğerlerinden farklı mı bilemiyorum ama ona tüm isimlerden farklı bir ceza verilmiş olması insanın midesini bulandırıyor.

Bu basitçe geçiştirilecek, öyle birkaç maç ceza vererek kapanacak bir olay değil. Futbol Federasyonu dosya tamamen karara bağlandıktan sonra detaylı bir açıklama yapmak zorundadır. Belki biz de Bülent Uygun'un diğer isimlerden farkını o zaman anlarız.

Ankaragücü 4-2 Fenerbahçe

2010-11-10T15:42:00.003+02:00

Maçı izlemedim çünkü maç olduğunu geç öğrenmiştim ve rakı programım vardı. Golleri hala görmedim, düzgün bir yorum bile okumadım ki zaten üzerine çok bir şey de yazılmamış.

İşte Türkiye Kupası grup maçları bu..

Givanildo Vieira de Souza

2010-11-09T13:15:00.004+02:00

Adam neredeyse birebir aynıymış, o lakabı boşuna almamış.. Yuh..

Beşiktaş 1-1 Kasımpaşa

2010-11-09T12:48:00.003+02:00

Bu maçtan beklentiler çok farklıydı. Goller erken gelecek, Beşiktaş farka gidecek ve son dakikalar belki de Iverson tezahuratlarıyla neşe içinde geçecekti ama hem maç, hem de Beşiktaş’ın futbolu beklentilerin çok uzağında kaldı.

Beşiktaş ritmini kaybetti, oyuncuların form durumlarında büyük bir düşüş var. Sezonu erken açmanın bedelinin bir yerde ödeneceğini tahmin ediyorduk ama bu kadar sert bir düşüşü beklemiyorduk. Takımın düşüşe geçtiği bu dönemde sakatlıkların da üst üste gelmesi Beşiktaş’ın tüm dengesini bozdu. Schuster’in rotasyon anlayışı da fayda etmedi. Rotasyon iyi güzel ama ben Beşiktaş’da oyuncuları rotasyona sokacak olsam ilk önce yaş ortalaması 33 civarında olan Aurelio-Guti-Ernst üçlüsüne bakarım ama Schuster bu bölgeye müdahele ederken rotasyona en ihtiyacı olmayan adamı, Necip’i kenara alıyor.

İlk devre ortada futbol adına hiçbir şey yoktu, bir ara baya uykum geldi. Beşiktaş’ın en azından maçın başında fizik olarak da düşmemişken Kasımpaşa’yı bunaltmasını bekliyordum ama ne maçın başında, ne de devrenin geri kalan bölümünde Kasımpaşa’yı zorlayacak bir baskı olmadı. Beşiktaş’ın 3 hücumcusu çok etkisiz kaldı. Holosko ve Nihat’un durumları zaten ortada ama Bobo da takım ile birlikte düşüyor. Dün formsuz zamanlarındaki o bilindik ağır haline geri dönmüştü. Bunun görev aldığı yer ile de ilgisi var, Nihat ortada oynarken Bobo’nun sola kaymasına ben de anlam veremiyorum ama yine de onda bir fiziksel düşüş olduğu görülebiliyor.

Devre arasında Schuster’in müdahelesi geldi, bence çok yanlış bir hamleyle Aurelio yerine oyuna Quaresma girdi. Ernst orta sahada tek başına kaldı ve normal olarak o biyonik halini devam ettiremediği için tek başına yetmedi. Bu değişiklik sonrasında ilk devre rakibini tehdit edemeyen Kasımpaşa gelmeye başladı. Çok hücumcuyla çok pozisyon bulunacak diye bir şey yok, Beşiktaş rakip üzerine daha fazla gitmek bir yana rakibi kalesinde görmeye başladı. 65. dakikada ekrana yansıyan istatistiklerde Kasımpaşa’nın 9 şutuna karşılık Beşiktaş’ın sadece 3 şutu vardı. Kasımpaşa’da hala Cenk İşler forma giyiyor olsaydı gol daha erken gelebilirdi. Cenk yoktu ama son 15 dakikaya girilirken Rüştü faktörü ortaya çıktı. Sezonun başlarında kaleci sıkıntısı yaşamaya en uzak takım olarak gösterilen Beşiktaş son maçlarda sık gördüğümüz gibi yine bir kaleci hatasından mağlup duruma düştü.

Bitime 15 dakika kalmasına rağmen Kasımpaşa’nın maçın sonuna kadar direnebileceğini sanmıyordum. Beşiktaş’ın bir şekilde golü bulacağını ve hatta öne bile geçebileceğini düşünüyordum. Yıldız oyunculardan biri çıkıp da bir sihir yaratabilirdi ama olacağı da en fazla bu işte. Yıldızlar sihir yaratırsa oluyor, aksi takdirde Beşiktaş galip gelmekte zorlanıyor. Bu kez ortaya çıkan bir yıldız değil şans faktörü oldu. Beşiktaş İsmail ile beraberliği yakaladı ve bizi çok acaip bir 10 dakikanın içine soktu. Ben golün neden iptal edildiğini anlamamıştım, penaltı pozisyonda da Nihat kendini yere bırakmış gibi geldi. Maç sonrasını fazla izlemedim ama duydum ki her iki karar da doğruymuş. Neticede Guti kötü bir penaltı kullandı. Fenerbahçe maçında çıkmayan top bu maçta kaleci tarafından kurtarıldı ve Beşiktaş iki puanı İnönü’de bıraktı.

Fikstürün iyi denk geldiği bu dönem Beşiktaş’ın toparlanabilmesi için önemli bir fırsattı ama Kasımpaşa karşısında bu fırsat kaçtı. Şimdi Galatasaray maçı öncesinde mutlaka alınması gereken 6 puan var, sonrasında da Galatasaray ve Bursaspor maçları üst üste gelecek. Yanlış hesaplamadıysam sıralamada üzerinde yer alan 7 takım ile de toplam 32 puanlık bir fark var. Kapanır mı? Çok net kapanabilir, bu ligde her şey olabilir ama Schuster’in hem kendisinde hem de takımında bazı şeyleri değiştirmesi gerekiyor. Maç sonrası açıklamalarını izlememiştim ama duydum ve pek iyi bir görüntü vermemiş. Devre arasına minimum hasarla girmeleri gerekiyor. Beşiktaş yeni yapılanan bir takım ve puan olarak geride kalması normal şartlarda kabul edilebilir ama Guti ve Quaresma isimlerinden sonra Beşiktaş taraftarına bazı şeyleri kabul ettirmek hiç de kolay olmayacaktır.

Fenerbahçe 4-2 Eskişehirspor

2010-11-08T13:27:00.004+02:00

Yine güzel ve keyif veren bir futbol, bizleri memnun eden bir görüntü ve skor ama gel gör ki eve geldiğimde yüzüm olması gerektiği kadar gülmüyordu. Bunda Emre’nin sakatlığı ve Lugano’nun aptallığı da etkili oldu ama asıl sorunum tribünlerleydi. Taraftarı anlamıyorum. Bir güruh bu kadar mı akılsız olur, geçmişte yaşadıklarından hiç mi ders almaz? Çok geriye gitmeye gerek yok, daha geçen sezon Güiza’yı ıslıklayarak oyun kenarına aldıran ve Bursaspor maçının kaybedilmesinde büyük pay sahibi olan taraftar, Cumartesi günü de Bilica’yı kullanarak Eskişehir maçını kaybettirebilirdi. Bilica’yı ben de sevmiyorum, ben de tez zamanda bu takımdan uzaklaştırılmasını diliyorum ama adam sahada Fenerbahçe için oynarken onu yuhalamak yine en çok Fenerbahçe’ye zarar veriyor. Sadece Bilica’yı değil takım arkadaşlarını da olumsuz etkiliyor. Onları da korkutuyor, ürkekleştiriyor.

Bir düşünün, Fenerbahçe 4. golü atıyor ve bir Fenerbahçe taraftarı olarak ben gol sonrasında sevinmek yerine yine Fenerbahçe taraftarına “size girsin” diyerek sinir boşaltıyorum. Saraçoğlu bazen böyle garip bir yer olabiliyor işte. Gerçi bu Saraçoğlu’na ve Fenerbahçe taraftarına özel bir şey değil, Türk futbol seyircisi budur. Yok birbirimizden farkımız.

Neyse, üzerinden iki gün geçmiş maçı çok derinlerine girmeden kabaca not edelim.

Aykut Kocaman’ın Fenerbahçe’si maça yine istekli ve tempolu başladı. Golü erken buldu, Lugano’nun hatası sonrasında gelen beraberlik golüne de çok çabuk cevap verdi ve maçın en iyi isimlerinden Gökhan Gönül’ün artığı golle devreyi 3-1 önde kapadı. Artık böyle bir kalıp kullanabiliyorum, “Aykut Kocaman’ın Fenerbahçe’si”. Sezon başında yaşanan sancılı dönemde teknik direktörün takıma olan bir etkisini göremiyorduk ama artık hem ne yapmak istediğini çok iyi biliyoruz, hem de takımın bu yöndeki gelişimini izliyoruz. Bu güzel ve umut veren bir şey.

İkinci devreden futbol ve skor anlamında beklentim fazlaydı ve takımın beklentilerimi karşılayabileceğine çok inanıyordum. Ama Lugano’nun yaptığı iş keyifleri kaçırdı, takımın da ritmini bozdu. Stoch çok etkili olabileceği 45 dakikayı göremeden kenara gelmek zorunda kaldı. Koridorda neler olduğunu bilmiyorum, hiçbir yerde bir görüntü ile karşılaşmadım ama sebep ve olayın gelişim şekli ne olursa olsun ortaya çıkan sonuç Lugano’nun aptallık yaptığı gerçeğini değiştirmiyor. Ben Lugano’yu herkes kadar şiddetli eleştirmeyeceğim çünkü onun normal bir insan olmadığını düşünüyorum. Baya bildiğiniz deli, adamın sorunları var. Ve biz onu böyle kabul etmiştik, geldiğinden beri de o deli haline biz prim verdik.

Emre çok iyi bir dönemdeyken yaşadığı ciddi sakatlığa üzülmemek mümkün değil ama onun yokluğu beni eskisi kadar kara kara düşündürmüyor. Çünkü Mehmet Topuz var. Bugüne kadar hep koşuyordu, mücadele ediyordu ama artık bunun üzerine başka şeyler de koydu.Kendine güveni geldi. Artık sahada sorumluluk alıyor, top dağıtıyor, şut atıyor ve takımı ileri taşıyor. Bu maç da gol atmayı çok hak etmişti, tek eksiği o kaldı.

Gökhan Gönül 1 gol 2 asist ile oynadı, maçın da en çok konuşulan ismiydi. Aslında performansı standartlarının çok da üzerinde değildi ama bu kez skora etki edebildi. Bu kadar üst düzey bir sağ bekin iki senedir hala ortalarını geliştirememiş olmasına kafayı çok takmış durumdayım, bu yüzden Semih’in attığı ilk golde yaptığı mükemmel ortaya ayrı bir sevindim. Umarım devamı gelir.

Kaptan da Bursa deplasmanında olduğu gibi bu maçta da çok iyiydi. Yine oyunun içindeydi,aktifti ve çok diri gözüktü. Alex’in topla yarattığı mucizelere hepimiz alıştık, belki bu yüzden Semih’in attığı gol ve kaçırdığı pozisyonda Gökhan Gönül’e attığı iki harika pas yeterince konuşulmuyor ama Alex iki haftadır topsuz da çok iyi işler yapıyor. Saklanmıyor, fizik olarak da çok iyi gözüküyor.

Caner’in performansından çok şikayetçi değildim ama Eskişehirspor maçında çok dağınık gözüktü. Yine de her şeye rağmen bu haliyle bile onu Andre Santos’a tercih ederim. Yabancı kontenjanını rahatlaması bir yana en azından elinden geleni yaptığını görebiliyorum. Kazım için ise aynı şeyleri söylemek kolay değil. Çok uzun zamandır beklediği şans Emre’nin sakatlığı ile ona geldi ama bu şansı değerlendiremedi. Kötü gününde olabilir, top kaptırabilir ya da isabetsiz ortalar yapabilir ama onun elinden geleni yapmadığını görüyorsak formayı hak etmiyor demektir. Muhtemelen bu maçtan sonra bir süre daha formaya uzak kalacaktır. İki gol atan Semih hakkında da iki cümle etmek lazım. Bu sezon eski performansına yaklaşması, golcü özelliğine tekrar kavuşması güzel ama attığı goller haricinde eskisi kadar fazla ortaya çıkmıyor. Oysa Konya deplasmanında her anlamda eskiye dönmüştü, goller haricinde de çok iyi işler yapıyordu ama son iki maçı için aynı şeyleri söyleyemiyoruz.

Bursaspor ve Kayserispor’un kayıpları sonrasında zirve ile fark azaldı ama Fenerbahçe önündeki fikstür ile rakiplerinin kaybedeceği puanlar yerine kendi yapacaklarına konsantre olmalı. 8 maç-20 puan demiştik, şimdi 6 maçta alınması gereken 16 puan var. Bu halkanın en zor maçlarından biri de haftaya Gaziantep’de oynanacak. O maçtan alınacak bir 3 puan bizim geleceğe çok daha umutlu bakmamızı sağlayacak.

Hadi Canım!

2010-11-04T23:44:00.004+02:00

Ne? Barcelona'yı deplasmanda yenmek mi? O takımı sahasında 61 sayıda tutmak mı? Bu çok acaip bir şey, bu çok büyük bir zafer..

Maç öncesi sohbetlerde, Barcelona karşısında alınacak mağlubiyetin şekline göre Fenerbahçe'nin ileride neler yapabileceği belli olur deniyordu. Herhalde herkes 10-12 sayılık bir mağlubiyeti kabul ederdi ama Fenerbahçe kazandı..

Bu galibiyete inanmak gerçekten çok güç.. Hepsinin ellerine sağlık, onlarla gurur duyuyoruz..

Bu bir dönüm noktasıdır. Bundan sonra çok daha büyük hedefleri olan, çok başka bir takım izleyeceğiz..

Regal Barcelona 61 - 69 Fenerbahçe Ülker

AC Milan 2-2 Real Madrid C.F.

2010-11-04T13:29:00.005+02:00

Internetten maç izlemem ama arkadaşlarla bir arada olunca bu maç için bir ayrıcalık yaptım. İzlemişken de akılda kalanları bloga not edeyim dedim.

Maçı 20. dakikada açabildiğim için öncesinde olanlar ile ilgili çok fikrim yok ama ben izlemeye başladıktan hemen sonra Milan Zlatan ile çok net bir pozisyondan yararlanamadı. Real Madrid iyi değildi ama yine de maç kaybedecek gibi bir görüntü vermiyorlardı. Buna rağmen Zlatan ilki kadar net olmasa da takımını öne geçirecek fırsatı bir kez daha yakaladı ama kötü bir vuruş yaptı. Ortada geçen oyunda ilk devre sona ermek üzereyken Di Maria’nın harika pasında Higuain Real Madrid’i 1-0 öne geçirdi ve devre de böyle bitti.

İkinci devre oyunun hakimi Real Madrid’di ve Milan rakip kaleye gitmekte zorlanıyordu. Hatta rakip kaleye gitmeye niyetleri yok gibiydi. Real Madrid sahasında rahatça top gezdirirken karşısında bir baskı görmüyordu ve bu durum tribünlerde de homurdanmaya yol açtı.

Ve 60. dakikada İnzaghi oyuna girdi, maçın da gidişatını değiştirdi. Ortada bir pozisyon falan yokken önce Pepe’nin ayağı kaydı ve topu Zlatan’a kaptırdı. Onun ortasında da Casillas fena yumurtladı ve Inzaghi klasikleşen boş kale gollerinden birini attı. Bu golden 5-6 dakika sonra bir kez daha sahneye çıktı ve Milan 10 dakika içinde kimse beklemiyorken öne geçmiş oldu. İkinci gol çok açık ofsayt, hakem nasıl kaçırdı anlamadım. Aslında Inzaghi savunmanın arkasına çok iyi hareketlendi ama pasın zamanlaması kötüydü.

Neticede Inzaghi kendisine çok yakışan iki golle Avrupa kupalarında en çok gol atan oyuncu oldu. Blogda mutlaka bahsetmişimdir, ben Inzaghi’yi zerre sevmem. Takım arkadaşı 5 kişi çalımlayıp buna boş kaleye gol attırır ama Inzaghi gol sonrası x bir finalde en güzel golünü atmış gibi sevinerek tribünlere koşar. Her şeye itiraz eder ve o yüzünün aldığı hal beni çıldırtır ama bunlara rağmen ona saygı duyuyorum. Topsuz oyunda mükemmel, nerede duracağını ondan iyi bilen bir oyuncu olduğunu sanmıyorum. Tekniği çok iyi değildir, toplara mükemmel vurur diyemezsiniz, hızıyla rakipleri paspas eder gibi bir durum da yoktur ama Inzaghi bir şekilde o topu kaleye sokuyor.

Milan öne geçtikten sonra bir İtalyan takımının nasıl zaman öldüreceğini bize en iyi şekilde gösterdi. Yerden kalkmadılar, kornerleri kullanmadılar ve Madrid’li futbolcuları çıldırttılar. İki takımı da sevmem ama Real Madrid-Mourinho birleşmesi onları bende rakipsiz hale getirdiği için dün o durumdan keyif aldım. Milan’ın kazanmasını istiyordum ama futbolun adaleti bu kez yerini buldu. 90+4’de Benzema’nın güzel pasında Pedro Leon vurdu, Abbiatı topu bacak arasından içeri aldı ve maç da berabere bitti.

Mesut iyi değildi, adını çok az duydum. Oyunda olduğu bile fark edilmiyordu. Ronaldo ise milyonların ondan nefret etmekte ne kadar haklı olduğunu yine gösterdi. Şu pozisyonda da kendini rezil etti.

Böylece Real Madrid gruptan çıkmayı garantiledi ve Mourinho da Real Madrid ile yenilmezlik serisini devam ettirdi. Açılışı yapmak için 28 Kasım’ı bekliyoruz.

Bursaspor 0-3 Manchester United

2010-11-03T16:24:00.002+02:00

Manchester United Bursa’dan 3 puanı elini kolunu sallayarak aldı ve ülkesine döndü. Her ne kadar Bursaspor’un 1-2 pozisyonu varmış gibi gözükse de sahaya dengeli ve iyi bir kadro ile çıkan United, büyük bölümü çok sıkıcı geçen maç boyunca oyunun kontrolünü elinde tuttu, istediği gibi oynadı ve rahat bir maç kazandı. Sahanın herhangi bir yerinde bir boşluk olduğunda anında o bölgeyi değerlendirdiler. Bunun karşısında Bursaspor’lu futbolcuların tek yapabildiği ise topun peşinde koşmak oldu ki istatistiklerde de rakipten daha fazla koştukları görülüyor. Maçın adamı benim için Paul Scholes. Ona büyük bir hayranlık duyuyorum.

Bu görüntüyü Bursaspor’un tecrübesizliğine değil yetersizliğine bağlıyorum. Sorun tecrübeyse ortada bir Twente örneği var, onların da bu ligdeki ilk senesi. Tamam ülke futbolunun durumu da ortada ama ben Bursaspor’un çok büyük işler başarmasa da bu yaptığından biraz daha fazlasını yapabileceğini düşünüyordum. Yine 4 maçı gol atamadan kaybedebilirlerdi ama en azından oynadıkları 4 maçta 10’ar dakika da olsa futbol adına bir şeyler gösterebilirlerdi.

Bir ufak da dün gecenin güzelliklerinden biri olarak anlatılan Bursa tribünlerinden bahsetmek lazım. Manchester United maçında bile hala Ankaragücü tezahuratı yapabiliyor olmalarına güldüm, bari burada eksik kalsaydı. Tribünlerde ufak boşluklar olmasına ise anlam veremedim. Gerçi bilet fiyatları hakkında bilgim yok ama ne olursa olsun şu maç için elde bilet kalmış olması bana garip geliyor. Her şeyi geçtim, United’ı izlemek için ben bile bu Fenerbahçeli halimle İnönü’ye giderken adam şu maça gitmiyor.

Maç boyunca tribünler çok sessiz ve etkisizdi. Üçüncü gol geldikten hemen sonra ise tribünler hareketlendi. O ortamı maç berabereyken ya da tek farklı gerideyken bile yaratsalardı belki bir şeyleri değiştirebilirlerdi. Kimse kusura bakmasın ama bu yaptıkları ise bence mastürbasyondan başka bir şey değildi. Belki biraz da reklam.

Iverson..

2010-11-01T16:59:00.005+02:00

Yıldırım Demirören ve Allen Iverson imza töreninde yan yana.. 5 sene önce bunu biri söyleseydi fıkra derdim, inanması gerçekten hiç kolay değil..

İşe Beşiktaş tarafından baktığımda bazı şeyleri anlamlandırmak zor. Ne yapıyorlar, bu işler nasıl oluyor anlayamıyorum. Nasıl bir kafada olduklarını, kulübün geleceği ile ilgili nasıl planları olduğunu merak ediyorum. Bunu zaman gösterecek.

Iverson’a verilecek yıllık para ile geçen senenin kadrosunu tutup üzerine takviyeler yapabilir ve zirveye oynayabilirlerdi. En azından oyunculara paraları ödenip kaçmaları ve kulübün itibarını zedelemeleri engellenebilirdi. Yeni bir başlangıç yapmak isteyip de bu transferi gerçekleştirdilerse söyleyecek bir şey yok ama keşke Iverson’ı getirirken biraz daha iyi bir takım kurulabilseymiş. Neticede çok önemli bir ismi Türkiye’ye getirdiler ve büyük sükse yaptılar. Belki de şu an bu yönetim için önemli olan da sükse yapmaktır. Zaten ben Iverson transferi ile Beşiktaş’ın şampiyonluğa oynayabileceğine de inanmıyorum.

İşe sadece Iverson tarafından baktığımda ise biraz üzülüyorum. Yanlış anlaşılabilir ama buralara kadar düşmesi insanı rahatsız ediyor. Ulaşılmaz büyük oyuncu Allen Iverson Akatlar Spor Salonunda oynayacak. Ne bileyim işte, garip geliyor. Belki de bazen maç içinde çok zor anlar yaşayacak, kötü durumlara düşecek. Ve bir yandan da anlayamıyorum, bu adama Yunanistan’dan, İspanya’dan falan bu paraları verecek bir takım çıkmamış mı? Koca Avrupa dururken Iverson’ın yolunun Türkiye’ye düşmesi, onu buraya bırakmış olmaları Beşiktaş için büyük bir şans.
.

Ben NBA’i Iverson ile takip eden, ona hayranlık duyarak büyüyen biri değilim. Sanırım ben bir önceki jenerasyondan oluyorum, Michael Jordan ile yatıp kalkanlardan. Bu yüzden kariyerinin başlarında Iverson’a tepki duymuşluğumuz da vardır ama Lakers’a karşı oynadığı final serisi benim de ona bakışımı değiştirmişti. Geçtiğimiz yıl Fenerbahçe ile adı anıldığında ne kadar fayda sağlayacağından emin olmadığım için çok heveslenmemiştim ama şimdi fark ediyorum ki bize gelmesi de çok acaip bir şey olurmuş.

Neyse, bu transfer ile ilgili düşündüklerimi kısaca özetleyeyim;

Vay be..

Not: Ben olsam bu sezon maçları Sinan Erdem olmuyorsa da en azından Abdi İpekçi'de oynatmak için elimden geleni yapardım. Ama Beşiktaş yönetimi para kazanmak için kombine satışını durdurup zamlı olarak tekrar satışa çıkarmak gibi bir uygulamaya imza atmış.

Bursaspor 1-1 Fenerbahçe

2010-10-30T16:43:00.003+03:00

Bu hafta hala inanamadığım Iverson transferi, mükemmel geçen Formula 1 Kore GP, Beşiktaş'ın üst üste 3. mağlubiyeti ve Trabzonspor gibi yazmak istediğim çok şey oldu ama ayıptır söylemesi 3-4 günlüğüne Ölüdeniz' kaçtım, orada da bu işler hiç umrumda olmadı. Bu maçın da ilk yarısını havalimanında ayakta, ikinci yarısını ise kayıttan izleyebildim. Futbol adına her şeyin olduğu mükemmel bir maç olmuş ve bu maç bir Fenerbahçeli olarak beni ayrıca keyiflendirdi.

Fenerbahçe deplasmanda son şampiyon Bursaspor karşısında 3 puanı kaçırdı ama 1 puanı da kurtardı. Ben dün izlediğim takımı çok beğendim. Niang, Dia ve Lugano gibi isimlerin yokluğunda sahaya çıkan kadro çok doğruydu. Hatta bu yapıdaki bir kadro Galatasaray maçında da sahada olmalıymış. Aykut Kocaman'ı o seçimi için çok suçlamıyorum, çoğunluğumuz onunla aynı fikirdeydik. Alex-Niang-Dia-Stoch dörtlüsünün büyüsüne kapılmıştık. Zorluk derecesi yüksek maçlarda ise Bursa deplasmanında gördüğümüz yapıda bir kadro olmalı, Emre-Mehmet ikilisi yetemeyebiliyor. Biz Galatasaray maçını zorluk derecesi yüksek maçlar arasında saymayarak hataların en büyüğünü yaptık. Dün akşam ise sahada doğrular vardı, Bursaspor deplasmanında böyle bir orta saha olmalıydı. Fenerbahçe eksiklerine rağmen maçta üstün olan taraftı. Her iki devrenin de büyük bölümünde oyuna hükmetti, son yarım saat Bursaspor'u büyük ölçüde sahasına kapattı. Bu kadar tempolu bir Fenerbahçe'yi görmeyeli çok olmuş. Beşiktaş ve Galatasaray maçlarından sonra üzgündüm, bu maçta galibiyetin kaçmasına da üzüldüm ama Fenerbahçe'nin oynadığı futbol üzüntümü hafifletti.

Fenerbahçe 16. dakikada Semih ile öne geçtikten sonra devamının geleceği hissediliyordu. Bursaspor geride olmasına rağmen oyuna hükmedemiyordu ve savunmada da eksik yakalanacak gibiydiler. Fenerbahçe ise özellikle son 15 dakika rakibine ceza sahası çevresinden çok fazla duran top imkanı verdi ve ikinci devre de bu şekilde başladı. Bursaspor atarsa duran toptan atacak gibiydi ve öyle de oldu, Fenerbahçe kornerden pis bir gol yedi. Golü yedikten sonra ise takım kazanmak için elinden geleni yaptı. Aykut Kocaman'ın oyuncu değişiklikleri de bence iyiydi. Fenerbahçe Bursaspor üzerinde baskı kurmaya başlamıştı ve Stoch açık alan bulamayacaktı. Oyundan da biraz düşmüştü. Andre Santos en kötü haliyle bile ayağı iyi top yapan bir adam, o girdikten sonra Fenerbahçe topa iyice sahip olmaya başladı. Dia olsaydı Stoch yerine o da güzel bir hamle alternatifi olabilirdi. Cristian-Kazım değişikliği ise çok büyük olmasa da maçı kazanmak adına alınmış bir riskti. Bu oyun anlayışının karşılığında kalesinde iki net gol pozisyonu da gördü ve çok iyi oynadığı bu maçı neredeyse kaybediyordu.

Fenerbahçeli futbolcuların form durumlarında genel bir yükselme olduğu çok açık, hepsi sezon başına göre çok daha ilerideler ama Mehmet Topuz ve Emre bir başka ilerledi. Her ikisi de Fenerbahçe'ye geldiklerinden beri en iyi dönemlerini geçiriyor olabilirler. Emre'nin yaptığı iyi işler zaten belli, bunların yanında artık onu daha fazla ön tarafta görmeye başladık ve etkili de oluyor. Mehmet Topuz da o ürkekliğini, acemiliğini sonunda attı. Kendine daha çok güveniyor, artık sahada varlığını hissettiriyor.

Kim ne derse desin ben Caner'den de memnunum, Fenerbahçe onun sayesinde 5 yabancı ile oynayabiliyor. Galatasaray günlerine göre ileride nispeten daha az gözüküyor ama işin savunma tarafında çok konsantre ve elinden geleni ciddi bir şekilde yapıyor. Dün Volkan Şen'in adını çok az duyduysak bunda Caner'in de payı var. Zamanında Uğur Boral'dan beklediğim ama göremediğim şeyleri o yapıyor. Yeteneği zaten var, ciddiyeti elden bırakmayıp bu şekilde ilerlemeye devam ederse çok iyi bir sol bek olabilir.

Kaptanı beyaz ayakkabılar ile gördüğümü pek hatırlamıyorum ama yakışmış. Dün Alex de bir farklıydı, sanki o da oyununu bir üst seviyeye taşımıştı. Takımıın en iyilerinden biriydi. Maçın son dakikasına kadar çok aktifti ve hep oyunun içindeydi. Onu böyle istekli görmek çok güzel..

Maç sonunda yaptıkları ve yapamadıklarıyla ön plana daha çok Sercan çıktı. Son dakikalarda girdiği iki net pozisyondan birini atsa kral olacaktı ama işi bitiremedi. Gerçi Volkan'ın da hakkını vermek lazım, her iki pozisyonda da maçtan kopmadığını gösterdi. Sercan kaçırdıklarıyla öne çıktı ama bence maçın Bursaspor adına en iyi oyuncusu Turgay'dı. Çok güçlü ve hiç durmuyor. Rakip savunmayı tek başına dağıtıyor, her şeyi yapıyor. Bursaspor kontra ataklar dışında ileride ne kadar gözüktüyse bu Turgay sayesinde oldu.

Tabii bu skordan sonra Fenerbahçe'nin önemli maçları kazanamıyor olmasına yapılan vurgular arttı ama katılmıyorum. Kadıköy'de oynanan iki derbide alınan beraberlikler önemli kayıplar tamam ama diğer üç maç da çok zor deplasmanlardı. Bursaspor ve Galatasaray maçlarından önce oynanan maçlarda da takım sancılı bir dönemin ortasındaydı, kendine gelmeye çalışıyordu. Yani kısaca Fenerbahçe'nin önemli maçlarda kazanamamış olmasını sabit bir sorun haline getirecek kadar abartmamak lazım.

Fenerbahçe için kalan 8 maçta 20 puan hedeflediğimi yazmıştım. O hesapta Bursaspor deplasmanı karşılığında 1 puan vardı. Şimdi kaldı 7 maç. Sezon başında olanları, bugüne kadar yaşananları şöyle bir düşününce an itibariyle Fenerbahçe iyi bir yerde diyebilirim. Puan hesaplarından da önemlisi Fenerbahçe iyi top oynuyor. Sezon başına göre takım her hattıyla çok ilerledi ve gün geçtikçe daha çok zevk veren bir takım haline geliyor. Yavaş yavaş Aykut Kocaman'ın yapabildikleri ortaya çıkıyor. Yani kısaca Fenerbahçe iyiye gidiyor..

Fenerbahçe 0-0 Galatasaray

2010-10-25T18:15:00.005+03:00

Maç öncesinde çekiniyordum. Galatasaray’ın durumu kötüydü, Fenerbahçe normal olarak maçın favorisiydi ama aslında abartıldığı kadar da favori değildi. Sezona kötü başlayan takım yeni yeni toparlanıyordu ama hala oturmamış bazı şeyler vardı. İleride Stoch-Niang-Dia üçlüsü ile birlikte Alex’in ve orta sahada Emre-Mehmet Topuz ikilisinin zorluk derecesi yüksek maçlarda neler yapabileceği belirsizdi. Saha dışında ise durum net olarak Fenerbahçe’nin aleyhineydi. Medyada yaratılan ortam, bahis oranları, Fenerium’da çıkan o aptal t-shirt ve Fenerbahçelilerin tavrı bu maçı mucizevi bir sürprize açık bir hale getirmişti. O klasik maç öncesi gerginliği de yoktu ve Fenerbahçe’yi uzun süredir ilk defa derbiye bu kadar az motive olmuş bir şekilde gördüm. Bunun olmasından korkuyordum ama Aykut Kocaman’ın böyle bir şeye izin vermeyeceğini düşünüyordum. Yanıldım. Aykut Kocaman’ı bu maç özelinde eleştirdiğim şey de budur.

Galatasaray çalkantılı bir hafta geçirdi, önemli değişiklikler oldu. Hafta sonu derbi olmasaydı neler olacaktı bilemeyiz ama alınan kararların birçoğunda derbinin de etkisi vardı. Durum onlar için iyi gözükmüyordu ama aslında içinde oldukları psikoloji bu maçı tam onların kazanabileceği bir maç haline getirmişti. Yeni bir teknik direktörleri vardı ve bu teknik adam kim olursa olsun ilk maçında bir sıçrama yaratacaktı. Fenerbahçe’ye Kadıköy’de kaybetmemek çok önemliydi ve hedeflerine ulaştılar.
.

Galatasaray’ın sahaya çıkartabileceği kadro alternatiflerini gördükçe çekincelerim artıyordu. Çok da fazla bir alternatif yoktu, muhtemelen kalsaydı Rijkaard da buna benzer bir kadro tercih edecekti. Arda, Baros ve Kewell’ın yokluğunda her ihtimalde sahada savunmacı ve dirençli bir takım olacaktı. Bir anlamda eksik oyuncular Galatasaray’ın avantajı oldu. Sahaya sağlam bir orta saha ile çıktılar, önlerine de süratli Pino’yu saldılar. Mehmet Topuz-Emre ikilisi birçok maçta Fenerbahçe için yeterli olabilir ama böyle maçlarda, hele ki rakip orta sahada sayısal bir üstünlük de kuruyorsa sıkıntı yaratabilirdi. Stoch ve Dia kanatlara yapışınca 5 kişilik Galatasaray orta sahasına haliyle 2 kişi karşı koymakta zorlandı. Ben Cristian’ı oynatıp Mehmet Topuz’u sağa atmayı tercih ederdim ama kazanan ve beğeni toplayan takımı bozmaya cesaret edebilir miydim bilmiyorum. O yüzden Aykut Kocaman’ı da, Cristian konusundaki tavrını da ayrıca takdir ettiğim için bu noktada suçlamıyorum.

Fenerbahçe ilk yarı Galatasaray’ın hakemin müsade etmesiyle birlikte gelen sert oyunu ve orta sahadaki sayısal üstünlüğü karşısında pasifize oldu. Oyun planı Dia ve Stoch üzerinden gelişecek kanat akınlarına bağlanmıştı ama bu iki isim de top her aldıklarında karşılarında bazen iki bazen de üç oyuncu buldular. Buna rağmen kanatlarına yapışıp kaldılar, ortaya girip buradaki iki oyuncuya yardım etmediler. Galatasaray ön tarafta baskı yaparak Fenerbahçe’nin rahat oyun kurmasına müsade etmedi. Böyle olunca Fenerbahçe’nin ön ve arka tarafı arasındaki bağlantı tamamen koptu. Kısa oyuncular yüksek topları da alamadı, dönen toplar da kalabalık Galatasaray orta sahası tarafından toplandı. İlk devre Galatasaray daha iyi gözüktü ama Pino’nun yakaladığı net pozisyon ve ceza sahası dışından vurduğu şutlar dışında kısır bir ilk yarı geçirdi.

Fenerbahçe maç başında kuramadığı baskıyı ikinci devre ile birlikte kurdu ve rakip kalede daha fazla gözükmeye başladı ama ileride çoğalamayınca iyi kapanan Galatasaray karşısında istediği sayıda pozisyon bulamadı. Aykut Kocaman Semih-Alex ve Dia-Kazım hamlelerini yaptı ama beklediği etkiyi yaratamadı. Fenerbahçe zorladı, Galatasaray direndi ve hayalini kurduğu beraberliği alarak evine döndü. Fenerbahçe adına ikinci yarıdaki oyundan memnunum diyebilirim ama belki de ilk devre üzerinde nispeten daha etkili bir Fenerbahçe izlediğim için böyle düşünüyorum. Galatasaray ise planını tam olarak sahaya yansıtabildi. Sert oynadılar, Fenerbahçe’ye alan bırakmayarak özellikle ilk devre etkisiz kıldılar. Kapasitesinin altında oynayan Fenerbahçe karşısında kapasitelerinin üzerine çıktılar.

Fenerbahçe adına maçın en iyisi bence tartışmasız Yobo’dur. Bir savunma oyuncusunu izlemekten keyif alacağımı düşünmüyordum ama belki de Bilica etkisiyle Yobo bana büyük keyif veriyor. Şimdiye kadar kusursuz bir performans sergiledi. Yobo dışında orta sahada oynayan ikili, Mehmet ve Emre de ellerinden geleni yaptılar. Galatasaray’ın kalabalık orta sahasına karşı iyi mücadele ettiler, bu bölgeyi tamamen Galatasaray’a bırakmadılar. Mehmet Topuz’un Konyaspor maçından sonra bu maçta da iyi oynaması beni ayrıca sevindirdi.

Hakem Bülent Yıldırım maçı çok kötü yönetti, hatta bence maçın sonucuna da etki etti ama fazla tartışılmıyor. Neill’ın sert, hatta sertlikten de öte adi futboluna fazlasıyla müsade etti. Sami Yen’de böyle oynamayı geçiyorum, Kadıköy’de Fenerbahçe bu sertlikle oynayıp maçı 11 kişi bitirseydi bile neler söylenirdi tahmin edebiliyorum. Şu maçın sonunda Fenerbahçe fazla sakat vermediği için şanslı sayılmalı. Neill’a çıkmayan ikinci sarı kart rezillik, kartı olmasaydı eminim o pozisyonda sarı kart görürdü ama kırmızıya döneceği için Bülent Yıldırım kartsız geçiştirdi. Artı çoğumuzun gülüp eğlendiği Sabri pozisyonu var ki bence o pozisyon penaltı ama penaltıyı geçtim endirek vuruş bile verilmedi. Niang’ın hatalı bir ofsayt bayrağı ile kesilen önemli pozisyonu da atlamamak lazım, o taraftaki yan hakem de kötüydü. Bülent Yıldırım’ın art niyetli olduğunu sanmıyorum ama yanlış bir şey yapmaktan, özellikle Fenerbahçe lehine bir hata yapmaktan çok korkuyordu. 6 oyuncu değişikliği olmuşken maçı sadece 3 dakika uzatması da bunun bir göstergesi, maçı bir an önce bitirip evine gitmek istiyordu.

Kadıköy’deki galibiyet serisi bir gün bitecekti, mağlubiyet ile değil de beraberlik ile bitmesi iyi oldu. Şimdi devam etmesi gereken yeni bir seri var, Kadıköy’de Galatasaray’ın maç kazanamaması. Bizim tarafta Galatasaray’ın beraberliğe sevinmesi ile dalga geçiliyor, Galatasaray tarafı ise farklı kazanmaktan bahsedenlerin tedirginlik içinde maç seyretmesi ile. Karşı taraf gibi düşünmeye çalıştığımda bu sevinci bir yere kadar anlayabiliyorum. 10 yıl boyunca rakip sahada puan alamamışken, takım kötüyken, bahis oranları takımıma bir Anadolu takımı yapmışken, bütün hafta rakip takım taraftarları dalga geçmişken ve birçok sakat oyuncum varken sahada kafa kafaya bir oyun sergileyip çıkardığım beraberlik ile rakibin hevesini kursağında bıraksaydım ben de çok sevinirdim. Hatta belki ben de futbolcumu tribüne çağırıp onunla birlikte tezahurat yapardım. Ama meşaleler ile kutlama yapanlardan ve tesislerde futbolcu karşılayan taraftarlarımdan utanırdım..

Aslında bu sonuç iki takıma da yaramadı. Sahasında iki puan kaybettiği ve psikolojik olarak da etkilendiği için daha zararlı çıkan taraf Fenerbahçe ama lidere nispeten daha yakın olan ve üç derbisi ile birlikte Kayserispor deplasmanını geride bırakan taraf da Fenerbahçe. Konyaspor maçından sonra Galatasaray karşısında sonuç ne olursa olsun bu takım hakkında düşündüklerimin değişmeyeceğini söylemiştim çünkü ben bu takımda ışık görüyorum. Tabii ki eksikler var, dün Galatasaray karşısında özellikle ilk devre etkisiz kalmak da bir eksik ama bunların hepsi çözülebilecek sorunlar. Derbi maçlarında henüz galibiyet alınamamış olması da bir sorun. Gerçi 3 senedir derbilerde büyük üstünlük kurduk da ne oldu, o da ayrı. Şampiyon olduktan sonra derbi kazanamamış olmak herhalde kimsenin umrunda olmaz. Benim bu takım için koyduğum hedef ilk devrenin kalan sekiz maçında minimum 20 puan alması ve ben bu hedefe ulaşabileceklerine inanıyorum.

Formula 1 Kore GP Öncesi

2010-10-22T13:38:00.002+03:00

Blogda Formula 1 yazılarını sürekli hale getiremedim ama hala yakından takip ediyorum. Bu hafta sonu sürücüler yeni bir piste çıkıyorlar. Kısa bir süre öncesine kadar yarışa yetişip yetişmeyeceği belli olmayan Kore GP Pazar sabahı 09.00’da başlayacak.

Her ne kadar fazla yer vermesem de Formula 1 2010 sezonu mükemmel geçiyor. Son üç yarış öncesinde yukarıdaki fotoğrafta yer alan 3 ayrı takımdan 5 pilotun da şampiyonluk şansı var. Kazanan pilotun 25 puan aldığı sistemde 5 pilotun sezonun son bölümüne sadece 31 puan aralığında girmesi kolay kolay görebileceğimiz bir şey değil. Bir daha ne zaman böyle çekişmeli bir sezon izlenir bilinmez.

Bu spora azıcık ilgisi olanlara Kore yarışını kaçırmamalarını tavsiye ederim. Pilotlar bu piste ilk kez çıkıyorlar ve yarış sonunda her türlü sonuç çıkabilir. Sanırım çok heyecanlı bir hafta sonu olacak.

Mark Webber - 220 p.

Fernando Alonso - 206 p.

Sebastian Vettel - 206 p.

Lewis Hamilton - 192 p.

Jenson Button - 189 p.

Siftah

2010-10-22T12:31:00.002+03:00

Bu maçı izleyebilmek ve öncelikle bu maçı yazabilmek isterdim ama ne yazık ki ancak Twitter'dan takip edebildim. Fenerbahçe Galatasaray'ı çok rahat bir oyundan sonra farklı yenerek 18. Cumhurbaşkanlığı Kupasını kazandı. Skor için baktığımda Fenerbahçe son çeyreğe kadar genelde Galatasaray'ı ikiye katlıyordu.

Herhalde kimse olaysız bir maç olmasını beklemiyordu. Fark açıldıktan sonra oyunun devam etmesine müsade etmeyen Galatasaray taraftarları salondan çıkarıldı, muhtemelen çok uzun bir süre daha salon sporlarında deplasman seyircisi olmayacak.

Kızlara tebrikler ve teşekkürler. Siftahı yaptılar, Euroleague şampiyonluğu ile noktayı koymalarını diliyoruz.

Beşiktaş 1-3 F.C. Porto

2010-10-22T12:10:00.004+03:00

Beşiktaş’da cicim ayları bitti. Dün oynanan Porto maçı mağlubiyet serisini üçe çıkardı ve Beşiktaş bu 3 maçta 7 gol yemiş oldu. Beşiktaş çok eksik bir kadro ile sahaya çıktı, zaten çoğunluk da maçı Porto’nun kazanacağını düşünüyordu. Takımda bu kadar eksik oyuncu varken “şu oynasaydı, bu oynasaydı” diyerek Schuster’e yüklenecek bir durum yok, belki sadece İsmail düşünülebilirdi. Schuster’e yüklenenlerin asıl dayanak noktası ise Hakan tercihi ki çok da haksız sayılmazlar. Hakan’ın durumuna ben bile üzülüyorum, sahaya çıkarken ayaklarının titrediğini hissedebiliyorsunuz ama olmuyor işte. Yetersiz ve gelişmiyor.

Beşiktaş maça ev sahibi takım agresifliği ile başlamadı ki bu bir tercihse bence yanlış bir tercih değil. Üzerine gelen Beşiktaş’ı Porto çok daha erken cezalandırabilirdi. Gole kadar topa daha çok Porto hakimdi, durgun tribünler önünde istediklerini yaptılar ama Beşiktaş’a pozisyon da verdiler. Gerçi maçın başında önce Nihat’ın sonra da Bobo’nun gol yapamadığı pozisyonda Beşiktaş skor avantajını eline geçirseydi de maçı kazanması çok zordu. Çünkü Beşiktaş’ın çok kötü bir savunması var. Herkes Schuster’in Beşiktaş’ını Mustafa Denizli’nin takımına tercih eder tamam ama geçen sezon izlediğimiz savunma özelliğinin bu kadar çabuk ortadan kaybolması da şaşırtıcı. O takımı tamamen çöpe atmak yerine bu yeni takım ile harmanlamak bence daha doğru olacaktı. Beşiktaş çok kolay gol yiyen bir takım ve bu golleri çıkartacak kadar da skorer değil.

Dün Quaresma ve Guti olsaydı da Beşiktaş’ın maçı kazanması çok zordu, neticede bu iki yıldız takımın gol yemesini engellemiyor. Bu maçta kabak ağırlıkla Hakan ve Zapo’nun başına patladı ama bence bu sezon İbrahim Toraman da çok kötü oynuyor. Yenen 3 golde de hatası var, sayılmayan Porto golünde de Hulk’a paspas oldu.

Sezonu erken açan Beşiktaş’ın bu dönemlerde düşüşe geçeceğini tahmin ediyordum ama sonuç anlamında beklediğimden de sert bir düşüş yaşadılar. Bu hafta Kayseri deplasmanı var ve oradan 3 puanla dönmeleri hiç kolay olmayacak. Malum, dengesiz bir milletiz. İyi giden şeyleri abartmayı çok seviyoruz, işler kötü gitmeye başlayınca da eleştirinin cılkını çıkartıyoruz. 1 ay öncesine kadar fazlasıyla göklere çıkartılan Schuster 3 maç ile bu kadar eleştiriliyorsa Kayserispor karşısında alınacak bir mağlubiyet işleri onun için iyice zorlaştıracaktır.

Son cümle Hulk için olsun. O iki senedir hayalini kurduğum forvet.

Insert manager here -->

2010-10-21T14:53:00.004+03:00

Aslında herkesin yazdığı şeyleri yeniden ele almanın bir anlamı yok. Kime kızacağımızı tahlil etmekten sıkıldık artık, hayal kırıklığına da alıştığımız için sakiniz. Kim olacak biz, Galatasaraylılar. Hislerimiz zirve yapmıyor artık, ne yüksek ne alçak. Bir tiksinme ifadesiyle seyrediyoruz ama isyan edecek hal yok. Çaresizce Rijkaard istifa diye bağıran birkaç yüz kişiyle tek tek konuşulsa "abi aslında adamın yok bi günahı da, bu halde de kalsın mı diyeceğiz" gibi bir ortak paydada bulaşacaklarını tahmin ediyorum. Ha ayrıca, evet kalmasın. Faydası değil zararı artacak günden güne, bu belli. Çok şeyler var söylenmesi gereken "bi adam gelsin bizi kurtarsın" kültürümüze dair. Bi adam. Gelsin, devrim yapsın, kazansın, öğretsin ve geleceğe teslim etsin. Bi adam. Gelsin bizi daha iyi yapsın. Nitekim bi adam yapamadı mı o adama kızarız, kellesini alırız, hastalığımıza yeni teşhis koyup bi adam daha çağırırız. O bakımdan, konu Galatasaray özelinde gibi görünse de bu hafta itibariyle, bu dramanın bir diğer müptelası Fenerbahçe'de de Aykut yine o adam yapıldı, "devrim" filan oldu. Birileri "şans verilsin, zaman tanınsın" diyecek, kimi diğerlerinden daha uzun dayanacak. Diğerleri ise "bu ne lan, asalım keselim" demeye başlayacak, ve sayıları zaman içinde artacak. Fark etmez neresi olduğu. Niye getirilir Del Bosque, ve niye Rıza Çalımbay için kovulur? Eğer gerçekten bi sokak kedisi bile çalıştırsa ilk 4'e giriyorsa bu takımlar, neden teknik direktör transferi önemli? Mantalite mi, altyapı mı, nedir derdimiz? İyi futbol VE şampiyonluk derdimiz. Peki bunu uygulatabilen kişi karizmatik olmasa da olur mu? Meşhur olmasa? Oyuncular takar mı kamuoyunun takmadığı adamı? Neyse kaybediyorum odağımı. Futbolcu da bu düzenin içindedir demek istediğim. Onlar için de bir kelledir teknik direktör. Rijkaard öncesi Laudrup lafı dolanıyordu, bir arkadaşım da acayip mutlu, umutlu... Dedim ki, adam dünyanın en iyi klüplerinde, en iyi hoca ve futbolcularla, planlı programlı yöneticilerle çalıştı son 25 yıldır. Üstelik akıllı, efendi, soğukkanlı bir Danimarkalı. Bizimkiler onu çıtır çıtır yerler.

Ahmet Çakar ya da Tanburacı gibi oldu, veya Erman biliyorum. Gurur da duymuyorum bu söylediğimden ama gerçekten böyle düşünüyorum. Futbolcusu, medyası, yöneticisi ve seyircisiyle sabırsız, disiplinsiz, vizyonsuz ve bunların getirdiği yorgunluklardan olacak çokça da tembel bir futbol ülkesiyiz. Ama en iyisini en kısa sürede hakettiğimize olan inancımız tam. Harika. Neyse, adamların 100 yıldır oynadığı maçlara kırk yılda bir dahil olup tarih yazıyoruz ya. Küçük ülke, sesi soluğu pek çıkmıyor diye kendimizi mesela Belçika'dan çok acayip önde görüyoruz ya. İsmini daha önce duymadık diye eski Sovyet topraklarının yeni sermaye takımlarını aşağılıyoruz ya. İşte öyle birşey. Sadece pata küte savaşıp topu Mehmet Yıldız'a şişiren Sivas'ı 3 senedir yenemeyen bir takım Karpati'ye neden elenmesin ki sen adını duymadın diye?

Dağınık gidiyorum ama malum bendeniz severely lacking match practice.

Adnan Sezgin'e sallayan bol şu ara, ben de, ben de... Next post

Fena Geliyor..

2010-10-21T00:09:00.000+03:00

Ryan Giggs'den sonra bir başka Cardiff doğumlu solak Avrupa futboluna damga vurmaya hazırlanıyor..

Gareth Bale dünyanın en iyi sol kanat oyuncusu olma yolunda büyük bir hızla ilerliyor..

Film Gibi

2010-10-20T16:11:00.005+03:00

Galatasaray'da çok acaip şeyler oluyor. Gerçekte neyin ne olduğunu, şu 3 günde olayların nasıl geliştiğini belki bundan yıllar sonra öğreneceğiz ama olsun, yine de çok heyecanlı.

İlgiyle izliyoruz.

Bakalım daha neler olacak..

Özer..

2010-10-19T21:36:00.004+03:00

Gün içinde ara ara aklıma geliyordu, kontrollerin sonrasında yapılacak açıklamaya bakınıyordum. Ne yazık ki kötü haber geldi, Özer Hurmacı'nın daha önce kırılan sol ayak tarak kemiği bu kez de aldığı darbe sonucu çatlamış.. Alex'in Twitter'dan söylediğine göre de dönüşü 3 ayı bulacak..

Ziya Doğan için daha fazla bir şey söylemek istemiyorum çünkü blogda küfür etmemeye çalışıyorum ama o müdaheleyi yapan Konyasporlu futbolcunun sakatlanarak en az Özer kadar sahalardan uzak kalmasını canı gönülden diliyorum..

Şans bir türlü Özer'in yüzüne gülmüyor. Ayağı kırıldı, 2 ameliyat oldu. Omuzundan sakatlandı, sezonu büyük fedakarlık yaparak o şekilde bitirdi ve sonrasında bir ameliyat daha oldu. Sezon başı kampını kaçırdı, tam toparlanma zamanı gelmişken ve Konyaspor maçında Alex'in yokluğu onun büyük şansı olmuşken bu kez de maçın başında ciddi şekilde sakatlandı. Güçsüz ya da kendine bakmıyor diyemem, hepsi darbeye bağlı sakatlıklardı. Gerçekten büyük kısmetsizlik, çok üzgünüm..

Özer'e büyük geçmiş olsun, umarım bir an önce eskisinden de sağlam olarak geri döner. Bir yandan korkuyorum ama ona hala inanıyorum..

Konyaspor 1-4 Fenerbahçe

2010-10-19T14:42:00.002+03:00

Fenerbahçe’nin iyi futbolunu, organize ataklarını ve güzel gollerini izledik ama maçın sonunda bu güzel futbol kadar Konyaspor takımının attığı tekmeler konuşuluyor. Maç boyunca Ziya Doğan’a okuduğum bedduanın haddi hesabı yok, böyle adamlara iş verilmemesi lazım. Bu karakterler futboldan para kazanamamalı. Rakibi sakatlamak pahasına tekme atmayı oyun taktiğinin bir parçası haline getiren bu takıma maçı yöneten Abdullah Yılmaz da çok müsade etti. Caner’e faul olduğu bile tartışılacak pozisyonda sarı kart çıkartırken gösterdiği hassasiyeti Konyaspor için de gösterseydi rakibin bu maçı 11 kişi bitirmesi imkansız olurdu. Özer’in sakatlanıp oyundan çıktığı pozisyonda kartı geçtim faul bile çalmadı. Ayrıca Fenerbahçe’nin net 2 ama bence 3 penaltısını da vermedi. Şanslıymış ki maç net bir skorla bitti, üzerine çok gidilmeyecektir.

Maçtan önce ilk kez beraber oynayacak Dia-Stoch-Niang üçlüsünün neler yapabileceğini herkes gibi ben de çok merak ediyordum ama en az bunun kadar merak ettiğim bir diğer bölge de orta sahaydı. Mehmet Topuz’un orta sahanın ortasında neler yapabileceğini görmek istiyordum, bu geçen sezondan beri olmasını istediğim bir denemeydi. Fenerbahçe’de Emre’nin yokluğu bir kez tam olarak doldurulabildi, Mehmet Topuz tarafından Sami Yen’de kazanılan Galatasaray maçında. Mehmet Topuz’dan o bölgede verim alabilmek Fenerbahçe için çok önemliydi ve dün Mehmet herhalde geldiğinden beri en iyi futbolunu oynadı. Oyunun iki tarafında da etkiliydi, Emre’yi de çok rahatlattı. Neredeyse kusursuzdu. Bu futbolu oynamaya devam edebilirse Fenerbahçe’nin iki tane imrenilecek oyuncuyla doldurduğu üst seviye bir orta sahası olacak.

Maça genel olarak baktığımızda Fenerbahçe adına kötü oynayan bir oyuncu bulmak zor. Tabii Alex’in olmadığı takım böyle iyi oynayınca anti-Alex’cilere de gün doğuyor. Dün oynayan takımda Alex’in yerini Özer ve daha sonra da Semih doldurdu. Alex’i direkt olarak bu takımın içine girebilir ve dün gördüğümüz mücadeleci, hareketli, oyuncuların sorumluluk aldığı ve birbirleriyle yardımlaştığı futbol Alex’in de performansını arttırabilir.

Caner’in oynaması önemli ve çok ekstra işler yapmasa da yerini dolduruyor, göze batmıyor. O oynayınca yabancı kontenjanı da büyük esneklik kazanıyor. Yobo da Bilica’dan sonra insanı ayrı bir etkiliyor, sanki onun takıma girişi sadece savunmayı değil Fenerbahçe takımını bir gömlek yukarı taşıdı. Stoch formasından bir süredir uzak olmasına rağmen bunu hissettirmedi, Dia ise üst üste 4. maçında da etkiliydi. Niang ile beraber ileride bu üçlü beraber oynadığı sürece Fenerbahçe belki başka bölgelerde sıkıntı çekebilir ama gol bulmakta pek zorlanmayacak gibi gözüküyor. Semih’i de eski günlerine yakın görmek güzeldi. Futbolcularla birlikte Aykut Kocaman da iyi bir maç çıkardı, çok doğru oyuncu değişiklikleri yaptı.

Fenerbahçe’nin adam gibi bir hazırlık dönemi geçiremediğini ve bunun olumsuz etkilerini çok ağır bir şekilde hissettiğini sıkça söyledik. Dün sahaya çıkan kadroda olanlardan sezona tam anlamıyla sadece Caner, Volkan belki de biraz Stoch hazırlanabildi, kalanlar ise ya takıma geç katıldı ya da sakatlıklar ile boğuştu. Takım yeni yeni kendine geliyor, taşlar yerine oturuyor. 8 maçta atılan 24 gol var ve savunma da Yobo’nun gelişi ile beraber iyiye gidiyor.

Haftaya derbi ne olur bilinmez, neticede derbidir. 50 sene boyunca Fenerbahçe’nin kazanacak hali yok, sonunda o seri de bir gün bitecek. Belki o hafta bu haftadır ama o maç nasıl biterse bitsin, benim için oradan çıkacak sonuçtan önemlisi takımda bu akşam ilk kez ışık görmüş olmamdır..

Orgazm..

2010-10-16T01:50:00.004+03:00

O an hissetiklerimi daha iyi bir kelime ile anlatamam..

Azerbaycan 1-0 Türkiye

2010-10-13T00:09:00.003+03:00

5 sene boyunca gıkını çıkaramayanlar şimdi gelip bu adamı vergi kaçakçısı yapabiliyorlar, ona 2. adam diyorlar, emeklilik ikramiyesi peşinde koşturuyorlar.. Guus Hiddink'i de mundar ediyorlar..

Böyle adamlar bu ülkeye fazla, bir türlü olmuyor.. Fatih Terim geri gelsin de herkes rahatlasın..

Yine Ara

2010-10-01T16:57:00.009+03:00

Yine iş, yine evden, ofisten ve hatta şehirden ayrılış, yine futboldan ve hayattan kopuş.. 10 günden önce dönebileceğimi sanmıyorum.. Bakalım döndüğümde neler olmuş olacak..

Auxerre 0-1 Real Madrid

2010-09-29T13:34:00.004+03:00

Şampiyonlar Ligi maçları sonrasında eskiden bloglarda sanki daha çok yazı olurdu. Maçları izlemek artık iyice zorlaştı, izlenmeyen maçların da yorumu haliyle olmuyor. Ben Auxerre-Real Madrid maçını izleyebildim, kısaca maçı not edeyim. Aman bir yanlış anlaşılma olmasın, tabii ki D-Smart almadım. Evinde olan bir arkadaşıma misafir oldum. Çok da güzel bir maç olmadı, belki de gecenin en tatsız maçıydı. Sadece bu maçın yayınında, diğer maçlarda gol oldukça o tarafa bağlanıyorlardı, aksi takdirde Auxerre-Real Madrid maçını herhalde 90 dakika izleyemezdim.

Jose Mourinho’nun kadro tercihi merak ediliyordu, bir tek Benzema’nın yerinin garanti olduğunu söylemişti. Sahaya çıkan 11’de bazı değişiklikler vardı, Carvalho yerine savunmanın göbeğine Ramos geçmiş, ondan boşalan yeri de Arbeloa doldurmuştu ama asıl değişiklik orta sahadaydı. Di Maria ve Mesut kulübedeydi. Muhtemelen maçın Fransa’da olması sebebiyle de Lass ve Benzema bu iki oyuncunun yerine oynuyordu. İlk devre top hakimiyeti Real Madrid’deydi ama kötü bir futbol sergilediler. Özellikle Ronaldo rezaletti. Bir iki pozisyon buldular ama bunlar da organize atakların sonucunda gelmemişti.

İkinci devre Mourinho’dan beklenen müdaheleler gelmeye başladı. Önce Benzema’nın yerine Mesut girdi ve Real Madrid klasik formatına döndü. Oyunun şekli biraz daha değişti ama Lass, Xabi ve Khedira’dan oluşan orta saha üretken olmak için yeterli değildi. Zaten ben Lass’a o kadar dakika nasıl dayandığını anlayamadım, belki 10’dan fazla saçma sapan top kaybı yapmıştır. Sarı kartı gördükten sonra üzerine 1-2 faul yapınca Mourinho da dayanamadı ve onun yerine Di Maria’yı alarak Carvalho haricinde ideal 11’e dönmüş oldu. Baskı iyice arttı, Auxerre tamamen kapandı. Golün öyle ya da böyle geleceği hissediliyordu. Gerçi ani bir Auxerre hücumunda Pepe neredeyse kendi kalesine çok şık bir kafa golü atıyordu ama top direkten döndü. Bu pozisyondan sanırım 3-5 dakika sonra da Mesut’un ceza sahasına gönderdiği topa Di Maria’nın yaptığı net vuruş Real Madrid’e galibiyeti getirdi. 86. Dakikada, oyunun bitmesine uzatmalarla beraber 10 dakika gibi bir süre varken Higuain yerine diğer Diarra oyuna girince, kuponum yatacak olmasına rağmen Real Madrid’in gol yemesini istedim ama Aykut’u cezalandıran futbol oyunu ne yazık ki Mourinho’yu cezalandırmadı.

Espanyol ve Levante maçları ile beraber Real Madrid’i Mourinho ile izlediğim üçüncü maç bu oldu ve yine beğenmedim. Takımın tüm saldırganlığı gitmiş gibime geldi. Dün özellikle Ronaldo tanınmayacak haldeydi, ayakta duramıyordu. Yaptığı olumlu bir şeyi hatırlamıyorum. Kaydı düştü, yanlış tercihler yaptı, hatalı paslar attı ve çok farklı dışarı giden şutları oldu. Suratından ruh halinin de pek iyi olmadığı anlaşılıyordu. Bu halleriyle Barcelona’yı Pellegrini kadar bile zorlayamayabilirler ama neticede bahsettiğimiz takım Real Madrid, başındaki adam da Jose Mourinho. Mutlaka çok şey değişecektir.

Championship Manager 01/02

2010-09-28T16:12:00.006+03:00

Eskiden ben de bir “CM” manyağıydım. İş yok, yapacak bir şey yok, sorumluluk yok, e biz de günlerce başından kalkmadan oynayabiliyorduk. Yola Championship Manager 2 ile çıkmıştım, CM efsanesinin FM kostümünü giydiği dönem benim iş hayatıma başladığım zamanlara denk gelince de oyundan koptum. Seri içinde favorim ise her zaman CM 01-02 olmuştu.

Meğer oyun 2009 Ocak ayında ücretsiz olarak resmi sitesinden indirilebilmeye başlamış. Update işi ile uğraşan kişiler de sağolsunlar kadroları güncellemişler, lig formatlarını düzenlemişler.

Bu efsane oyunu günümüz kadrolarıyla oynamak isteyenler önce bu linkten oyunu indirmeliler.

Daha sonra sırasıyla buradan 3.9.68 patch’ini, buradan tapanipatch 2.18’i ve son olarak da buradan Eylül itibariyle güncellenen kadroları indirip kurmak gerekiyor. Korkmayın, çok uğraştırmıyor.

Edit: Şampiyonlar Ligi formatı eski sistemmiş. Canım biraz sıkıldı ama olsun, yine de deliler gibi oynuyorum.

Kasımpaşa 2-6 Fenerbahçe

2010-09-28T13:19:00.005+03:00

Ali Sami Yen stadına ben de veda edebilmek isterdim, benim de orada birçok hatıram var ama bunu engellediler. Pazar günü biletimi alacakken küçük beyinlerin yarattığı uygulamayı duydum. Dünyanın herhangi bir yerinde futbol seyircisinin maça gelmesini engellemeye çalışan yöneticiler olduğunu sanmıyorum. Bir Süper Lig maçı oynanıyor ve tribünlerin yarısına seyirci alınmıyor. Bunu bir spor kulübü, mantıklı bir sebebi olmadan talep ediyor ve basiretsiz Federasyon da bu isteğe olur veriyor. İşin bir diğer can sıkıcı yanı da futbol sevgisi hakkında romantiklik yapmayı çok sevenlerin bu rezilliğe ses çıkarmıyor olması..

Kasımpaşa’nın hali ortada. Ben de bu maçta fark bekliyordum ama o haldeki takımların ne kadar tehlikeli olabileceğini daha önce Fenerbahçe özelinde çok gördüğüm için aynı zamanda tedirgindim. Kim ne derse desin rakip takımın başında Yılmaz Vural’ın olması da insanı ürkütüyor, neticede Fenerbahçe karşısındaki galibiyet yüzdesi Beşiktaş ve Galatasaray’dan daha fazla olan bir adamdan bahsediyoruz. Erken gol ve Fenerbahçe’nin takım savunmasındaki aksaklıkları görünce kısa süreli bir kabus gördüm ama Ersen Martin sağolsun bizi o kabustan kurtardı. Kasımpaşa’nın iki gol bulduğu ve daha fazlasını da atabilecekmiş gibi göründüğü dakikalarda Bilica’nın rezil futbolunun payı çok fazla, maçtan önce alkol almış gibi bir hali vardı ama tek sebep de onun ve Andre Santos’un görüntüsü değildi. Kasımpaşa elini kolunu sallayarak orta sahayı geçebiliyordu. Emre ön tarafa çok yakındı ve Selçuk orta sahanın yükünü tek başına çekmeye çalışıyordu ama yetmiyordu.

İkinci devre Aykut Kocaman’ın oyuna çok net bir şekilde müdahele etmesi beni sevindirdi. İki oyuncu değişikliği de çok doğruydu, Emre de biraz daha orta sahaya yardım etmeye başladı ve oyun normal seyrine döndü. Fenerbahçe çok da zorlamadan 3 gol daha buldu, biraz daha sıksa daha fazlası da olabilirdi.

Bir Fenerbahçe taraftarı olarak takımda bir forvet görmek kadar güzel bir şey yok, artık biz de gol atabilen bir forvet izleyebiliyoruz. 5 senedir yaşadıklarımızdan sonra bu bizler için çok şey ifade ediyor. Dia Beşiktaş maçından sonra bu maçta da göze girdi, özellikle ilk yarı çok etkili oynadı. İstediği zaman rakibin yanından basıp geçti. Yobo hakkında konuşmak için daha erken, tek devre üzerinden yorum yapmak da çok mantıklı değil ama ben çok iyi sinyaller aldım. Alex hakkında yine konuşmayacağım, bu olay üzerinde durmanın Fenerbahçe’ye zarar vereceğini düşünüyorum. Kaptan dün yine işinin gereğini yerine getirdi, onu izleyebildiğim için ne kadar şanslı olduğumu bana bir kez daha hatırlattı.

Fenerbahçe’nin iyi bir kadrosu olduğunu hep söyledim, söylemeye de devam edeceğim. Ama oyuncuların birbiriyle uyumu iyi değil, tam anlamıyla bir takım görüntüsü veremiyorlar. Yine hep söylediğim gibi Fenerbahçe hala verimsiz sezon öncesi hazırlık kampının sıkıntılarını çekiyor. Bazı şeyler oturdukça bu maçın ilk yarısında iyice göze batan savunma sorunları da ortadan kalkacaktır.

Bu bilet konusunda olanlardan sonra Ali Sami Yen stadyumuna böyle bir skorla veda etmiş olmak beni ayrıca mutlu etti, çok da güzel oldu. Herhalde sezon başından beri futbolcular da ilk defa evlerine huzurlu dönmüşlerdir. Bu takımın her şeyden önce kendine güvenmeye ihtiyacı var ve her ne kadar oynanan futbol çok çok iyi olmasa da ortaya çıkan skor bu açıdan mutluluk verici.

İBB ve Üç Büyükler

2010-09-27T14:13:00.003+03:00

Fenerbahçe veya Beşiktaş’ın İBB ile oynayacağı maçlar öncesinde herkes puan kaybına hazırlıklıdır ama Galatasaray maçları öncesinde çoğunluk Galatasaray’ın zorlanmadan galip geleceğini düşünür. Dün de farklı olmadı. Sahada ne yaptığını bilmez şekilde dolanan İBB ilk 15 dakikada yediği iki golle maça erken havlu attı. Ben de bu 15 dakikanın sonunda maçı izleyen birçok Beşiktaşlı ve Fenerbahçeli ile aynı şeyi düşündüm. “Bir Belediye klasiği”, “bir gün bize karşı oynadığı futbolu Galatasaray’a karşısında oynarken de görecek miyiz acaba” gibi şeyler dedim.

Şike iması yapmıyorum, o kadar sığ düşünmem. İBB’nin sergilediği performanstan rahatsız olan benim gibilere karşılık yapılan savunma da şike üzerinden olmamalı. Abdullah Avcı’nın Galatasaraylı olmasından dolayı bu maçlarda rakibine kasıtlı olarak kolay teslim olduğu fikrine katılmam ama kendisi üç büyüklere karşı ne şekilde konsantre oluyorsa takımı da o kadar konsantre olabiliyor.

Ben Fenerbahçe taraftarıyım. Mesela ben İBB’nin başında olsam, Galatasaray’a ya da Beşiktaş’a karşı oynayacağım hafta içinde bambaşka bir hale bürünürüm. Çok hırslarınırım, takımımı da hırslandırırım. Bu iki takıma karşı galip gelmeyi birçok maça kıyasla çok daha fazla isterim ve oyuncum da benden bu elektriği alır. Fenerbahçe ile oynayacakken de tabii ki kazanmak isterim ama o hafta içi takımı çalıştırırken ne kadar hırslı olurum, o galibiyetin hayalini ne kadar kurarım işte o tartışılır.

Abdullah Avcı ve Arif Erdem de muhtemelen Fenerbahçe ve Beşiktaş’a karşı takım hazırlarken çok daha hırslı oluyorlardır. Bu iki takımı mağlup etmeyi Galatasaray’a göre çok daha fazla istiyorlardır. Futbolcuların da başındaki insanlardan bu elektriği alması ve o maçlarda çok daha fazla mücadele etmesi normal. Kimsenin Galatasaray’a maç hediye ettiği yok, son dakikada beraberliği aldıkları maçta Abdullah Avcı’nın nasıl sevindiğini de hatırlıyoruz ama iki teknik adamın takımı Galatasaray maçlarına hazırlarken işlerini iyi yapamadıklarını da çok açık bir şekilde görüyoruz.

Bir sonraki karşılaşmada Abdullah Avcı’nın ve takımının Galatasaray’a karşı çok iyi konsantre olmak için artık iyi bir sebebi var, şike imaları. Sonuç ne olur bilemem ama Beşiktaş ve Fenerbahçe karşısında izlediğimiz İBB’yi o maçta en sonunda Galatasaray karşısında da görebileceğimizi düşünüyorum.

Deniz Çoban

2010-09-20T23:02:00.003+03:00

Çalışıyorum, maçı izleyemedim ama olanları duydum. Verdiği kararda haklı olabilir ama adını duyunca birden ona karşı olan duygularım canlandı. "Şurada hakkımızı yedi, burada bizi yaktı" gibi bir dayanağım yok ama bu ülkede en çok nefret ettiğim hakem bu adam olabilir.

Evlat olsa sevilmez. Fırsat verseler bu adama sabaha kadar hiç sıkılmadan tokat atabilirim.

Teşekkürler..

2010-09-20T12:23:00.004+03:00

Bu olay hakkında çok fotoğraf ve yorum gördüm. Duygular ve düşünceler çoğunlukla aynı, tekrar etmeye gerek yok. Ben de aynen katılıyorum ve Ujfalusi'ye bir bela da ben okuyorum.

Bu fotoğrafı ise az önce gördüm, meğer gördüğüm diğer fotoğraflar olayın ciddiyetini yeterince iyi göstermiyormuş. Gerçekten inanılmaz bir görüntü, Messi'nin futbol hayatı bitebilirmiş.

Şükretmek lazım. Artık Allah mı korudu yoksa futbol tanrıları mı bir trajediye izin vermedi bilmiyorum ama Messi'yi koruyan her neyse ona çok teşekkür ediyorum..

Fenerbahçe 1-1 Beşiktaş

2010-09-20T01:13:00.004+03:00

Bu maçta Fenerbahçe'nin rakibi Beşiktaş değil de Galatasaray olsaydı muhtemelen ilk yarı 3-0 biterdi ve ikinci devrenin hiçbir anlamı kalmazdı. Maç sonu konuşulan şeyler de çok farklı olurdu. Volkan gereksiz yere penaltıya sebep olmasaydı da şu an çok başka yorumlar yapılacaktı. Beşiktaş'ın topa sahip olduğu ama buna Fenerbahçe'nin müsade ettiği, rakibe sadece yan pas yapma şansı verdiği ama kalesinde fazla pozisyon vermediği, rakip kalede ise pozisyonlar bulduğu anlatılacaktı. Ve muhtemelen Fenerbahçe'nin son yıllarda sıkça gördüğümüz şekilde kazandığı bir derbi olduğu söylenecekti. Ama penaltı geldi, Volkan hatasını telafi edemedi ve şimdi ortada konuşmamız gereken bambaşka bir maç var.

Maça Beşiktaş fena başlamadı. Orta alanda daha üstündüler ve topa daha fazla sahip oluyorlardı. Fenerbahçe ise maça tedirgin başlamıştı, tüm oyuncularda bir tedirginlik ve ürkeklik vardı. Selçuk ve Emre'nin pasifliği sebebiyle Fenerbahçe oyunun kontrolünü eline alamıyordu. Hatta 20. dakika civarında oyunun durduğu bir anda Alex ayrı ayrı bu iki oyuncunun yanına gidip onları toparlamaya çalıştı. Kısa bir süre içinde de Fenerbahçe biraz silkelendi. Beşiktaş'ın sert başladığı oyunda aynı derece sert olmaya, daha hareketli oynamaya ve topa da biraz daha fazla sahip olmaya başladılar. Tribün ile birlikte Beşiktaş üzerinde kurulan 3-4 dakikalık yoğun baskı sonucunda da gol geldi. Bu dakikadan sonra Fenerbahçe o klasik derbi formatına dönerek kontrollü oynamayı seçti. Elde Niang ve Dia gibi iki hızlı oyuncu olunca kontra ataklarda çok etkili oldu ve maçı kopartabilecek net pozisyonlar yakaladı ama değerlendiremedi.

Fenerbahçe'de ikinci devre Emre oyunda yoktu, sanırım bir rahatsızlığı varmış. Kısmetsizlik işte, Emre'nin kenara gelmesi oyunun gidişatını çok etkiledi. İlk devre golden sonra kontrollü oynarken pas yapabilen Fenerbahçe ikinci devre topa yine bir türlü sahip olamaz oldu. Orta saha üstünlüğü tekrar Beşiktaş'a geçti. Beşiktaş oyunu Fenerbahçe sahasına yıktı ama duran toplar dışında (Bu arada Guti herhalde ceza sahası çevresinden 15 duran top kullanmıştır. Cüneyt Çakır çok basit fauller çaldı. ) üretken olamadı. Toraman'ın kafası ve Volkan'ın aynı hücumda engel olduğu iki şut dışında pozisyon bulamadı.Fenerbahçe ise ilk devreye göre rakibini çok daha az tehdit edebildi ve dakikalar ilerledikçe belki biraz da yorgunluğun etkisiyle iyice geriye çekildi. Buna rağmen Alex ve Dia'nın yakaladığı iki pozisyon vardı ama yine gol çıkmadı. Maçın bitimine 5 dakika kala gelen penaltı ile de Beşiktaş 1 puanı kazanırken Fenerbahçe iki puanı kaybetti.

Schuster'in kadro tercihinin ve ikinci devre yaptığı oyuncu değişikliğinin hatalı olduğunu düşünüyorum. Skor böyle olunca muhtemelen fazla tartışılmayacaktır ama Nihat'ın 90 dakika oyunda kalması da, Aurelio'nun yerine Bobo'nun oyuna girmesi de bence çok yanlış tercihlerdi. Beşiktaş adına maçın adamı ise bence Ernst'dir, gerçekten mükemmel oynadı. Aurelio oyundan çıktıktan sonra sevinmiştim, ikinci devre rakibe verilen orta sahayı Fenerbahçe'nin tekrar ele geçireceğini düşünmüştüm ama Ernst buna neredeyse tek başına engel oldu. Guti ilk devre özellikle mağlup duruma düşene kadar çok etkiliydi. Son 20-25 dakika ise yoruldu ve basit top kayıpları yapmaya başladı. Daha sonra da kendini biraz daha geriye çekti, Ernst'i bu kez de daha sık onun önünde yer alırken gördüm. Quaresma ise Guti'nin aksine ilk devre çok etkisiz kaldı ve baya sinirlendi. Hatta aklıma direkt Keita geldi, Quaresma da takımını eksik bırakabilirdi. İkinci devre ise nispeten daha iyiydi, hücumda birkaç kez iyi işler yaptı. Bugüne kadar Beşiktaş bu iki oyuncunun sırtında gidiyor gibi bir durum var ve Beşiktaş'ı nereye kadar taşıyacaklarını ben de merak ediyorum. Bazı mevkilerde ise hala çok ciddi sorunlar var, özellikle arka tarafta. Ekrem, Zapo ve İsmail bu halleriyle çok yetersiz isimler.

Aykut Kocaman'ın çıkardığı kadroya söylenecek bir şey yok. Stoch ve Dia arasında seçim yapmak bir tercihtir ve Aykut Kocaman da bu tercihinde yanılmadı. Dia maçın Fenerbahçe adına en iyi oyuncusuydu. Umarım devamını getirir, beni maçta en çok memnun eden şeylerden biri onun bu performansıydı. Ama son 10-15 dakika normal olarak yoruldu. İşte tam o dakikalarda, mesela o son pozisyonu kaçırdıktan hemen sonra Dia yerine Stoch oyuna girseydi, iyice öne çıkan Beşiktaş ve ters tarafta oynayan sarı kartlı İbrahim Üzülmez karşısında o da çok etkili olabilirdi. Alex bence kötü değildi. Belki biraz durgundu ama onun da yakaladığı pozisyonlar oldu. Eşi maçın hemen öncesinde rahatsızlanmış ve ameliyata alınmış, bu da ayrı bir kısmetsizlik. Alex'in bu kadarını oynayabilmesini bile ben takdir ederim. Aykut Kocaman'ın Alex'i oyundan almasını bekliyorum. Benim ilk tercihim Dia-Stoch değişikliği olurdu, yine de Cristian-Alex değişikliğini de çok yanlış bulmuyorum. Ama nispeten daha iyi top kullanabilen Mehmet Topuz'u arkada bırakıp, savunması daha iyi olan diri bir Cristian'ı biraz daha önde, Alex'in bölgesine yakın oynatmak bence çok yanlıştı. Aykut Kocaman için inadına her şey çok aksi gidiyor. Yaptığı hatalar anında cezalandırılıyor, şans ona pek yardım etmiyor. Bu maçın sonunda yine haklı olarak çok eleştirilecek.

Beşiktaşlılar bu maçın sonunda daha mutlular. Aslında bu maç özelinde iki takımın moral seviyesinde bu kadar fark olmaması lazım ama uzun vadede daha umutsuz olan Fenerbahçe taraftarı bu maçın negatif etkisini hisseden taraf oluyor. Yoksa Fenerbahçe istediklerini belli ölçüde yapabildi. Öne geçti, sonra kapandı ve rakibe pozisyon vermedi. Aynı zamanda net gol pozisyonları buldu ama değerlendiremeyince de böyle oldu. Beşiktaş tarafı çok mutlu, Fenerbahçe tarafında ise hayal kırıklığı var. Bunda geçmiş de etkili. Beşiktaş yaptığı transferler sebebiyle son zamanların en motive dönemini geçiriyor ama diğer tarafta ben de dahil her Fenerbahçelide normal olarak geçen sezonun etkisi var. Sezon öncesi de sıkıntılı başladı, sakatlıklar ve geç kalan transferler sebebiyle takım bir türlü oturmadı. Böyle bir dönemde çok da zor bir fikstür denk geldi, iki deplasmanda 6 puan kaybedildi. Arka arkaya 2-3 galibiyet gelmediği için takımın kendine güveni de bir türlü yerine gelemiyor, aksine bu kayıplar her maç onları biraz daha baskı altına sokuyor.

Geçtiğimiz sezondan sıyrılabilmek için Fenerbahçe'nin üst üste birkaç maç kazanması gerekiyor. Ondan sonra bazı şeyler kesinlikle daha kolaylaşacaktır. Fenerbahçe'nin iyi bir kadrosu olduğuna hala inanıyorum ama işleri zorlaştırmak için camianın her bireyi elinden geleni yapıyor. Şu takım üst üste bir maç kazansa herkes rahatlayacak, bu takımın gücü de ortaya çıkacak ama bir türlü olmuyor. Aykut Kocaman da ciddi hatalar yapıyor ama işin başında hiç ışık vermeyen Zico gibi onun da bu hatalarını düzelteceğine inanmak, Aykut Kocaman'ın Fenerbahçe'de başarılı olacağının hayalini kurmak en güzeli. Ben de bu hayali kurmaya devam edeceğim..

Not: Şu saygı duruşlarından lütfen vazgeçilsin, en azından kimsenin tanımadığı kişiler adına yapmış olmak için yapılanlardan. Küfür edileceği çok belliydi. Neyse ki saygı duruşunda tüm tribün olarak küfür eden taraf Fenerbahçe olmadı.

Devletin Televizyonu

2010-09-17T17:55:00.003+03:00

Cuma 21:30 E.Frankfurt-Freiburg / TRT 3
Cumartesi 16:30 Bayern Münih-Köln / TRT HD
Pazar 16:30 St Pauli-Hamburg / TRT HD
Pazar 18:30 Schalke 04-Dortmund / TRT HD

Devletin televizyonu TRT’nin yayın haklarını satın aldığı Bundesliga’nın bu hafta sonu maç yayın programı bu şekilde. Yani devletin televizyonu benden kestiği paralar ile yayın hakkını aldığı maçları D-Smart üzerinden veriyor.

HD yayını D-Smart üzerinden vermeleri de bana yanlış geliyordu ama HD ile paralel olarak normal yayını açık kanaldan verdikleri için anlayabiliyordum. Bu hafta ise bu akşam oynanacak maç dışındaki maçlar “sadece” D-Smart denen o lanet platform üzerinden HD olarak yayınlanıyor.

Ayıptır.

Tabii devlet ne kadar devlet ki o devletin televizyonu işini doğru yapacak..

Zlatan

2010-09-17T15:26:00.006+03:00

Zlatan Ibrahimovic frappe Rodney Strasser

Zlatan'ı hiçbir zaman sevmedim. İtici, gamsız, ukala ve kibirli bir herif ama gel gör ki bu adam Avrupa'da en sevdiğim iki takımda sırasıyla oynadı ve beni de maçlarını izlerken karışık duygular içnde bıraktı. Milan'a katıldığı için çok mutluyum, artık daha rahat bir şekilde ondan nefret edebileceğim. Benim tarafımdan bakınca tam bir tencere-kapak buluşması oldu.

Video ise ilginç. Oyuncular arasında bir şakalaşma olmadığı tekmeyi yiyen Strasser'in yüz ifadesinden gayet rahat anlaşılabiliyor. Sebep hakkında bir şey görmedim ama ya önceden olan bir şeyler var ya da Zlatan aklınca bir güç gösterisi yapıyor.

B
u hareketin benzerini bir gün Gattuso'ya da yapmasını gönülden diliyorum.

Bursaspor 0-4 Valencia CF

2010-09-15T20:40:00.004+03:00

Bir sezonu daha tribünde her maç öncesi tüylerimi diken diken eden o Şampiyonlar Ligi müziğini televizyondan dinleyerek geçirmek zorunda olmak çok üzücü. Bu ligde yer almak gerçekten çok güzel bir şey. Bursaspor camiası da geçtiğimiz sezondan beri harika bir rüyayı yaşıyordu. Bu rüyayı en güzel ifade etme biçimleri ise ligin son maçlarından önce takım sahaya çıkarken çalan bu Şampiyonlar Ligi müziği olmuştu. Dün hayalini kurdukları anı yaşadılar ve o rüyadan uyandılar. Gerçek biraz sert bir tokat olarak yüzlerine çarptı. Bazı şeyler öyle dışarıdan gözüktüğü kadar kolay değil işte..

Yazdıklarımdan pek de üzgün olmadığım anlaşılmış olabilir. Üzülmedim ve üzülmüş gibi de davranamam. İçimden gelen bu, yapacak bir şey yok. Normalde Bursaspor camiasına karşı ekstra bir tavrım yoktu ama geçtiğimiz sezon içinde başlayan negatiflik, kazandıkları şampiyonluk sonrasında gördüklerim ile birleşince beni bu skordan memnun olur hale getirdi. Bunu sadece şampiyonluk mücadelesini kazandıkları için de hissediyor olabilirim, bilemiyorum ama sezon içinde de buna benzer bir şeyler yazmıştım. O zamanlar benim için tek sorun taraftarlarının tavrıydı ama sezon sonunda işin içine futbolcular ve yönetim de girdi. Taraftar bir yere kadar anlaşılabilir ama konu yöneticiler ve futbolcular olunca işler değişiyor. O büyük başarılarını hazmedemediler, sevinmesini bilemediler ve yakışıksız işlere girdiler. Dün Bursaspor'u desteklemeyi, duygusal olarak çok güçlü bir şekilde olmasa da en azından ülke puanımız iyice diplere doğru inerken mantığımla hareket ederek kazanmalarını dilemeyi isterdim ama yapamadım. Tabii ki çılgınlar gibi sevinmedim ama üzülemedim..

Maç hakkında ise yazacak fazla bir şey yok. Başından sonuna kadar tek taraflı bir mücadele oldu. 4-0 bitti ama çok daha fazlası da olabilirdi. Bu mağlubiyet tabii ki her şeyin sonu değil. Zaten mantık çerçevesinde konması gereken hedef grup üçüncülüğü olmalı. Bu açıdan bakınca 1 puan çok iyi bir kazanç olabilirdi ama yine de puansız dönmek ileride telafi edilebilir. Oynayacakları 5 büyük maç daha var.

Fantasy Football / Futbolun Şifreleri

2010-09-14T14:49:00.005+03:00

Geldim ama biriken işler bana blog ile ilgilenecek zamanı pek bırakmıyor. Oysa basketboldaki başarıdan Süper Lig'e ve Fenerbahçe'ye kadar yazacak çok şey var. Futbolu bir yana bırakayım ama basketboldaki başarıyı takdir etmemek olmaz. Bu takım geçtiğimiz yıl da aynı dönemlerde bizi gururlandırmıştı. Onlar için o zamanlar "izlediğimiz en iyi milli takımlardan birisi, belki de en iyisi" demiştim, şimdi aynı şeyleri daha rahat söyleyebiliyorum. Hepsinin ellerine sağlık, bizi çok mutlu ettiler. Bir de şu para pul işlerine bu kadar girmeselerdi daha iyi olurdu ama neyse..

Asıl bloga el atma sebebim yine Fantasy Football. Lig başlamadan ufak bir ödül koyarız demiştim, sözümü tutayım. Benim sponsorlarım falan yok, kendi çapımda bir ödül vereceksem en mantıklı tercih yine kitap olur.

2007'de Fenerbahçe adına düzenlenen 100. Yıl Spor ve Bilim Kongresi organizasyonunu biz yapmıştık. Fikir beraber çalıştığımız bir profesör ile birlikte bizden çıkmıştı ve projeyi kulübe kabul ettirebildik. Kulüpten organizasyon adına fazla bir destek alamadık ama bu sayede konu ve konuşmacıları da daha özgürce seçebiliyorduk. Kongre sırasında öne çıkan Stefan Szymanski ve Simon Kuper isimleri de bizden çıkmıştı. Fena bir organizasyon olmamıştı, ben çok keyif almıştım.

Bu ikili, davetli konuşmacılar için seçtiğimiz Hilton'da tanışmışlar ve bu tanışıklık sonucunda da ortaya bu güzel eser çıkmış. Ben kesinlikle tavsiye ederim. Belki bazı bölümler aklınıza yatmayabilir ve mantıksız gelebilir ama şaşıracağınız istatistikler ve ilginç detaylar ile karşılaşacaksınız. Kitabın tanıtımını da kopyalayayım ve burada anonsunu yaptığımız ligimize de herkesi tekrar davet etmiş olayım.

****

Amerika neden uluslararası futbolda baskın değildir… Ve nasıl hâkim hale gelebilir?

Yeryüzündeki en iyi futbol ülkesi hangisidir?

En tutkulu taraftar kimindir? Futbolun intihar oranlarına etkisi nedir?

Hangi spor dünyada hâkimiyet sağlayacak? NFL mi, İngiliz Premier Ligi mi?

Futbol kulüplerini yönetenler neden bu kadar ahmak?

Bunlar futbol taraftarlarının sorduğu sorulardan bazıları. Futbolun Şifreleri bu sorulara cevap veriyor.

Bir ekonomistin beyni ve bir spor yazarının becerisiyle yazılan bu kitap gündelik futbol meseleleri için güçlü analitik araçlar kullanıyor, eldeki verilere her yönden bakıyor, dünyanın en sevilen oyunu hakkındaki mantığa aykırı gerçekleri gözler önüne seriyor. Bunlar üst üste konduğunda, futbola bakışımızı devrimsel bir biçimde değiştiriyor. Bu, oyunun uluslararası oynanma biçimini bile etkileyebilir.

“Bu kitap sadece matematiksel analizlerin toplandığı bir kitap değil. İddiaları oldukça iyi savunulmuş. Szymanski işini iyi bilen bir ekonomist ve Kuper da doğuştan muhalif. Klişelere gelemiyor. Kitap ayrıca, Brezilya’nın bir eli sakat bir kaleciyle nasıl Dünya Kupası’nı kazandığı ya da Manchester United’ın 2008 Şampiyonlar Ligi finalinde Chelsea’yi nasıl yendiği türünden ilginç, şahane hikayeler de içeriyor...”

CL Fantasy Football 10/11

2010-09-10T19:55:00.003+03:00

Tatildeyim, bilgisayardan da uzağım ama fantezi futbola bir ufak zaman ayırmasaydım rahat edemezdim.

Detaylardan daha önce burada bahsetmiştik, kurallara da aynı yerden ulaşılabilir.

Ligi geçen sezon pamukk kazanmıştı ama o zaman bir hediye yoktu. Bu sene her iki lig için de birer ufak hediye verilir, en güzeli de kitap olur. Bir şeyler düşünüp, lig başlamadan onu da söylerim.

Lig kodlarımız ise şöyle;

Classic: 49229-10199

Head to Head: 49229-10202

Herkesi bekleriz..